Ile może zabrać komornik?

Od początku 2008 zmieniły się zasady naliczania opłat egzekucyjnych, które pobierają od dłużników komornicy sądowi. Prowadzą oni np. egzekucje należności od kontrahentów czy
ściągają alimenty. Niektóre zmiany są dla dłużników korzystne – mniej zapłacą np. za ściągnięcie należności z ich rachunków bankowych czy pensji. Gorszą wiadomością jest zamknięcie
możliwości takiego porozumienia się dłużnika z wierzycielem, żeby egzekucja została umorzona, a komornik nie miał z tego ani grosza.
Komornik sądowy, który ściąga należności pieniężne zasądzone od dłużników może pobrać od nich należną mu opłatę egzekucyjną w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia. O tyle więcej będzie musiał zapłacić dłużnik. Dzięki zmianom w prawie, w dwóch przypadkach dłużnicy zapłacą jednak niemal o połowę niższą opłatę. Po pierwsze, gdy pieniądze są ściągane z ich rachunku bankowego. Po drugie, gdy komornik sądowy prowadzi egzekucje z wynagrodzenia za pracę. Zamiast 15%, opłata egzekucyjna wynosi wówczas 8%. Komornik ściąga ją od dłużnika proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanych kwot. Komornik nie pozostanie już z pustymi rękami, jeśli dłużnik porozumie się z wierzycielem i zapłaci mu za plecami komornika. Obecnie, jeśli wierzyciel złoży wniosek o umorzenie egzekucji, komornik pobierze od dłużnika opłatę w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania.
Nie zmieniła się zasada, że w sprawach o egzekucje świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia. Opłata nie może być niższa niż 1/10 ani wyższa niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Wprowadzono od niej jednak wyjątki.
Do wartości egzekwowanego świadczenia stanowiącej podstawę ustalenia opłaty wlicza się odsetki, koszty i inne należności podlegające egzekucji wraz ze świadczeniem głównym w dniu złożenia wniosku lub rozszerzenia egzekucji. Nie wlicza się jednak do niej kosztów toczącego się postępowania egzekucyjnego oraz kosztów zastępstwa przez adwokata lub radcę prawnego w tym postępowaniu.
Obniżeniu prawie o połowę uległa opłata egzekucyjna, jaką komornik może pobrać w przypadku prowadzenia egzekucji z wynagrodzenia za pracę oraz rachunku bankowego. Opłata wynosi obecnie 8%. W obu przypadkach komornik ściąga opłatę od dłużnika proporcjonalnie do wysokości wyegzekwowanych kwot. Jeśli więc wierzyciel zażądał ściągnięcia od dłużnika 10.000 zł i komornik skierował egzekucję do rachunku bankowego, to z konta pobrane zostanie 10.000 zł należne wierzycielowi oraz 800 zł (czyli 8%) należne komornikowi.
Gdyby wniosek wierzyciela o umorzenie egzekucji został zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik może pobrać od dłużnika jedynie opłatę stosunkową w wysokości 1/10 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
Ponadto uzupełniono ustawę o przepis pozwalający obciążyć wierzyciela kosztami egzekucji, która została wytoczona niecelowo – np. pomimo zapłaty dokonanej przez dłużnika. W przypadku
niecelowego wszczęcia postępowania egzekucyjnego opłaty egzekucyjne uiszcza wierzyciel. W celu ich pobrania komornik wydaje postanowienie, w którym wzywa wierzyciela do uiszczenia
należności z tego tytułu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie po uprawomocnieniu się podlega wykonaniu w drodze egzekucji bez zaopatrywania w klauzulę wykonalności.
Opr. M. Ozimek