Zaloguj się do konta

Podsumowanie projektu "Niepodległa" w Kozłowie Biskupim

Redakcja
2018-12-11
Historia i tradycja

Stulecie odzyskania przez Polskę niepodległości to wyjątkowa rocznica, a jednoczenie niepowtarzalna okazja, by podjąć działania służące budowaniu wspólnoty, kształtowaniu tożsamości narodowej i poczucia dumy z bycia Polakiem. Uczniowie ze Szkoły Podstawowej w Kozłowie Biskupim, pod opieką nauczycieli, podjęli szereg takich działań.


Jednym z nich było spotkanie pt. „Ogień Niepodległości”. Ognisko odbyło się 12 października 2018 roku na terenie Szkoły Podstawowej im. Kornela Makuszyńskiego w Kozłowie Biskupim. Poprzedzone zostało wysłaniem zaproszeń do władz gminy Nowa Sucha, członków gminnych Stowarzyszeń Seniorów, Dyrekcji szkoły oraz wywieszonymi plakatami z informacją dla wszystkich tych, którzy zechcieliby wspólnie uczcić 100 rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. 


W ognisku wzięli również udział uczniowie naszej szkoły, licznie zgromadzeni dziadkowie i babcie, mieszkańcy miejscowości i gminy, harcerze z Chorągwi ZHP w Sochaczewie oraz 43 Wielopoziomowa Drużyna Harcerska „Biała Róża”, działająca przy naszej szkole. Natomiast 404 Wielopoziomowa Drużyna Harcerska o Specjalności Wodnej i Ratowniczej „Error” zadbała o wyjątkowo uroczystą atmosferę, zgodnie z tradycją rozpalając ognisko i wyznaczając strażników ognia oraz kończąc spotkanie obrzędową częścią i zawiązaniem Kręgu Przyjaźni. Z ust Przybocznej usłyszeliśmy gawędę o bohaterach i wydarzeniach, które wpłynęły na odzyskanie przez naród polski niezawisłego i wolnego państwa oraz o poświęceniu wielu pokoleń Polaków, dzięki któremu możemy żyć w wolnej niepodległej Polsce.


W spotkaniu wziął również udział historyk i archeolog pan Mariusz Samborski, pracownik Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą, który wygłosił prelekcję na temat I wojny światowej jako drogi do odrodzenia Polski i dziejów Kozłowa Biskupiego na wojennym froncie.


Podczas spotkania śpiewane były pieśni patriotyczne z czasów powstań narodowych, Legionów Polskich, okresu II Rzeczypospolitej, utwory partyzanckie i pieśni Polski podziemnej. Utwory, opatrzone komentarzem historycznym, wykonywane były przez uczniów naszej szkoły oraz uczennice z Państwowej Szkoły Muzycznej w Sochaczewie. Występy solowe i grupowe odbywały się przy akompaniamencie gitary i odpowiednim nagłośnieniu. Uczestnicy otrzymali na pamiątkę specjalnie przygotowane na tę okazję śpiewniki, dzięki czemu mogli wziąć czynny udział w spotkaniu, a najmłodsi uczestnicy wiatraczek w patriotycznych barwach. Dla wszystkich przygotowany był posiłek – pyszna, gorąca grochówka i herbata.

To radosne święto uczciliśmy dodatkowo w nietypowy sposób. Obejrzeliśmy piękny pokaz musztry wojskowej przygotowany przez reprezentację uczniów z Zespołu Szkół im. Jarosława Iwaszkiewicza w Sochaczewie. Zaproszeni goście w mundurach wojskowych zaprezentowali nam podstawowe komendy i kroki musztry, pozostawiając niezapomniane wrażenia. 


O bezpieczeństwo uczestników tego wydarzenia zadbała Komenda Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Sochaczewie. 


Naszym celem było zorganizowanie takiego wydarzenia, które połączy pokolenia – od tych najmłodszych po najstarszych. Mamy nadzieję, że dzięki miłej i pełnej wzruszeń atmosferze, udało nam się podtrzymać iskrę niepodległości w wielu sercach.


To wszystko udało nam się zrealizować w ramach Programu Niepodległa 1918-2018. Ale to dopiero był wstęp do dalszego świętowania! 


W naszej szkole przygotowaliśmy wystawę pt. „Za Niepodległą – pamiątki przeszłości”, która powstała w oparciu o zgromadzone materiały i eksponaty historyczne. Swym charakterem nawiązywała do wydarzeń związanych z odzyskaniem przez Polskę niepodległości w 1918 r., początku lat 20. XX wieku oraz późniejszych, czyli funkcjonowania państwa polskiego pod okupacją niemiecką i sowiecką, aż wreszcie historię 45 lat PRL. Zależało nam, aby nasza wystawa nie tylko przenosiła w rzeczywistość tamtego czasu, ale też włączała się w dialog pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Na wystawie znalazły się eksponaty – od dokumentów i zdjęć historycznych po książki ukazujące przekrój dwudziestolecia międzywojennego. Uczniowie mieli okazję wyeksponować część rodzinnych kolekcji, a tym samym podzielić się przekazywanymi z pokolenia na pokolenie wspomnieniami. Na potrzeby wystawy udostępniono różne przedmioty, listy, wycinki z prasy, medale, elementy umundurowania, wyposażenia wojskowego, monety i inne pamiątki, które pozwoliły również zobrazować charakter okolic naszej miejscowości. Uczniowie przynosili czasem bardzo cenne przedmioty np. banknoty z okresu II Wojny Światowej - nominały, obowiązujące min. w Warszawie, Krakowie za czasów okupacji niemieckiej. Niekiedy były to rzeczy nieużywane obecnie, pozostawione na strychu, takie jak stare żelazko. 


Wszystkie przedmioty zostały przez uczniów, pod okiem nauczycieli, dokładnie opisane, a więc skąd i od kogo pochodzą. Po zakończonej wystawie powróciły one do swoich właścicieli. Mieliśmy bowiem świadomość jak ogromną wartość sentymentalną po tylu latach stanowią dla ich posiadaczy. 

Wystawa jako bogate źródło wiedzy historycznej i ikonograficznej mijającego stulecia przypomniała, że tożsamość Polaków wyrosła z tradycji, która nakazywała kultywowanie wartości rodziny. Okazała się doskonałą lekcją historii, ale również dała możliwość innego spojrzenia na teraźniejszość. 


Całe wydarzenie poprzedzone było między innymi ogłoszonym na początku września Gminnym Konkursem Fotograficznym pt. „Miejsca chwały i pamięci powiatu sochaczewskiego w obiektywie”, w którym zostało nagrodzonych i wyróżnionych 20 fotografii. Konkurs miał na celu wzbudzenie zainteresowania historią powiatu sochaczewskiego, szacunku do lokalnych bohaterów i miejsc pamięci narodowej, zachowanie pamięci o ludziach związanych z odzyskaniem niepodległości, rozwijanie wrażliwości i uzdolnień fotograficznych. Oprócz warsztatu fotograficznego oceniane były walory historyczno-poznawcze prac. Zwycięzcy otrzymali nagrody w postaci dyplomów i książek o tematyce historycznej. Obie wystawy można było podziwiać 9 listopada, podczas uroczystego apelu pt. „Drogi do wolności” oraz wieczoru poezji i pieśni patriotycznej pt. „Pieśń ujdzie cało”. Mieli ją więc okazję odwiedzić wszyscy uczniowie naszej szkoły, ich rodzice i dziadkowie, laureaci konkursu fotograficznego oraz przedstawiciele władz gminy.


9 listopada 2018 roku podczas uroczystego apelu wystawiono program artystyczny „Drogi do Wolności”, który przybliżył zebranym historię docierania do Niepodległej i wyzwalania Ojczyzny z niewoli. Przypomniał tych, którzy o tę wolność nieustannie walczyli. Program uświadomił również uczniom, że odrodzenie Ojczyzny było możliwe nie tylko dzięki zbrojnym próbom, ale przede wszystkim dzięki jej trwaniu w sercach dzieci, matek, artystów, nauczycieli czy księży. Ciągły szacunek dla języka polskiego, kultury, religii czy tradycji polskiej pomógł Polskę „ocalić od zapomnienia”. Mali aktorzy zachwycili wszystkich zgromadzonych narracją, śpiewem i tańcem. Szczególne zaskoczenie sprawili drugoklasiści wykonując taniec z flagą.

Natomiast 11 listopada, podczas uroczystości patriotyczno-religijnej, uczniowie uczcili pamięć i oddali cześć wszystkim obrońcom Ojczyzny. Do udziału we wspólnym świętowaniu, została zaproszona cała społeczność lokalna. 


W Kościele pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kozłowie Biskupim została odprawiona Msza Św. w intencji Ojczyzny i Jej Obrońców. Po nabożeństwie młodzież zaprezentowała program artystyczny, którym oddała hołd tym wszystkim, którzy na ołtarzu Ojczyzny złożyli ofiarę najwyższą – własne życie. Uroczystość zakończyła się złożeniem kwiatów i zapaleniem zniczy na Grobie Żołnierzy na cmentarzu w Kozłowie Biskupim.


Uczniowie pragnęli przypomnieć gościom, że to właśnie dzięki tym, często bezimiennym, bohaterom to, co polskie, co nasze, nie pogubiło się na drogach trudnej historii, a my dziś możemy żyć w wolnym kraju. 

13 listopada 2018 r. w Szkole Podstawowej w Kozłowie Biskupim odbył się WIECZÓR PIEŚNI I POEZJI PATRIOTYCZNEJ przygotowany z okazji Setnej Rocznicy Odzyskania przez Polskę Niepodległości. Był on adresowany do rodziców w dniu zebrania, tuż przed spotkaniami z wychowawcami. Uroczystość odbyła się na sali gimnastycznej, gdzie panował miły nastrój. Udało się to osiągnąć dzięki właściwemu doborowi repertuaru oraz stłumionemu światłu i płonącym świecom, ustawionym na stolikach, na których dodatkowo znajdowały się biało-czerwone kwiaty wycięte z brystolu.


W świetle świec, przed licznie przybyłymi gośćmi, uczniowie prezentowali pieśni i wiersze patriotyczne. Przypominali przełomowe wydarzenia historyczne, które ukazywały bohaterstwo i heroizm narodu polskiego na przestrzeni wieków.


Zasłuchani widzowie w skupieniu przeżywali koszmar upadku powstań: listopadowego i styczniowego, tragedię żołnierzy polskich walczących w armiach zaborców przeciw sobie podczas I wojny światowej i eksplozję radości z odzyskania niepodległości w 1918 roku.


Wydawało się, że występ powinien się w tym momencie zakończyć, ale tak się nie stało.

Młodzi aktorzy przypominali wszystkim obecnym kolejny dramat narodu polskiego – II wojnę światową. Ten etap występu zaczął się od przepięknej, pełnej skargi pieśni pt. ,,Gdy w noc wrześniową” . Następnie dzięki pieśni ,,Modlitwa obozowa” poznaliśmy los internowanych w 1939 r. żołnierzy polskich . Nie pominęliśmy milczeniem mordu w Katyniu, gdyż jedna z uczennic, z wielkim wyczuciem tematu, recytowała niezwykle emocjonalnie wiersz Mariana Hemara pt. „ Katyń ”.


Następnie popłynęła z głośników pieśń: ,,Czerwone maki na Monte Cassino”, upamiętniająca czyn zbrojny żołnierzy polskich poza granicami kraju. Nie zabrakło też utworu ,,Warszawo ma…” opowiadającego o zagładzie Żydów podczas powstania warszawskiego. Zabrzmiał również przejmujący wiersz ,,Dziś idę walczyć, Mamo” poety powstańca, Józefa Szczepańskiego. 


Skupiliśmy się też na sytuacji Polski powojennej. Przypomnieliśmy czasy reżimu komunistycznego i dążenie Polaków do wolności. Wyrazem tego było odśpiewanie piosenki Jana Pietrzaka ,,Żeby Polska była Polską”, uważanej za wyraz walki z rządem PRL-u i poparcia dla Solidarności. 


Pamiętaliśmy też o roku 1989, kiedy Polska zaczęła stawać się suwerennym, prawdziwie wolnym państwem. Jedna z uczennic recytowała wiersz Tadeusza Kubiaka ,,Tu wszędzie Polska”. Potem uczeń w przejmujący, wspaniały sposób zaśpiewał piosenkę Marka Grechuty pt. ,,Ojczyzna”. 

Dzieci młodsze przedstawiły później układ taneczny z biało- czerwonymi wstęgami materiału do piosenki ,,Mówię o tobie dobrze”. Występ ten był bardzo gorąco i długo oklaskiwany, wszystkich widzów ujął za serca. 


Wszyscy wprowadzeni w podniosły nastrój, mieli możliwość wspólnego odśpiewania dwóch pieśni: ,, Przybyli ułani pod okienko” oraz ,,Serce w plecaku”. Zabrzmiał potężny dźwięk melodii wydobywający się z licznych ust. W tle unosiła się melodia podkładu muzycznego, a na ekranie monitora wyświetlały się słowa pieśni. Wszyscy stworzyli na tę chwilę zgrany chór.


Na zakończenie występujący zostali nagrodzeni burzą oklasków. Mamy nadzieję, że udało się nam godnie uświetnić obchody Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości oraz, że występ zostanie przez rodziców na długo zachowany we wdzięcznej pamięci.


Wycieczka patriotyczna „Szlakiem Niepodległości” odbyła się 14 listopada. Zgodnie z planem, wzięli w niej udział uczniowie, którzy wykazali się zaangażowaniem w realizowaniu zadań do projektu „Godność, wolność, niepodległość”. Wyjazd był więc formą nagrody i odbył się po zakończeniu wszystkich działań. Podczas wędrówki zobaczyliśmy miejsca zlokalizowane w pobliżu Traktu Królewskiego w Warszawie, a od oprowadzającego nas przewodnika oprócz możliwości poznania historii obiektów, dowiedzieliśmy się wielu ciekawostek związanych z odwiedzanymi miejscami. 


Zwiedziliśmy Cytadelę Warszawską, zbudowaną w latach 1832-1834, która po upadku powstania listopadowego była punktem kontrolno - pacyfikacyjnym na całą Warszawę, będąc ośrodkiem polskiego ruchu niepodległościowego. Pełniła ona także rolę więzienia śledczego oraz miejsca straceń polskich działaczy narodowych i rewolucjonistów, w jej cieniu rozgrywały się dramaty i historie związane z dziejami całej Polski, a X Pawilon stał się miejscem przetrzymywania, procesów i kaźni wielu Polaków. Pan przewodnik zwrócił naszą uwagę na ruiny koszar stanisławowskich. 


Zobaczyliśmy jeden z najważniejszych symboli w stolicy - Zamek Królewski, który przez kilkaset lat swoich burzliwych dziejów obrósł wieloma legendami. Pierwotnie był rezydencją książąt mazowieckich, a od XVI wieku siedzibą władz I Rzeczypospolitej. Podobno William Szekspir pisząc „Opowieść zimową" miał zainspirować się historią, która miała miejsce właśnie na Zamku Królewskim, a mianowicie w XIV wieku Siemowit III miał tam uwięzić, a następnie torturować swoją żonę – Ludmiłę. To właśnie tutaj Sejm Czteroletni uchwalił pierwszą w Europie konstytucję, a w czasie powstania listopadowego, obradujący na zamku Sejm Królestwa Polskiego, pozbawił tronu polskiego cesarza Rosji - Mikołaja I. 


Obejrzeliśmy mierzącą 420 cm spiżową postać wieszcza, w doniosłej pozie w surducie, z lewą ręką umieszczoną na sercu, a poniżej wymownym napisem: „Adamowi Mickiewiczowi – Rodacy 1898”. Był to oczywiście Pomnik Adama Mickiewicza, który to w 1944 roku został zdemontowany przez Niemców i wywieziony do Rzeszy, gdzie po wojnie w Hamburgu polska misja wojskowa odnalazła m.in. głowę i fragment torsu. 


Na wyjątkową uwagę zasłużył Pałac Prezydencki, który jest największym pałacem w Warszawie. Dowiedzieliśmy się o tym, że historia Pałacu Prezydenckiego jest dość długa i naprawdę bogata. Jako siedziba władz państwowych pałac był świadkiem wielu wydarzeń historycznych i gościł rzesze znamienitych osobistości. Po odzyskaniu niepodległości pałac stał się oficjalną siedzibą premiera i rządu. Zaczął być nazywany pałacem Rady Ministrów. Od 1994 roku jest oficjalną siedzibą prezydenta i nosi nazwę Pałacu Prezydenckiego. Od tego czasu mieszkali tu: Lech Wałęsa, Aleksander Kwaśniewski i Lech Kaczyński. W Pałacu Prezydenckim podpisano Konstytucję RP, ratyfikowano akty o przystąpieniu Polski do NATO i UE.

Obejrzeliśmy również przepiękny, klasycystyczny pałac stojący przy Trakcie Królewskim i w sąsiedztwie Łazienek Królewskich. Belweder był siedzibą Józefa Piłsudskiego – Naczelnika Państwa – w latach 1918-1922. Po upadku komunizmu wyborach prezydenckich budynek został przeznaczony na siedzibę Prezydenta III RP. Lech Wałęsa mieszkał w Belwederze do 1994 r. Kolejni prezydenci, Aleksander Kwaśniewski i Lech Kaczyński rezydowali w Pałacu Prezydenckim znajdującym się przy Krakowskim Przedmieściu. W Belwederze organizowane są przede wszystkim uroczystości o charakterze wojskowym, wręczane są wojskowe nominacje i odznaczenia. Tutaj również podejmowane są delegacje zagraniczne.


Dużym zainteresowaniem wśród uczniów cieszył się, należący do najbardziej reprezentacyjnych placów stolicy, Plac Marszałka Józefa Piłsudskiego. Dowiedzieliśmy się, że odbywa się na nim wiele państwowych uroczystości, w tym chociażby obchody Dnia Niepodległości czy rocznica bitwy warszawskiej. To również tutaj w 1979 roku Jan Paweł II odprawił słynną mszę podczas swojej pierwszej pielgrzymki do Polski. Na przestrzeni lat plac kilkukrotnie zmieniał nazwę. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości nadano mu nazwę na cześć Marszałka Piłsudskiego. Funkcjonowała ona do II Wojny Światowej, a po jej zakończeniu miejsce funkcjonowało jako Plac Zwycięstwa. Do nazwy Plac Piłsudskiego wrócono dopiero w roku 1990. Mieliśmy również okazję obejrzeć i poznać historię najważniejszych obiektów znajdujących się w jego obrębie: pomnika Józefa Piłsudskiego i Ogrodu Saskiego, a także symbolicznego grobowca - Grobu Nieznanego Żołnierza.


Grób Nieznanego Żołnierza, wybudowany dla uczczenia bezimiennie poległych bohaterów w walce o wolność Polski jest umiejscowiony pod arkadami Pałacu Saskiego. Uczniowie dowiedzieli się, że było to pierwsze miejsce zamieszkania rodziny Fryderyka Chopina w Warszawie, a sam pałac został zburzony podczas II wojny światowej. Uczniowi usłyszeli również o tym, że ze zburzonego w 1944 roku Pałacu Saskiego pozostały tylko arkady z Grobem, a w pomniku znajdują się urny ze wszystkich pól bitewnych XX wieku, na których zginęli śmiercią bohaterską Polacy. Natomiast w 1925 roku w grobowcu złożono prochy Nieznanego Żołnierza – Obrońców Lwowa z Cmentarza Łyczakowskiego oraz urny z ziemią z pól bitewnych I wojny światowej. Przy Grobie, w obecności warty honorowej, minutą ciszy uczciliśmy pamięć poległych. 

Przejazdem, na utworzony w 1912 roku dla potrzeb garnizonu rosyjskiego w Warszawie cmentarz prawosławny na Powązkach, zakończyliśmy wycieczkę. To miejsce wyjątkowo poruszyło młodzież. Od przewodnika dowiedzieliśmy się o burzliwych dziejach, jakie przechodził w czasie I wojny światowej Cmentarz Powązkowski, a także o tym, że chowano tu poległych żołnierzy wielu armii. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku cmentarz przejęło duszpasterstwo wojskowe. Odwiedziliśmy kwaterę C-13, gdzie złożono prochy poległych w Powstaniu Styczniowym. Szczególną uwagę przykuł grób żołnierzy z Armii Krajowej (Szare Szeregi), a szczególnie kwatera harcmistrza ppor. Jana Bytnara czyli „Rudego”, który odbity w słynnej akcji 26 marca 1943 roku pod Arsenałem, zmarł kilka dni później w wyniku tortur zadanych mu w bestialskim śledztwie przez funkcjonariuszy gestapo. Drugim pochowanym, 8 czerwca 1943 roku w tym samym miejscu był "Oracz", sierż. podchorąży Tadeusz Mirowski, a trzecim „Zośka", czyli Tadeusz Zawadzki. Odwiedziliśmy również grób poety, żołnierza AK przedstawiciela pokolenia Kolumbów – Kamila Krzysztofa Baczyńskiego. Wybraliśmy się jeszcze między innymi pod pomnik "Gloria Victis", na którym na czterech bokach granitu wspólnie odczytaliśmy napisy z brązu: „Żołnierzom Armii Krajowej poległym za wolność" – „1939 - 1944" 


Pomniki, tablice, ważne dla nas Polaków miejsca związane z historią niepodległości, z pewnością uświadomiły młodzieży cenę, jaką przyszło za nią zapłacić. Pamiętając o niej warto było wspomnieć tych Wszystkich, znanych i nieznanych, którzy pracą, cierpieniem i poświęceniem zasłużyli na naszą wdzięczność i szacunek.


Podejmowanymi w ramach projektu „Niepodległa” działaniami wzmacnialiśmy w młodzieży poczucie dumy, że jesteśmy dziećmi tej Ojczyzny.

Opinie (0)

Nie ma jeszcze komentarzy do tego artykułu.

Portal Społeczności Sochaczewa 2000 - 2019