ZASADY BUDOWY SYSTEMU UMOCNIEŃ NIEMIECKICH WOKÓŁ SOCHACZEWA, CZĘŚĆ I

/ 6 zdjęć
Zdjęcia i foto: ZASADY BUDOWY SYSTEMU UMOCNIEŃ NIEMIECKICH WOKÓŁ SOCHACZEWA, CZĘŚĆ I Historia i tradycja sochaczew
+1

"Projekt - SOCHACZEWSKIE FORTYFIKACJE".
Zgodnie z zapowiedzią w każdą środę będziemy publikować informacje dotyczące sochaczewskiej linii umocnień z okresu II wojny światowej i pozostałościach po jej budowie. Dziś rozpoczynamy naszą opowieść od ...?

ZASAD BUDOWY SYSTEMU UMOCNIEŃ NIEMIECKICH
WOKÓŁ SOCHACZEWA

Wobec szybkich postępów ofensywy radzieckiej w połowie 1944 r. niemieckie Dowództwo Wojsk Lądowych (Oberkommando des Heeres – OKH) opracowało projekt budowy systemu umocnień między Wisłą a Odrą.
Przyjęto wówczas koncepcję budowy linii obronnych w oparciu o fortyfikacje polowe. Nowe spojrzenie na sposób budowania fortyfikacji wymusiła przyspieszona dynamika rozwoju pola walki, spowodowana wprowadzaniem nowoczesnej broni pancernej, działaniami lotnictwa oraz artylerii.
Zakładało ono przede wszystkim odbudowanie dawnych niemieckich umocnionych rejonów na Wschodzie, a następnie umocnienie linii łączących te rejony oraz linii wielkich rzek. Tak powstały, poprowadzone z północy na południe, pasy obrony zwane OKH Stellungen. Oznaczono je literami od „a” do „e”. Miały one pełnić funkcję odwodów dowództwa w przypadku przełamania głównej linii obrony na Wiśle i Narwi (Hauptkampfline – HKL).
Linie te posiadały kolejne oznaczenia literowe od najbardziej na wschód wysuniętego pasa oznaczonego literą „a”, biegnącego od ujścia Bzury, przez środkową Pilicę, Nidę, Wisłokę i dalej na południe w kierunku Karpat, przez „b”, „c”, „d” do biegnącej najbardziej na zachodzie linii „e”, która niemalże pokrywa się z naszą obecną zachodnią granicą. W niektórych miejscach linie główne posiadały rozgałęzienia oznaczone dodatkowo cyfrą. Pierwszy oddalony o ok. 100 km na zachód od HKL pas „a” dzielił się na linie „a1” i „a2”. Linia „a2” zwana też „Merkurystellung”, biegła od Wyszogrodu, wzdłuż Bzury do Rawki aż pod Skierniewice. Do linii „a2” należą zatem umocnienia Sochaczewa, usytuowane na lewym i prawym brzegu rzeki Bzury.
Linia Bzury w obrębie samego miasta składała się z dwóch głównych, rozbudowanych pozycji obronnych. Połączony system umocnień miał za zadanie zabezpieczenie przed natarciem przeciwnika z kilku kierunków.
Pozycja polowa składała się z dwóch głównych linii okopów od strony Warszawy, odległych od siebie około 500 m, które komunikowano ze sobą rowami łącznikowymi. Na drugą linię obrony składały się, oprócz okopów i stanowisk ziemnych tzw. „kochbunkry” czyli żelbetowe stanowiska ogniowe. Pierwszą linię oprócz wcześniej wymienionych dzieł obronnych uzupełniały także ziemianki, stanowiące ukrycie dla żołnierzy stacjonujących w okopach. Co jakiś czas w linii okopów, z których żołnierze prowadzili ostrzał, ustawiane były schrony żelbetowe dla jednego strzelca i amunicyjnego typu „Tobruk”. Przedpole ostrzału zabezpieczały zasieki z drutu kolczastego, a często i pola minowe. Na tyłach okopów rozmieszczono, zależnie od potrzeb, betonowe schrony o różnym przeznaczeniu, ale pełniące głównie funkcje schronienia dla załóg fortecznych i dział.
Istotnym elementem linii obrony był rów przeciwczołgowy (Panzergraben), który wykopano na lewym brzegu Bzury. Jego doskonale widoczne pozostałości można oglądać m.in. w okolicach Lubiejewa, Kątów, Altanki i Karwowa.

Miało ono utrudnić załodze czołgu czy wozu pancernego dostrzeżenie rowu przeciwczołgowego oraz ocenienie jego głębokości. Całość systemu obrony dopełniały stanowiska artylerii przeciwlotniczej, ppanc. i polowej, które również wybudowano po obu stronach miasta.
Zachowane w Sochaczewie rodzaje umocnionych fortyfikacji polowych to między innymi schrony Regelbau 668 dla drużyny piechoty, które występują jako pojedyncze obiekty lub z dobudowanymi schronami bojowymi typu Ringstand 58 c. Te drugie w większości występują jako oddzielne stanowiska do obrony okrężnej. Ostatnim i największymi spośród schronów występujących na terenie Sochaczewa jest Regelbau 701 czyli garaż na armatę przeciwpancerną. Obiekty są rozmieszczone grupami w różnych częściach Sochaczewa, najczęściej w pobliżu tras wlotowych do miasta z Warszawy, Łowicza i Płocka oraz blisko linii kolejowej i terenu byłego lotniska w Bielicach. Na obydwu liniach do chwili obecnej odnaleziono blisko 30 schronów bojowych i biernych.

W kolejnym poście więcej informacji dotyczących budowy linii umocnień a zwłaszcza o ciągnącym się kilometrami rowie przeciwpancernym wraz z unikatowymi zdjęciami.



Jeżeli posiadasz wiedzę lub znasz osoby mogące pomóc nam w zebraniu wspomnień z okresu końca II wojny prosimy o kontakt na FB Projekt Sochaczewskie Fortyfikacje. lub telefonicznie 604594199.

Artur Gałecki


 



0
Oceń
(0 głosów)

 

Opinie i komentarze użytkowników (0)

skomentuj ten artykuł

e-Sochaczew.pl poleca filmy