Zdejmijmy maski po karnawale

Pozdrawiam wszystkich sympatyków refleksji nad sobą samym :)

Kim jestem ?:)

Czyli nie wiedzą, kiedy są sobą, a kiedy nie sobą? I tak się zdarza.
Dlatego warto czasami zatrzymać się na chwilę i zastanowić się nad sobą.
,,nie jestem sobą, to straszne, jestem nie sobą, no właśnie..." :)

Tak naprawdę to myślę że ludzie nie wiedzę kiedy zakładają maskę. :)

Jeszcze jedna refleksja. Tak naprawdę w każdym z nas jest trochę niedoskonałego człowieka, ale można mieć tego świadomość i mieć odwagę, by powiedzieć sobie – Taki jestem,  taka jestem. Myślę też , że najważniejsze, by każdy odpowiedział sam sobie, czy nosi maskę, a jeśli tak to jaką i co ona mi daje. Kiedy najczęściej jestem w masce?  Co sprawia, że ją noszę? Co zyskuję będąc w masce? A co tracę? W jakich sytuacjach jest   mniej maski? Kiedy jest jej więcej? Co musiałoby się zdarzyć, by można było ją zdjąć? Jak bym się czuł/czuła po jej zdjęciu? Jakiego/jaką siebie chciałbym, gdybym nie nosił maski? Co może mi pomóc w byciu sobą? Ale zrobiło się coachingowo :)  

Słusznie Pani zauważyła, że dla każdego człowieka najważniejsze powinny być wartości ale dla jednych taką wartością jest sam człowiek a dla innych jakaś rzecz lub dobra materialne. Czy można zatem powiedzieć że noszą oni maski czy po prostu tacy już są. Po czynach ich poznajemy nie tylko po słowach często rzucanych na wiatr...I jak tu rozpoznać kto jest w masce mimo zakończonego karnawału? Robimy wszystko lub prawie wszystko by uchodzić w środowisku za kulturalnego, przyzwoitego człowieka. Lecz w jednej chwili czar pryska i widzimy kogoś zupełnie innego...czy zatem można oceniać człowieka po wyglądzie, zdecydowanie nie można. Czasem warto spojrzeć w lustro by móc powiedzieć jestem sobą ale jak można być sobą gdy ma się szefa gbura lub gdy rozmówca na siłę chce udowodnić swoje racje? Jak można być sobą gdy nikogo lub większości nie wzrusza ludzka krzywda lub bieda? Jak można być sobą gdy jesteśmy niesłusznie posądzani o niecne uczynki  czy zamiary? Życie wszystko weryfikuje i niezależnie od sytuacji w jakiej będziemy po prostu róbmy swoje...w/g własnych wartości.
Bardzo dziękuję pani Moniko za miłą dyskusję.
Pozdrawiam Karol 

Panie Karolu, dziękuję za tę interesującą i dającą do myślenia wypowiedź. Niech będzie, najprawdziwszy karnawał nie odbywa się w moim przedszkolu lecz w życiu :) Też się pod tym podpisuję. Myślę, że nie ma nic złego w tym, że inaczej zachowujemy się w różnych sytuacjach i w różnych miejscach. Wymagają tego od nas role życiowe, które pełnimy. A każdy z nas wypełnia  ich co najmniej kilka. Inaczej realizuję się w roli kobiety, żony, córki mamy, siostry,  nauczycielki, dyrektora, koleżanki, przyjaciółki, studentki, kierowcy czy blogera. I choć w każdej z tych ról czuję się i zachowuję trochę inaczej,   nie oznacza to, że udaję kogoś innego. A noszenie maski oznacza dla mnie właśnie udawanie kogoś.  O ile w karnawale jest to zabawą, to w realnym życiu przynosi szkodę, bo oszukujemy siebie i innych.   Myślę, że spokojnie można pozostać sobą wypełniając równocześnie wiele ról życiowych. A taką stałość mogą nam zagwarantować nasze wartości.  Co do ostatniego pytania, niestety nie znam odpowiedzi, ale przecież można zapytać pana Jerzyka.
Pozdrawiam.

Postanowiłem dodać aktualny przykład właśnie przeczytany.
To część wypowiedzi p.Jerzyka byłego wce burmistrza miasta na zupełnie inny temat ale jak pasujący do naszego tematu:"Na forum jednak nie jesteśmy sami, są jeszcze czytelnicy! Panu to przypuszczam obojętne, bo przecież nie dba Pan o swój wizerunek. Walczy Pan o burmistrza, posztur***ąc innych."
Czy to maska, czy obrona własnego wizerunku?

Karol

Witam, pani Moniko pragnę coś dopisać do tego ciekawego artykułu. Jak dla mnie to wszyscy nosimy maski i nie tylko akurat w karnawale. Inaczej zachowujemy się w domu w gronie rodzinnym (swobodnie) inaczej w pracy wśród kolegów i koleżanek(raczej sztywno). Czy łatwiej żyć bez maski tego nie wiem choć sam staram się zachowywać zawsze jednakowo. Moim skromnym zdaniem w maskach ukazują się często politycy i to oni powinni jako pierwsi pozbyć się tych "zasłon", czy jednak potrafią? Chyba nie ważna jest maska a człowieczeństwo którego często wielu osobą brakuje.

Pozdrawiam Karol