Reklama

Dwór w Tułowicach Tułowice

Ocena:

0 (0 ocen)

Aktualizacja: 29-10-2010

05-088 Tułowice,
 


Lokalizacja
Reklama

Opis

Dwór w Tułowicach to jedna z najpiękniejszych siedzib ziemiańskich na Mazowszu. Zwraca uwagę harmonia form, uroda architektury i nastrojowość, jaką tworzy mimo zachowanej funkcjonalności. Przypuszcza się, że dwór zaprojektował znakomity budowniczy Hilary Szpilowski, z powodzeniem działający w tym czasie w tej właśnie okolicy (prawdopodobnie autor bardzo podobnego do tułowickiego dworu w Czerwonce).

Dwór w Tułowicach został wzniesiony około 1800 roku dla Franciszki z Lasockich, p. v. Karnkowskiej, s. v. Kucharskiej. Przez lata zmieniał właścicieli dość często (Konstanty Linowski był w jego posiadaniu w latach 1822 – 1833, potem stał się własnością Orsetich, od 1857 Górskich, następnie Marcelego Boskiego, Hilarego Ostrowskiego, od 1871 roku do początku XX wieku był w posiadaniu Bolechowskich, w dwudziestoleciu międzywojennym Domaszowskich). Dziś wraz z parkiem również jest własnością prywatną. Właściciel poszanował styl, w jakim utrzymane są jego dobra i w latach 80-tych wybudował dodatkowo oficynę utrzymaną w podobnym klasycystycznym duchu. Na terenie nastrojowego parku stanęła też wówczas neogotycka kapliczka.

Dwór w Tułowicach jest mimo okazałości bardzo oszczędny w środkach wyrazu. Parterowy, kryty czterospadowym dachem, dekoracyjność swą skupia w monumentalnym portyku toskańskim, zwieńczonym trójkątnym naczółkiem, który poprzedza wyższą o jedną kondygnację część środkową. Zwraca uwagę zwrócenie portyku nie do ulicy, lecz w stronę parku, czyli niejako odwrócenie życia właścicieli od oficjalnych trendów, otwarcie się na przyrodę. Jak piszą o tym zabiegu P. Libicki i M. Libicki: „Ta dewaluacja elewacji frontowej z równoczesnym zaakcentowaniem otwarcia salonu, a więc głównego reprezentacyjnego wnętrza, na park, jest wyrazem nowej pooświeceniowej epoki. To wyraz preromantycznego świata uciekającego w marzenia i w naturze upatrującego spełnienia”.

Od frontu zdobi dwór dość skromny w wyrazie ryzalit z parą toskańskich pilastrów i trójkątnym naczółkiem.

Źródło: P. Libicki, M. Libicki, Dwory i pałace na Mazowszu, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2009




Komentarze opinie

Podziel się swoją opinią

Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.

Dodawać oceny mogą tylko zalogowani użytkownicy.

Zaloguj się
Skontaktuj się z autorem ogłoszenia
Reklama