Spacer Gloria Victis spotted Sochaczew

Zbymus · 2021-01-22T20:26:52+00:00

Powstańcom Styczniowym Zimno się zrobiło, w styczniu nadzieją powiało. Czerwoni do broni krzyczeli. Białym się nie chciało, na zachód liczyli. Aleksander murgrabia, rzekomy patriota, brankę przysposabia lecz nasi dziadowie, a też i ich synowie pokornie to oni, walonek nie wdziewali. Na każdą najmniejszą bitewkę po lasach chłopy siekiery i kosy klepali. Trudno im było z Moskalami. W Królestwie Powstanie, nie były to żarty w Wilnie natomiast Kalinowski Konstanty ostatnim tchnieniem spod szubienicy walczmy o wolność, Litwini woła i krzyczy. Rodacy o wolność Polski - Królestwo nasze kiedy ja umrę - wspomnij mnie czasem. Wspomniał Józef - Marszałek, też Romualda i wszystkich Styczniowych Powstańców. Przed Cudem Warszawskim. nadał im mundur i odznaczenia. Przyznał miano Polskiego Bohatera. Zbigniew Smus ================Chwała powstańcom Idąc do boju tu w naszej Puszczy Bolimowskiej w Królestwie Polskim z obsadzoną kosą na sztorc z uczuciem wiary szukał wolności nie żadnej chwały. Powstał z udręki i umęczenia dwugłowy orle Moskalu dość hańby - Ojczyzny dręczenia ksiądz Kuderko na bolimowskim rynku przysięgę odbiera. Powstaniec Styczniowy do lasu wychodzi obóz w chaszczach głęboko zaszyty serca gorące, zimą mrozi zaborca ze wschodu panikę czuje - woła sąsiada niemieckiego szpicla jest zdrada. Chwała Zwyciężonym sosna płakała - Gloria Victis Joachimów-Mogiły - czternastu zginęło Ojczyzna wołała. Zbigniew Smus ================Spacer Gloria Victis Szron na wrzosach leciutko prószy śnieżek, idę leśnym duktem duktem niepotrzebującym chwały. Delikatny szum sosen dający swobodę wolności, gdzieś z oddali dobiegający odgłos pracy dzięcioła. A może to drwal. Łaskotany niepewnością, pytam, co dalej za następnym zakrętem leśnego duktu. Obok mnie Powstaniec Styczniowy, milczący z plecakiem i szablą wyszczerbioną szablą, po ojcu, jeszcze z listopadowego. Prawdziwy bohater nie domagający się chwały ani nagród. On nie wie że jest bohaterem, tylko postępował zgodnie. Zgodnie z sumieniem w obronie własnych ideałów. Zgodnie z zasadami które otrzymał w spadku. Od ojca i dziada. Powstaniec Styczniowy idzie obok mnie, milczący - dlaczego, czy powinien. On nie cierpi nie ma żalu. Wierny honorowy, naiwny, prawy i szczery, dla którego zdrada jest hańbą. Czy było tchórzostwo - pytam. Milczy. To pod tą sosną leżał konający Powstaniec Styczniowy. To byłem ja. Co dalej za następnym zakrętem leśnego duktu..... Cisza, ........ Słyszę dzięcioła. A może to drwal wycina sosny. Gloria Victis. Zbigniew Smus==============

Reklama

Zbymus2021-01-22 20:26:52
Powstańcom Styczniowym Zimno się zrobiło, w styczniu nadzieją powiało. Czerwoni do broni krzyczeli. Białym się nie chciało, na zachód liczyli. Aleksander murgrabia, rzekomy patriota, brankę przysposabia lecz nasi dziadowie, a też i ich synowie pokornie to oni, walonek nie wdziewali. Na każdą najmniejszą bitewkę po lasach chłopy siekiery i kosy klepali. Trudno im było z Moskalami. W Królestwie Powstanie, nie były to żarty w Wilnie natomiast Kalinowski Konstanty ostatnim tchnieniem spod szubienicy walczmy o wolność, Litwini woła i krzyczy. Rodacy o wolność Polski - Królestwo nasze kiedy ja umrę - wspomnij mnie czasem. Wspomniał Józef - Marszałek, też Romualda i wszystkich Styczniowych Powstańców. Przed Cudem Warszawskim. nadał im mundur i odznaczenia. Przyznał miano Polskiego Bohatera. Zbigniew Smus ================Chwała powstańcom Idąc do boju tu w naszej Puszczy Bolimowskiej w Królestwie Polskim z obsadzoną kosą na sztorc z uczuciem wiary szukał wolności nie żadnej chwały. Powstał z udręki i umęczenia dwugłowy orle Moskalu dość hańby - Ojczyzny dręczenia ksiądz Kuderko na bolimowskim rynku przysięgę odbiera. Powstaniec Styczniowy do lasu wychodzi obóz w chaszczach głęboko zaszyty serca gorące, zimą mrozi zaborca ze wschodu panikę czuje - woła sąsiada niemieckiego szpicla jest zdrada. Chwała Zwyciężonym sosna płakała - Gloria Victis Joachimów-Mogiły - czternastu zginęło Ojczyzna wołała. Zbigniew Smus ================Spacer Gloria Victis Szron na wrzosach leciutko prószy śnieżek, idę leśnym duktem duktem niepotrzebującym chwały. Delikatny szum sosen dający swobodę wolności, gdzieś z oddali dobiegający odgłos pracy dzięcioła. A może to drwal. Łaskotany niepewnością, pytam, co dalej za następnym zakrętem leśnego duktu. Obok mnie Powstaniec Styczniowy, milczący z plecakiem i szablą wyszczerbioną szablą, po ojcu, jeszcze z listopadowego. Prawdziwy bohater nie domagający się chwały ani nagród. On nie wie że jest bohaterem, tylko postępował zgodnie. Zgodnie z sumieniem w obronie własnych ideałów. Zgodnie z zasadami które otrzymał w spadku. Od ojca i dziada. Powstaniec Styczniowy idzie obok mnie, milczący - dlaczego, czy powinien. On nie cierpi nie ma żalu. Wierny honorowy, naiwny, prawy i szczery, dla którego zdrada jest hańbą.   Czy było tchórzostwo - pytam. Milczy.   To pod tą sosną leżał konający Powstaniec Styczniowy. To byłem ja. Co dalej za następnym zakrętem leśnego duktu..... Cisza, ........  Słyszę dzięcioła. A może to drwal wycina sosny. Gloria Victis. Zbigniew Smus============== 

moderuj odpowiedz cytuj

Dodaj wątek Wróć do forum

Reklama