Fryderyk Franciszek Chopin urodził się 22 lutego (1 marca) 1810 w Żelazowej Woli, w pobliżu Sochaczewa. Jego rodzicami byli, pochodzący z Lotaryngii, Mikołaj Chopin i Justyna Chopin, z d. Krzyżanowska. Jesienią tegoż roku mały Fryderyk wraz z rodziną wyjechał do Warszawy, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. W wieku 6 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie i szybko zyskał sławę cudownego dziecka.

Jego pierwszym nauczycielem był Wojciech Żywny. On też zapisał pierwszą kompozycję Fryderyka - powstały w 1817 r. Polonez B-dur. U drugiego nauczyciela, Józefa Elsnera, uczył się kompozycji przez cały okres licealny i studiów. W październiku 1830 r. Fryderyk Chopin dal pożegnalny koncert w Warszawie. 2 listopada wyjechał z Polski. We wrześniu 1831 r. przybył do Paryża. Na emigracji został już do końca życia. Umarł 17 października 1849 r. w Paryżu. Pochowany został na cmentarzu Pere Laichaise, a jego serce zostało wmurowane w filar Kościoła Św. Krzyża w Warszawie.

Twórczość Fryderyka Chopina wywarła ogromny wpływ na kompozytorów drugiej polowy XIX w., stając się wzorem stylu narodowego w muzyce europejskiej. Fryderyk Chopin skomponował: 2 Koncerty, 2 Fantazje, 16 Polonezów, 17 Walców, 58 Mazurków, Bolero, 3 Tańce Szkockie, 2 Kontredanse, 21 Nokturnów, 26 Preludiów, 27 Etiud, 3 Sonaty, 4 Ballady, 4 Scherza, 4 Impromoptus, 3 cykle Wariacji, 4 Ronda, Tarantallę, Wariacje, Pieśni i kilka innych drobnych utworów. Utwory Fryderyka Chopina są znane i grane na całym świecie. W Warszawie co 5 lat organizowany jest Konkurs Chopinowski, w którym biorą udział wybitni młodzi pianiści z całego świata.