Już dziś pomyśl o wiosennej uprawie koniczyny

Koniczyna czerwona należy do rodziny roślin motylkowatych. Jest ceniona głównie ze względu na swoje walory pastewne. Cechuje się bowiem nie tylko wysoką produktywnością, ale również dużą zawartością składników odżywczych. Koniczyna jest chętnie zjadana przez różne zwierzęta, a szczególnie przez przeżuwacze. Dostarcza im przy tym dużo białka, witamin oraz m.in. wapnia, fosforu i magnezu. Jest to roślina dwu, trzyletnia, dla której charakterystyczne jest szybkie tempo wzrostu. Poza tym uprawa koniczyny doskonale poprawia strukturę gleby i wzbogaca ją w azot, dlatego warto wziąć ją pod uwagę, planując płodozmian.

Wymagania

Koniczyna ze względu na swój system korzeniowy potrzebuje gleb o głębokiej warstwie ornej. Korzeń palowy z licznymi rozgałęzieniami tylko w takich może bowiem prawidłowo się rozrastać. Jak już wspomniano, najlepiej rośnie w średniozwięzłej ziemi, zasobnej w składniki pokarmowe o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie. Podłoże powinno być wilgotne, ponieważ koniczyna czerwona źle znosi przesuszenie, ale nie podmokłe. Wybierając miejsce pod uprawę koniczyny, należy także pamiętać, aby nie siać jej po innych roślinach motylkowych przez co najmniej 4 lata. Należy unikać także miejsc, gdzie wcześniej rosła kukurydza odchwaszczana za pomocą herbicydów. Idealnym przedplonem dla niej są natomiast rośliny okopowe uprawiane na oborniku. Koniczynę czerwoną można powtórnie zasiać na tym samym miejscu dopiero po siedmiu latach.

Kiedy i jak wysiewać?

Ziemię pod uprawę koniczyny musimy przygotować jesienią roku poprzedzającego, ponieważ koniczyna niezbyt dobrze rośnie po wiosennej orce. Gleba powinna być oczyszczona z chwastów, nawieziona i zorana na zimę. Wiosną należy tylko za pomocą brony oczyścić ją z chwastów i wyrównać. Do siewu wybieramy dobrej jakości nasiona, pozbawione zanieczyszczeń. Przed zasianiem należy je zaprawić specjalnym preparatem, który zabezpieczy siewki przed zgorzelą. Koniczynę czerwoną siejemy w okresie od końca marca do połowy kwietnia, w szerokim rozstawie, około 30-40 cm, aby miały miejsce na rozkrzewianie się. Na hektar potrzebować będziemy 6-10 kg nasion.

Nawożenie

Przed siewem koniczyny czerwonej dobrze jest przeprowadzić wapnowanie gleby, ponieważ jej uprawie sprzyja odczyn obojętny. Najlepiej zrobić to jesienią wcześniejszego roku, pamiętając od dokładnym wymieszaniu nawozu z ziemią. W przypadku gleb ubogich w magnez należy również zastosować nawożenie magnezem, nawet jeśli nie wymagają one wapnowania. Uprawiając koniczynę, nie możemy zapomnieć także o zasileniu jej fosforem i potasem. Fosfor należy zastosować jednorazowo przed siewem, potas natomiast aplikujemy w dwóch dawkach, przed siewem, a następnie wczesną wiosną. Ważne jest także to, aby po przeprowadzeniu nawożenia pogłównego uprawę zabronować.

Najczęstsze problemy

Plantacja koniczyny może zostać poważnie uszkodzona przez atak bakterii, wirusów lub grzybów. Najczęściej występującymi chorobami koniczyny są brunatna plamistość, kustrzebka oraz mączniak właściwy, które powodują zamieranie liści. Równie niebezpieczne dla uprawy koniczyny czerwonej są infekcje grzybicze, które powodują więdnięcie, żółknięcie i zasychanie roślin. Kolejnym zagrożeniem dla koniczyny czerwonej jest rak koniczynowy powodujący gnicie całych roślin. Najlepszym sposobem na ochronę uprawy koniczyny czerwonej przed chorobami jest przestrzeganie właściwych terminów siewu i nawożenia. Dzięki temu rośliny będą w dobrej kondycji, co podniesie ich odporność na ataki wirusów, bakterii czy grzybów. Bardzo ważne jest także właściwe zmianowanie upraw oraz usuwanie resztek poprzednich plantacji, oraz chwastów. W razie potrzeby należy rozważyć także zastosowanie chemicznych środków ochrony roślin.

Zbiór

Pierwsze koszenie koniczyny należy wykonać w momencie tworzenia pąków kwiatowych lub na samym początku kwitnienia. W roku, w którym koniczyna została zasiana, możemy zebrać 1-2 jej odrostów z przeznaczeniem na paszę. Należy przy tym pamiętać, aby nie przetrzymywać zbyt długo skoszonej masy na polu, ponieważ powoduje to opóźnienie odrastania koniczyny. Zbioru jesiennego nie powinniśmy przy tym zbytnio opóźniać, ponieważ aby kończyna w dobrej kondycji przetrwała zimę, musi odrosnąć do wysokości około 10 cm. Nasiona koniczyny możemy zebrać dopiero podczas drugiego koszenia w drugim roku uprawy. Zbiór rozpoczynamy w momencie, kiedy 60-70% kwiatostanów ma barwę brunatną, czyli zazwyczaj około połowy maja. O innych roślinach pastewnych przeczytasz tutaj.