Odszedł jeden z ostatnich żołnierzy Polski Podziemnej

    Dnia 7 lutego 2014 roku odszedł jeden z ostatnich żołnierzy Polski Podziemnej mieszkających w Sochaczewie. Stanisław Janicki urodził się 18 lutego 1919 roku w Przęsławicach (w gminie Brochów, w powiecie sochaczewskim) jako syn Bolesława i Marianny z domu Sikora. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Wyszogrodzie, następnie do Sejmikowego Gimnazjum Koedukacyjnego im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie.

(uwaga: nazwa miejscowej szkoły Gimnazjum Koedukacyjne Wydziału Powiatowego Sejmiku Sochaczewskiego obowiązywała jedynie do 1932 roku, w 1932 roku została oficjalnie zmieniona na Sejmikowe Gimnazjum Koedukacyjne im. Fryderyka Chopina).

     Po wybuchu II wojny światowej został członkiem Związku Walki Zbrojnej, następnie Armii Krajowej. Był słuchaczem kursów konspiracyjnych Szkoły Podchorążych Piechoty w Sochaczewie. Został tam przeszkolony i awansowany do stopnia kaprala podchorążego. Jako członek Armii Krajowej brał udział w wielu akcjach umieszczania napisów na budynkach i chodnikach np. Oktober (kryptonim akcji skierowanej przeciwko okupantowi, poprzez nękanie go metodami psychologicznymi; akcja trwała przez wrzesień i październik 1942 roku), Znak Polski Walczącej, Tylko świnie siedzą w kinie, co bogatsze to w teatrze lub Pawiak Pomścimy (w latach okupacji niemieckiej 1939–1944 największe niemieckie więzienie śledcze w Generalnym Gubernatorstwie, przez które przeszło kilkudziesięciu mieszkańców Sochaczewa). Latem 1942 roku brał udział w akcji zniszczenia maszyn w mleczarni w Sochaczewie. Podjął się także współpracy przy przeprowadzeniu w sierpniu 1943 roku wyroku śmierci na niemieckim komendancie żandarmerii w Młodzieszynie Dehringu, wyróżniającym się szczególnym okrucieństwie wobec ludności polskiej.

     Na mocy wyroku podziemnego sądu AK 26 maja 1943 roku wykonał w Sochaczewie wyrok śmierci na zdrajcy i kreislandwircie, czyli kierowniku Wydziału Gospodarki w Urzędzie Powiatowym w Sochaczewie Hermannie Albercie Vorbichlerze, znanym w powiecie z stosowania niespotykanego do tej pory terroru w stosunku do ludności polskiej. Vorbichler przed 1939 roku był kapitanem Wojska Polskiego, który przeszedł na stronę niemiecką. W maju 1943 roku na ochotnika brał udział w próbach likwidacji bezwzględnego sadysty i mordercy - starosty sochaczewskiego dr Hansa Scheu. Na mocy wyroku podziemnego sądu AK w Rozlazłowie 6 sierpnia 1943 roku wykonał również wyrok śmierci na przodowniku granatowej policji i jednocześnie agencie gestapo Stanisławie Ordonie.

     Egzamin dojrzałości uzyskał w 1947 roku w Państwowym Liceum Spółdzielczym w Gdańsku. Kolejne miejsca pracy to: Państwowe Tory Wyścigów Konnych w Warszawie, Rzemieślnicza Spółdzielnia Zaopatrzenia i Zbytu w Sochaczewie, Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Sochaczewie, Powiatowy Inspektorat Wodnych Melioracji w Sochaczewie, Urząd Powiatowy w Sochaczewie, Powiatowy Zarząd Gospodarki Wodnej i Melioracji w Sochaczewie, Wojewódzki Zarząd Inwestycji Rolniczych w Skierniewicach. Od 27 lutego 1979 roku na emeryturze.

     W 1973 roku wraz z Henrykiem Zaczkowskim opracował „Kronikę walk i męczeństwa na terenie powiatu sochaczewskiego w latach 1939–1945” znajdującą się w Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą w Sochaczewie. W 1991 roku wraz z Henrykiem Zaczkowskim opublikował książkę „Armia Krajowa na ziemi sochaczewskiej”. Opracowania stanowią kronikę walk na terenie powiatu sochaczewskiego w latach 1939–1945. Jednocześnie ocalają od zapomnienia prawdę o działalności Armii Krajowej na Ziemi Sochaczewskiej, ukazując obraz zdarzeń, a także prostują wiele zniekształceń i nieścisłości. Jest to wciąż jedyna publikacja opowiadająca o czasach okupacji w powiecie i działalności AK. Stanisław Janicki przez długi czas pełnił również funkcję prezesa Zarządu Koła AK w Sochaczewie. Wraz z Henrykiem Zaczkowskim 9 czerwca 1995 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Sochaczewa. Zmarł 7 lutego 2014 roku w Sochaczewie. Pochowany został 11 lutego 2014 roku na cmentarzu parafii św. Wawrzyńca przy ulicy Traugutta w Sochaczewie.

Część Jego Pamięci.

Powyższy fragment tekstu pochodzi z książki Bogusława Kwiatkowskiego, tam też cały życiorys Stanisława Janickiego.

Wolno cytować za podaniem źródła: Bogusław Kwiatkowski, Dzieje Sochaczewa, t. VI, część 2. Okupacja 1939–1945, Sochaczew 2014, s. 440–441, wkrótce więcej informacji na

www: bkwiatkowski.pl