Po drugiej stronie lustra

Szeroko uśmiechnęłam się do siebie, kiedy otworzyłam podręczny kalendarz i mój wzrok zatrzymał się na dacie 25 września 2013 wraz z dobrymi myślami Beaty Pawlikowskiej:

Jesteś silny i mądry.

Sam możesz sobie odpowiedzieć na wiele pytań.

Znajdź czas na chwilę rozmowy z samym sobą,to się przekonasz.

Dokładnie rok temu wkroczyłam na drogę usłaną pytaniami. Usiadłam wtedy naprzeciwko Coacha Marzenny Bajeńskiej, którą spotkałam na kongresie OSKKO w Toruniu. Dzieliłam się tym z Wami na blogu w tekście Moja przygoda z coachingiem. Usłyszałam wtedy pytanie: Czego chcesz od życia więcej?

Kolejne kartki kalendarza.. 26 i 27 września... minął rok od dwóch dni podarowanego szkolenia z coachingu. Piątek przytulony do czwartku i kolejne dobre myśli rozpisane na dwie strony:

Nie musisz się wykazać.

Nie musisz udowodnić, że się nadajesz, że jesteś doskonały i idealny.

Wystarczy jeśli jesteś sobą.

To największa wartość,

bo jest czystą prawdą.

A prawda tym się różni od fałszu albo iluzji,

że jest wieczna,

nie można jej zepsuć ani zniszczyć,

nie można jej podważyć ani zaprzeczyć.

I kiedy jesteś sobą,

wiesz kim jesteś.

Rok temu spojrzałam w lustro inaczej niż zwykle. Moim zwierciadłem był Coach. Kiedy zaczynałam przeglądać się w tym lustrze, obraz nie był zbyt wyraźny. Z czasem odzwierciedlenie zaczęło nabierać wyrazistości, barw, jasności. Co jakiś czas odbicie znowu traciło na ostrości, ale zawsze powracało bardziej wyraźne i za każdym razem z jakimś nowym szczegółem, któremu z uwagą się przyglądałam. Dziś dostrzegam jeszcze więcej... Okazuje się, że obraz w lustrze ma swoją głębię kryjącą wiele tajemnic życia, z którymi mierzenie się jest jak podróż w nieznane. Minione dwanaście miesięcy było dla mnie czasem stawiania pytań i poszukiwania odpowiedzi, co wprowadziło rytuał codziennego dialogu z samą sobą. Był to także rok stawiania pytań innym.

Po roku, dokładnie w te same dni września, znalazłam się na Kongresie Zarządzania Oświatą w Warszawie, organizowanym przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Kadry Kierowniczej Oświaty (OSKKO). Oprócz wykładów i rozmów z innymi uczestnikami konferencji był czas w STREFIE COACHINGU, który spędziłam razem Marzenką, Elą i Renią. Wspierałyśmy Marzenkę Bajeńską w krzewieniu kultury coachingowej w polskiej edukacji. Przemiłą niespodzianką okazało się spotkanie z Coachem Asią Baranowską, która w naszej strefie na OSKKO prowadziła sesje coachingowe. Towarzyszył nam też Coach Paweł Sopkowski, właściciel Coaching Center. Wszyscy troje to również wykładowcy na studiach podyplomowych ,,Coaching i Mentoring i Edukacji i Organizacjach Społecznych”.

W STREFIE COACHINGU znalazłam się po drugiej stronie lustra... Tym razem to ja byłam zwierciadłem, w którym przeglądali się inni. Czułam się zaszczycona mogąc prowadzić sesje coachingowe dla dyrektorów placówek oświatowych z różnych zakątków Polski i patrzeć w ich lśniące oczy, kiedy opowiadali o swoich dążeniach. Okazało się, że jedna z moich klientek pamiętała mnie sprzed roku, kiedy brałam udział w pokazowej sesji coachingowej. Gratulowałam mi tamtejszej odwagi i doceniła obecne umiejętności.

Przypominam sobie, że po ubiegłorocznych warsztatach coachingowych, jeden z dyrektorów obserwujący wspomnianą sesję powiedział mi, że nie ma przypadków. Po tej stronie lustra też usłyszałam to zdanie, tym razem od jednej z moich klientek, która uczestniczyła w prowadzonej przeze mnie sesji. Nie ma przypadków – te słowa padły tego dnia również z przyjacielskich ust. Widocznie nie ma przypadków. Mam nadzieję, że moje nowe umiejętności na coś się przydadzą, czemuś posłużą i będą mogły pomóc wielu osobom. Bo przecież nie ma przypadków :)

Być sobą... Co to dla Ciebie oznacza?

Zdjęcia: Tomasz Fiedorowicz, OSKKO