Sto słów miłości na sto lat niepodległości

Podobno pierwsze zdanie jest zawsze najtrudniejsze. A więc mam je już poza sobą – zaczęła Szymborska odbierając Nagrodę Nobla. Pozwalam sobie wykorzystać ten cytat żeby rozpocząć temat najtrudniejszy jak pierwsze zdanie, poruszający karuzelę nienawiści, mechanizm obrzucania zdradzieckimi mordami i tworzący pewien wypełniony stereotypowo kwestionariusz osobowy. Pierwsze zdanie w porównaniu z takim skonstruowaniem tekstu, aby nie zostać odebranym jako wróg ojczyzny było niczym. A przecież wrogom ojczyzny grozi śmierć.

W setną rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości życzyłabym jej z całego serca mądrości. Miażdżącej przewagi mądrości. Mądrości, znajdującej się na ulicach każdego miasta, płynącej każdą rzeką, rosnącej na drzewach jak Ligol i pachnącej niedzielnym rosołem. Mężczyzna jest głową, a kobieta szyją – Polska jest silną kobietą-szyją po przejściach, której cały czas brakuje głowy, w której zadomowiła się mądrość. Połączenie marszu państwowego z marszem narodowców to wyraźny symptom niedoboru rozwagi.

Nic się nie stało jest otuchą dla reprezentacji Polski w piłce nożnej po przegranym meczu, nie oddechem ulgi w przypadku pokojowego, radosnego marszu z okazji 100 lecia niepodległości Naszego kraju. I tak to zostawmy. Nicsięniestaizm to jedno z głównych, oczywistych założeń uroczystości jednoczących rodaków i fakt ten nie powinien dziwić. Rasistowskie, ksenofobiczne hasła kipiące brudną nienawiścią to nie nicsięniestaizm. Raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę, Europa będzie biała albo bezludna i na wiele innych haseł, które skandowali narodowcy na marszu dla Polski należy odpowiedzieć Większe niźli Wy zrobilibyśmy dziwo, zanucilibyśmy pieśń szczęśliwą. Bo jeszcze Polska nie zginęła.Zawsze brak reakcji na skandaliczne zachowania i nienawistne hasła jest cichym przyzwoleniem na szerzenie się ich i prowadzi do złej rzeczywistości. To nie ja próbuję być Kasandrą, to historia nią jest.

Pani poseł, Krystyna Pawłowicz powiedziała kiedyś, że jedna z największych polskich poetek, Wisława Szymborska kojarzy się jej z Noblem, ale nie z polską przyrodą i polską historią. Niepotrzebne skreślić.