Polskie Towarzystwo Zapobiegania Narkomanii (TZN, PTZN) to polska organizacja pozarządowa. Towarzystwo Zapobiegania Narkomanii powstało w 1983 roku, a w 1989 powołano oddział sochaczewski. W roku 1998 dodano do nazwy "Polskie" z racji planów wejścia Polski do UE i lepszej identyfikacji organizacji na arenie międzynarodowej. Organizacja ta należy do największych stowarzyszeń w Polsce, i posiada ponad 30 oddziałów na terenie kraju, prowadząc placówki socjoterapeutyczne, punkty interwencyjno-konsultacyjne, poradnie, oraz 2 ośrodki rehabilitacyjno-readaptacyjne dla dzieci i młodzieży uzależnionej.

Cele statutowe – przedmiot działalności statutowej Celem Towarzystwa jest przeciwdziałanie uzależnieniom od narkotyków , alkoholu, nikotyny i innych substancji psychoaktywnych oraz przeciwdziałanie skutkom ich używania w tym również niepełnosprawności Zadania PTZN : kształtowanie postaw społecznych poprzez informowanie o problemie uzależnień i o możliwościach przeciwdziałania im współtworzenie lokalnych, regionalnych i ogólnopolskich strategii przeciwdziałania problemom uzależnień poprzez integrację i aktywizację społeczności, w tym społeczności szkolnej poprzez szkolne programy profilaktyki współtworzenie aktów prawnych dotyczących tej problematyki prowadzenie edukacji , szkoleń oraz działań wspierających dla przedstawicieli różnych grup zawodowych , związanych z działalnością na rzecz społeczności lokalnych udzielanie pomocy osobom zagrożonym uzależnieniem, uzależnionym ( dzieci młodzież ) oraz ich rodzinom, umożliwiającej poprawę ich jakości życia Zakres działalności statutowej działania z zakresu profilaktyki pierwszorzędowej – edukacja , współpraca z organami administracji rządowej, samorządowej w zakresie realizacji strategii przeciwdziałania uzależnieniom, opracowywanie i wydawanie materiałów edukacyjnych, szkolenia dla grup zawodowych, rodziców, prowadzenie badań dotyczących zagrożeń, współpraca z mediami, udział w gremiach doradczych przy instytucjach związanych z profilaktyką i leczeniem, udział w inicjowaniu i uchwalaniu aktów prawnych regulujących przeciwdziałanie uzależnieniom tworzenie systemu pomocy osobom zagrożonym uzależnieniem i ich rodzinom ( profilaktyka II stopnia ) – w tym prowadzenie świetlic terapeutycznych, klubów młodzieżowych oraz grup liderskich, oferujących różnorodne formy spędzania czasu wolnego jako alternatywę wobec używania substancji psychoaktywnych, prowadzenie poradni, punktów konsultacyjnych profilaktyka III stopnia – prowadzenie oddziałów dziennych i stacjonarnych ośrodków rehabilitacyjno – readaptacyjnych dla młodzieży uzależnionej od wszystkich rodzajów środków uzależniajacych ( ze środków NFZ ) działania z zakresu ograniczania szkód zdrowotnych