Album Edith

14 sierpnia w Poznaniu w „Piwnicy Duchowej” o. Karmelitów odbył się wernisaż wystawy serigrafii Małgorzaty Bugalskiej i poezji Małgorzaty Szajnwald pod tytułem „Album Edith”.
Powstała internetowa wersja towarzyszącej temu wydarzeniu publikacji.

www.wd.host1.pl/edith/index.htm

Bycie Edith Stein było świadomą walką o poznanie i kształtowanie siebie poprzez konsekwentne otwieranie się na Prawdę: jedyną , wieczną i miłującą. Taka postawa zapisała się życiem o nieogarnionej wręcz dynamice wewnętrznej, które przeprowadziło żydowską dziewczynkę przez ateizm wieku dojrzewania, nawrócenie na katolicyzm, przywdzianie karmelitańskiego habitu zakonnego, śmierci w komorze gazowej KL Auschwitz II – Birkenau, do kanonizacji przez Jana Pawła II w roku 1998.
Znaczenie jej dorobku naukowego dla dziedzin filozofii, psychologii, antropologii jest nieocenione, ale nie o tym opowiada „Album Edith”
Jest to praca o kobiecie, o jej sercu, emocjach towarzyszących zbliżaniu się do Boga, do ludzi, do siebie samej.
Przedstawiony tu „Album Edith” tworzą dwie niezależne dziedziny sztuki, dwóch osobnych autorek.
Wiersze Małgorzaty Szajnwald, są przepełnionym głęboką, filozoficzną i religijną refleksją zapisem przemiany wnętrza w kierunku Boga. Jest to poezja, niezwykle soczysta, uważnie dawkująca słowo, którą odczytać można na co najmniej kilku poziomach odbioru.
Na moją część „Albumu Edith” składa się seria grafik, będących próbą zobrazowania drogi wewnętrznej Edyty Stein w oparciu o dokument pozostawionych po niej fotografii. Zmieniając chronologię zdarzeń, czy odbijając te same matryce na wiele sposobów zastanawiam się nad emocjonalnością pamięci, która wciąż determinowana przez „teraz postrzegania” na pewien sposób manipuluje przeszłością. Samopoznanie jedynie w oparciu o samego siebie staje się niemożliwe.
Edith Stein pisze: Wsłuchiwanie się w rytm własnego serca, tzn. w sam byt wnętrza duszy, nie potrafi zaspokoić pędu ja do życia i działania. Ja nie zatrzyma się zatem długo, jeżeli nie zatrzyma go coś innego aniżeli świat zewnętrzny. Tego właśnie doświadczyli znawcy życia wewnętrznego wszystkich epok: zostali oni bowiem wciągnięci w największą głębie duszy, przez coś co działało z większą siłą niż cały świat. Doświadczyli tam wdarcia się nowego, potężnego, wyższego życia – życia nadprzyrodzonego, boskiego.

Małgorzata Bugalska
Akademia e-Sochaczew