Asia Cieśniewska walczy o Dyliżanse 2011 – głosujemy

To drugi poważny, countrowy sukces Asi Cieśniewskiej z Teresina. Zakwalifikowała się do półfinałowego etapu plebiscytu portalu saloon.pl i ma szansę powalczyć o prestiżowe nagrody DYLIŻANSE 2011. Czy je otrzyma, zależy w dużej mierze od nas. Zatem, głosujemy na Asię. Mamy czas tylko do 20 lutego.


Asia Cieśniewska bardzo na poważnie wzbogaca życie muzyczne ziemi sochaczewskiej. Na co dzień prowadzi, owocnie, sekcję wokalną w Teresińskim Ośrodku Kultury. Uczy emisji głosu, jednak, jak sama podkreśla, bardziej tu chodzi o odczucia i na to czucie muzyki chciałaby przede wszystkim uwrażliwić swoich uczniów.

Od ponad dziesięciu lat utalentowana teresinianka realizuje się też jako wokalistka i autorka piosenek. Piosenek szczególnych, bo zawsze nastrojowych, balansujących miedzy światem poezji śpiewanej, piosenki żeglarskiej, a wreszcie country i bluesem.

W 2001 roku założyła Zespół o Wdzięcznej Nazwie, z którym zdobyła kilka prestiżowych nagród (wymieniamy najważniejsze): za Najlepszy Debiut na Międzynarodowym Festiwalu Shanties w Krakowie, Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Żeglarskiej WIATRAK w Świnoujściu oraz Nagrodę za Najlepszy Wokal, a wreszcie I miejsce na największym konkursie piosenki turystycznej w Polsce YAPA 2006.

Asia Cieśniewska Band, grający muzykę country i bluesa, to najnowszy projekt wokalistki. I najświeższe marzenie, które zaprowadziło ją ostatniego lata do wielkiego sukcesu. Zespół wziął udział w konkursie „Przepustka do Mrągowa” i przepustkę wygrał. Asia Cieśniewska Band 31 lipca br. zagrał i zaśpiewał podczas Galowego Jubileuszowego 30. Pikniku Country w Mrągowie.

Pasmo powodzeń najwyraźniej trwa dalej. Asia znalazła się w gronie najlepszych wykonawców country wyłonionych na drodze plebiscytu portalu saloon.pl DYLIŻANSE 2011. Została nominowana w dwóch kategoriach: Nowy wykonawca roku (za indywidualne i ciekawe interpretacje muzyki country) oraz w kategorii Nagroda Forum Country Music za Wykonanie piosenki „A może to wiatr (za piękne, nowe wykonanie piosenki Magdy Anioł).

Zgodnie z zasadami plebiscytu, od liczby głosów oddanych na Joannę Cieśniewską zależy teraz to, czy nasza lokalna krajanka będzie mogła powalczyć o nagrody Dyliżanse 2011. Mówiąc inaczej, potrzebne jej nasze wsparcie. By przekonać się, że na nie zasługuje, wystarczy posłuchać wyróżnionej piosenki (poniżej).

Głosowanie trwa do 20 lutego. By wziąć w nim udział, należy wejść tutaj: GŁOSOWANIE.






ROZMOWA Z ASIĄ CIEŚNIEWSKĄ


Kiedy podjęłaś decyzję, że poświęcisz się muzyce, śpiewaniu?

Gdy miałam 10 lat, poprosiłam mamę, żeby mnie zapisała do szkoły muzycznej. I tak się stało. Chodziłam tam kolejne 10 lat. Gdy w klasie maturalnej stanęłam przed wyborem, co dalej, wiedziałam, że chcę śpiewać. Wcześniej uczestniczyłam w zajęciach wokalnych w Młodzieżowym Domu Kultury w Żyrardowie, mieście, z którego pochodzę. W MDK śpiewałam w Klubie Miłośników Dobrej Piosenki. Był to zespół, gdzie śpiewało się na głosy piosenkę harcerską, turystyczną, żeglarską. Długo musiałam czekać na swoją solówkę. Dopiero, gdy z zespołu odeszły najstarsze dziewczyny i ja stałam się jedną z najstarszych, powierzono mi partię solową w piosence. Zapamiętam to do końca życia, gdyż takie czekanie uczy człowieka pokory. Cierpliwość opłacała się nie tylko mnie. Dawałam z siebie wszystko. Zaowocowało to zaproszeniem mnie do zespołu Andrzeja Koryckiego, który grał już od kilku lat piosenkę żeglarską, a śpiewanie z nim było moim największym wówczas marzeniem. I udało się. Kilka lat wspólnego śpiewania i koncertowania nauczyło mnie wszystkiego, co umiem. Nie znaczy to, że spoczęłam na laurach. Gdy dostałam pracę w TOK-u jako instruktor emisji głosu, postanowiłam o głosie wiedzieć wszystko. Stąd moje zainteresowanie wszelkimi kursami, warsztatami, nowinkami… Chyba nie ma w Polsce dobrego pedagoga, z którym by się moja ścieżka nie spotkała.

Czy country to jest twoja droga, ten wymarzony gatunek muzyczny, czy po prostu w którymś momencie postanowiłaś go spróbować?

Country towarzyszy mi od dziecka. Mój tata kochał Elvisa Presleya, Johny’ego Cash’a. Czerwone Gitary i Krzysztofa Klenczona. Ich muzyka była prosta, łatwa i często w stylu country. Ja w ogóle jestem wrażliwa na proste rzeczy. Nie lubię pompatyczności w żadnej dziedzinie życia. A muzyka country opiera się często na 3-4 akordach, gitarze i tekście o zwykłych ludzkich problemach. Myślę, że jest również miejsce w tym gatunku na odrobinę humoru. Takie teksty piszę ja. Zawsze są o prostych rzeczach, ale przedstawione w formie ballady czyli historii. Moimi idolami są w tym Tomasz Szwed i Piotr Bukartyk, którzy również na niektórych płaszczyznach utożsamiani są z piosenką country. Nie myślę, że country to styl życia. To po prostu melodyjna, wpadająca w ucho piosenka. I tyle. A ja takie lubię.

Jak odbierasz nominację do nagrody Dyliżanse 2011

Jest to dla mnie zaskoczenie. Zawsze mi się wydawało, że takie nominacje dostają artyści już zasłużeni. Tacy, którzy w znoju i trudzie brną przez życie artystyczne. Ja naprawdę nie zrobiłam nic. Okazało się, że to, co robię na co dzień, co jest częścią mojego życia, co traktuję jak oddychanie, może być nominowane do jakiejś nagrody. To fantastyczne. Nawet, jeśli nie uda mi się być w gronie finalistów, to i tak się bardzo cieszę. Co prawda, nie śpiewam dla zaszczytów czy nagród, ale jest to pewnego rodzaju motywacja. Ja i tak będę robić swoje, a jeśli jeszcze komuś się to podoba, to tym lepiej.

Co dalej? Jakie masz plany, marzenia muzyczne, pytam oczywiście o twoją karierę wokalistki?

Moim największym marzeniem jest wydanie płyty. Nawet nie jednej. Planuję pierwszą poświęcić ludziom, dzięki którym jestem tu, gdzie jestem. Postanowiłam nagrać ich piosenki i wykonać je najlepiej jak umiem. I to jest na razie mój nadrzędny cel. Uważam, że należy pamiętać o swoich mistrzach, o ludziach, którzy mieli na nas wpływ, o tych, którzy dodawali skrzydeł i zawsze w nas wierzyli. Jeśli nawet to będzie jedyna płyta, jaką wydam, to i tak będę z niej dumna. Nawet, jeśli nie uda mi się już nic więcej nagrać, np. swojego, to płyta dla innych jest ważniejsza.


figa