Autobusy wyłącznie dla tubylców

Komunikacja miejska to odwieczny temat dziennikarzy, prawie dyżurny. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Dotyczy bezpośrednio dużej liczby mieszkańców, przede wszystkim młodzieży dojeżdżającej do szkół.
Wzmożone korzystanie z usług zakładów komunikacyjnych odbywa się pięć dni w tygodniu. W sobotę i niedzielę jest inaczej.


[p>
Skorzystałam z usług naszego MZK w ubiegłą sobotę. Jechałam prawdopodobnie linią numer 3 (piszę prawdopodobnie, nie dlatego, że nie pamiętam numeru autobusu, ale z innych względów) w kierunku Chemitex-u, a wsiadłam na przystanku przy ulicy Traugutta, w centrum, gdzieś około 13 30.
Co mnie zdziwiło! Autobus przyjechał opóźniony, co w sobotnie popołudnie, gdy ruch uliczny w Sochaczewie powoli zamiera, może oznaczać, że jedyną przyczyną opóźnienia, wyłączając awarię, był przemarsz wojsk polskich w kierunku na Irak.
Kierunek jazdy wspomnianego dwuśladu, byłoby mi trudno ustalić, gdyby nie znajomość topografii Sochaczewa. Na czole autobusu wielkimi literami było napisane - Energomontaż - jednak z jego jazdy wynikało, że prawdopodobny kierunek to Chodaków. Poza tym na autobusie nie było żadnej informacji o docelowym przystanku.

[p>
Staram się opisać szczegółowo, którym sochaczewskim autobusem jechałam, gdyż nie mają one numerów bocznych namalowanych na karoserii, a to zdecydowanie ułatwiłoby identyfikację i linii, i kierowcy, i autobusu oczywiście. Wystarczyłoby podać numer boczny i wiadomo, jaką trasą jeździł danego dnia.
A tak zniszczone przez miejskich chuliganów rozkłady jazdy na przystankach, nieduże spóźnienia autobusu i przypadek, że dwa zatrzymują się o tej samej godzinie na jednym przystanku, a jadą w tym samym kierunku, może skutecznie uniemożliwić dyrekcji ZKM identyfikację właściwego pojazdu.

[p>
Istnieje oczywiście możliwość spytania się o nazwisko kierowcy, ale to też prawie niemożliwe, bo ten zamknięty w kartonowym pudle (kabinie), po prostu nie słyszy, jeśli się go o coś pyta, chyba, że o bilet specjalny za 2,50 zł ( 50 groszy droższy, bo kupiony w autobusie, nie w kiosku).
Wracając do mojej podróży. W końcu jednak wsiadłam do autobusu i zdałam się na łaskę kierowcy. Również w środku nijak nie da się ustalić trasy i numeru pojazdu, którym się podróżuje.

[p>
I gdyby tak gdyby kierowcy przypomniało się, że ma jechać po stryjenkę do Konar, to może jechać. Jak mu udowodnić, że to nie jego trasa! Tubylec (zorientowany!) mógłby zacząć protestować, ale przyjezdny nigdy nie udowodni zmiany trasy, bo te autobusy na pewno nie są przyjazne dla przyjezdnych.
Jadę do Energomantazu, a znajduję się w Chodakowie! Tu kierowca chyba ocknął się i stwierdził, że coś jest nie tak, bo zmienił tabliczkę informacyjną na PKP. Jakby sugerował, że lepiej wierzyć w komunikację szynową niż w autobusową.

[p>
Do standardów Unii Europejskiej naszej komunikacji daleko. Był co prawda kiedyś pomysł, wahadłowego tramwaju (śladem kolei wąskotorowej) i być może w dobie europeizacji Sochaczewa pomysł odżyje. Pomysł z antypodów, czy z Londynu o train schuttle, to jest właśnie rozwiązanie problemu komunikacyjnego w mieście, a pieniądze na tę inwestycję komunikacyjną niechby dała firma Gazeley, która ma zatrudniać 2 tysiące mieszkańców miasta i okolic. Przecież musi jakoś dowieźć tych ludzi do pracy.
Przy likwidacji trasy północ-południe przebiegającej przez pola czerwonkowskie i jednoczesnym zatrudnieniu tak dużej ilości ludzi, w centrum miasta powstaje gordyjski węzeł komunikacyjny. W specyfikacji przetargowej powinien więc zostać umieszczony warunek: rozwiązanie problemu dowozu ludzi na pola czerwonkowskie.
Nie będzie drogi północ- południe, niech będzie Sochaczewska Kolej Dojazdowa.
Grażyna Gajda