Dwójka jubilatka

Historia Szkoły Podstawowej nr 2, której jubileusz 90-lecia obchodziliśmy w minioną środę, 25 kwietnia, sięga 1917 roku. Wtedy to powstała jednoklasowa szkoła, która przez dwa lata mieściła się w lokalu Akcyjnego Towarzystwa Fabryki Sztucznego Jedwabiu w Boryszewie. Z uwagi na zwiększającą się liczbę uczniów Zarząd fabryki zdecydował się w 1920 roku na powiększenie szkoły. Jak czytamy w wydanej z okazji jubileuszu monografii, „Wdzierżawiono na 10 lat dom pana Przedpełskiego, przeznaczając I piętro i facjaty na szkołę. Jednocześnie wynajęto budynek Cegielni Boryszew. W rezultacie kilkuklasowa szkoła mieściła się w czterech oddalonych od siebie o około kilometr budynkach (budynek państwa Przedpełskich, Cegielni Boryszew, dom państwa Olejnickich przy ul. Fabrycznej oraz dom państwa Bechcickich przy ul. Miłej), które były zupełnie nieprzystosowane do nauczania dzieci, bez podstawowych urządzeń i pomocy naukowych”. Pierwszym kierownikiem szkoły w latach 1917-23 była Waleria Kotecka, zamordowana przez Niemców w czasie okupacji.
Monografia oraz wystawa zorganizowana w szkole z okazji jubileuszu przypomniały wiele innych faktów z życia szkoły, jej dyrektorów, mieszkańców zaangażowanych w funkcjonowanie placówki. Należy tu wspomnieć o Henryku Kobiereckim, wieloletnim dyrektorze, za czasów którego w styczniu 1958 roku szkołę przeniesiono do obecnego budynku, wtedy przy ul. Dzierżyńskiego, dzisiaj 15 Sierpnia 44.
Pierwszym patronem SP 2 był Karol Świerczewski, od 1997r. jest nim Maria Konopnicka. W 1993 r., jeszcze wtedy 8-klasowa, szkoła otrzymała do dyspozycji budynek po byłym ZDK-u w Boryszewie, gdzie uczyły się dzieci z klas 0-III. Od 2003r. wszyscy uczniowie ponownie uczęszczają do macierzystej placówki przy ul. 15 Sierpnia. Dwa lata temu w SP2 wykonano termomodernizację, co poprawiło warunki pracy w szkole oraz jej estetykę. Od 1991r. placówką kieruje Hanna Celeda, a „dwójka” kształci obecnie 375 uczniów, pracuje w niej 36 nauczycieli i 17 pracowników administracji oraz obsługi.
Ubiegłotygodniową uroczystość rozpoczęła msza św. w boryszewskiej świątyni. Przewodził jej biskup łowicki Andrzej F. Dziuba, który powiedział m.in.: „Jest radością nas wszystkich, że gromadzimy się w tej świątyni i pragniemy pokazać, że idziemy przez świat razem, nauczając tego, co jest prawdą i ewangelią”. Ks. biskup dodał też, że dokonała się sprawiedliwość dziejowa, kiedy religia powróciła do szkół, bo to się należy dzieciom.
Po uroczystej liturgii, którą uświetniły poczty sztandarowe sochaczewskich szkół, chór nauczycielski „Vivace” pod dyrekcją Andrzeja Szewczyka i orkiestra dęta pod kierunkiem Edwarda Glanca, uczestnicy mszy, na czele z pocztami sztandarowymi i orkiestrą oraz z udziałem ks. biskupa i władz miasta przemaszerowali do Szkoły Podstawowej nr 2 na część oficjalną uroczystości. Rozpoczęło ją posadzenie pamiątkowego drzewa przed szkołą. W ceremonii tej wspomagali dyrektor Hannę Celedę burmistrzowie Bogumił Czubacki i Jerzy Żelichowski oraz przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego – Janusz Szymanek i Mirosław Gorzki.
Długą historię oraz teraźniejszość SP2 zaproszeni goście mogli poznać, a inni przypomnieć sobie podczas prezentacji mulitmedialnej przygotowanej przez nauczycieli. Pokaz ten dał początek oficjalnym wystąpieniom, które wkrótce przerodziły się w sentymentalne, pełne wspomnień i ciepłych życzeń wypowiedzi. Głos zabierali zarówno emerytowani nauczyciele, jak i obecni przyjaciele placówki. Były gratulacje i upominki od przewodniczącej i radnych Rady Miejskiej, burmistrzów, wicekuratora mazowieckiego, przedstawiciela starostwa powiatowego, dyrektorów szkół i przedszkoli miejskich. Jubileusz stał się okazją do wręczenia SP2 Srebrnej Honorowej Odznaki Przyjaciół Harcerstwa, którą w imieniu komendanta głównego ZHP wręczył Krzysztof Wasilewski – szef sochaczewskiego hufca.
Maleńka sala gimnastyczna SP2 ledwie pomieściła przybyłych gości, dlatego nikogo nie zdziwił apel przewodniczącego Komitetu Rodzicielskiego skierowany do władz miasta o nową salę gimnastyczną. Niezwykle ciepło zebrani przyjęli program artystyczny w wykonaniu uczniów. Zaprezentowali oni „Jasia Wędrowniczka” autorstwa swojej patronki Marii Konopnickiej. Niektóre fragmenty występu dorośli odśpiewali i wyklaskali wraz z małymi aktorami.
Tę niezwykle wzruszającą uroczystość zakończyły wpisy do księgi pamiątkowej i poczęstunek, który był okazją do spotkań po latach, wspomnień i wymiany wrażeń.
Jolanta Sosnowska