Film Dziewczyna z perłą

W Królewskiej Galerii Malarstwa w Hadze znajduje się, powstały około 1665 roku, obraz Johannesa Vermeera „Dziewczyna z perłą”. Obraz ów stał się inspiracją dla książki Tracy Chevalier oraz punktem wyjścia do nakręcenia filmu przez Petera Webbera. Mamy więc miasto Delft w Holandii, gdzie do domu Vermeera przybywa wysłana na służbę przez rodziców, będących w ciężkiej sytuacji finansowej, Griet. Nie mająca specjalnego wykształcenia Griet ma dobre wyczucie barw i światła. Tę zdolność odkrywa w niej jej pracodawca. Widzi w niej pokrewną duszę. Nie tylko zwykłą służącą, która koncentruje się na sprzątaniu, gotowaniu, spaniu i flirtowaniu z okolicznymi czeladnikami. Zaprasza ją do swojego świata. Zaczyna się od wspólnego patrzenia na mające wiele barw niebo. Nakładanie farb do słoiczka, kupowanie barwników, poznawanie surowców, wspólne mieszanie kolorów, dzielenie się wrażeniami z efektów powstałych w procesie tworzenia obrazu. Budujące się zaufanie, rosnąca zażyłość. Czy to nie zwiastuje romansu? Rodzą się plotki, złość żony, zawiść dzieci. Ale ocenić to trzeba samemu. Przede wszystkim rodzi się jeden z najwspanialszych, a jednocześnie najbardziej zagadkowych płócien holenderskiego mistrza malarstwa. To film o powstaniu obrazu, który sam tym obrazem jest. Zdjęcia, scenografia, muzyka tworzą niesamowity klimat pełen głębi, zmysłowości, delikatności, autentyczności. Oddają dobrze ducha epoki i dzieł Vermeera. (Kadry zawierają szczegóły prac malarza) Jednocześnie mało w nim słów. Słowami często trudno wyrazić emocje. Widz może za to rozsmakować się w szczegółach obrazu, gestów, spojrzeń i mieć poczucie obcowania z prawdziwą sztuką. Trzy nominacje do Oscara, dwie do Złotego Globu. W rolach głównych Scarlett Johansson („Między słowami”, „Scoop - Gorący temat”) oraz Colin Firth („Dziennik Bridget Jones”, „To właśnie miłość”). Przekonajmy się czy jest to film o słowach, które nie zostały powiedziane, o sytuacjach, które nie zostały wykorzystane, możliwościach, które nie zostały zrealizowane, ustach, które nie zaznały pocałunku. Przekonajmy się czy można obrazem zajrzeć do serca, czy można dotknąć spojrzeniem. Na film zaprasza Sochaczewski Klub Filmowy pod ostoją św. Dominika w sobotę, 18 sierpnia, o godz. 18. Wejście z tyłu kościoła.