Prawnik radzi - Upadłość konsumencka

Upadłość konsumencka funkcjonuje od 31 marca 2009r. i jest często źle rozumiana przez dłużników, którzy uważają ją za instytucję umożliwiającą bezwarunkowe umorzenie długów. Należy podkreślić, że głównym celem upadłości konsumenckiej jest, rozłożone w czasie ustalonym przez sąd, całkowite lub częściowe spłacenie wierzycieli z majątku dłużnika. Bankructwo dla odpowiedzialnych Prawo upadłościowe i naprawcze przewiduje, że ogłoszenie upadłości dla osób fizycznych będzie możliwe tylko w przypadku, kiedy ich niewypłacalność powstała wskutek wyjątkowych i niezależnych od nich okoliczności. Ogłoszenie upadłości będzie możliwe raz na 10 lat. Sąd będzie mógł ogłosić upadłość dłużnika wtedy, gdy stanie się on niewypłacalny, a więc gdy nie wykonuje on swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Wymagalność zobowiązania oznacza zaś stan, w którym wierzyciel np. uzyskał tytuł egzekucyjny. W pewnych sytuacjach sąd oddala wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości. Do takich przypadków ustawodawca zaliczył m.in. sytuację, gdy dłużnik zaciągnął zobowiązanie, będąc niewypłacalnym, a także gdy np. sam zrezygnował z pracy. Zgodnie z myślą ustawodawcy, instytucja upadłości konsumenckiej przeznaczona jest bowiem dla osób odpowiedzialnych, które w wyniku splotu niekorzystnych okoliczności życiowych znalazły się w sytuacji, gdzie jedyną szansą na wyjście ze spirali długów jest ogłoszenie bankructwa. W sytuacji gdy zostanie złożony wniosek o upadłość, sąd zwraca się do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla dłużnika oraz zasięga informacji w Krajowym Rejestrze Sądowym, czy dłużnik jest wspólnikiem spółek handlowych. Ma to na celu m.in. wyjawienie majątku dłużnika. Obwieszczenia postanowienia o ogłoszeniu upadłości dokonuje się przez ogłoszenie w budynku sądowym oraz zamieszczenie w co najmniej jednym dzienniku o zasięgu krajowym. Po ogłoszeniu przez sąd upadłości postępowanie upadłościowe toczy się w sądzie rejonowym, który pełni funkcję sądu upadłościowego. Likwidację masy upadłościowej prowadzi syndyk, ale przepisy o upadłości konsumenckiej zezwalają na to również upadłemu, jednakże pod nadzorem syndyka. Trzeba się wyprowadzić Polskie przepisy o upadłości konsumenckiej do masy upadłościowej zaliczają również dom jednorodzinny i lokal mieszkalny. Jeżeli w takim domu lub lokalu zamieszkuje upadły, to z sumy jego sprzedaży wydziela się mu kwotę odpowiadającą przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego za okres dwunastu miesięcy. Kwota ta jest określana przez sędziego komisarza, który bierze pod uwagę potrzeby mieszkaniowe upadłego, w tym liczbę osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Sędzia komisarz może również przyznać wcześniej na ten cel zaliczkę. Gdy upadły już wyprowadzi się z mieszkania czy domu, który ma wejść do masy upadłościowej, sąd wyda postanowienie o ustaleniu planu spłaty wierzycieli upadłego. Spłata może trwać maksymalnie pięć lat. Wykonanie ustalonego planu spłaty wierzycieli kończy się postanowieniem o zakończeniu postępowania upadłościowego. Prawidłowa realizacja przez upadłego planu spłaty wierzycieli skutkuje zaś umorzeniem części niezaspokojonych zobowiązań określonych w tym planie. Nie będą jednak podlegały umorzeniu tzw. wierzytelności uprzywilejowane, np. alimenty, renty z tytułu odszkodowania, składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe pracowników. Sąd, decydując się na częściowe umorzenie zobowiązań, bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, wysokość pozostałych długów a również realność ich spłacenia w przyszłości. Dlatego też sąd powinien ustalić taki stopień redukcji zobowiązań, aby możliwe było ich spłacenie w ciągu maksymalnie 5 lat przy normalnym funkcjonowaniu upadłego, a więc z uwzględnieniem kosztów utrzymania jego samego z rodziną na przeciętnym poziomie dla danej miejscowości. Koniec z ratami Kolejną ważną kwestią jest fakt, iż dłużnik jest obowiązany do końca kwietnia każdego roku składać sądowi sprawozdanie z wykonania planu spłaty wierzycieli za poprzedni rok kalendarzowy, a także dołączyć do tego sprawozdania kopię rocznego zeznania podatkowego. Warto również podkreślić, że upadły nie może dokonywać zakupów na raty lub z odroczoną płatnością. Sławomir Poniatowski