Przygarnij mnie - 08.11.2006

Pisałam niedawno w „Echu” o tym, że sprawienie dziecku „zabawki” w postaci szczeniaka to pomysł o tyle dobry, o ile w pełni będziemy zdawali sobie sprawę z obowiązku opieki nad psim dzieckiem i nieustannej kontroli wspólnych relacji dziecka z psem. Ze swojej strony oczywiście gorąco zachęcam Państwa do tego, aby dać dziecku możliwość przeżywania szczęśliwego dzieciństwa z psim towarzyszem u boku. Taka relacja jest bowiem nieoceniona, psie przyjaźnie dzieci pamiętają zwykle do końca życia, dzięki pierwszym wrażeniom z dzieciństwa - zapachu psiej sierści i dotyku mokrego języka na buzi - zwykle nie pozostają obojętne na otaczający nas świat zwierząt, zyskując tę specyficzną wrażliwość, jaką mają ludzie kochający zwierzęta i ubogacający sobie życie ich obecnością.
Ale także tutaj - jak w każdej innej dziedzinie życia - to z nas dzieci będą czerpać wzorce właściwego lub niewłaściwego postępowania. Jeśli pokażemy dziecku, że zwierzę to istota, która wymaga nie tylko naszej opieki, przyjaźni i przede wszystkim szacunku - będziemy mieli możliwość wychowania wartościowego człowieka.
Ta psina na zdjęciu obok - to młoda suka, o której wiemy, że doskonale sprawdza się jako towarzysz rodziny z dziećmi, traktując najmłodszych z wyczuciem i uczuciem. A mimo to suka ma za sobą już dwie pechowe adopcje i po raz drugi w przeciągu pół roku wróciła do schroniska. Za każdym razem coraz bardziej przygnębiona i smutna... Warto jej pomóc, więc być może tym razem sprawdzi się powiedzenie „do trzech razy sztuka”?
Telefon do schroniska: 668 432 419

Magda Tuszewska (wolontariusz)