Sochaczewski Uniwersytet Trzeciego Wieku zaprasza

Mówią, że miasto ma uniwersytet
Jakiegoś trzeciego wieku
No, to już jest chyba wybryk starości
To nie wybryk moi mili
My przychodzimy tu, by uczyć się radości
Jeśli mąż Ci dokuczy, dzieci, wnuki lub nuda
Jeśli myślisz, że samej nic Ci się więcej nie uda
Przyjdź do nas do grupy samotny człowieku
Do Uniwersytetu Trzeciego Wieku
Tu poznasz świat cały z ciekawej teorii
Pani Iza przypomni nam o prawdziwej historii
Pani doktor jak zadbać o zdrowie
Dietetyczka jak utyć
Psycholożka by się nie smucić
Agatka pokaże nam jak malować wzgórze
Roma zaś jak zrobić papierową różę
Na drabinkach pani Basia nasze ciała mości
Wszyscy ćwiczą skłony że aż trzeszczą kości
Zajęć różnych cala gama
Nie wiesz co masz wybrać sama
Jeszcze zostały nam komputery
Anglik za darmo dał lekcje cztery
A jeszcze tańce, teatr, wystawy,
Jazda na rowerze do samej Warszawy
Wycieczka za granicę i po całym kraju
Ależ tu się dzieje, o raju!

Słuchy już chodzą, ale nie wszyscy wiedzą, a to ciekawe. Sochaczew ma uniwersytet, i co ciekawsze – Uniwersytet Trzeciego Wieku.

W 2007 roku w gronie czynnych w życiu społecznym nauczycieli zrodził się pomysł utworzenia stowarzyszenia, które by zaktywizowało osoby na emeryturze, rencie dając im szansę dzielenia się doświadczeniami, poszerzania swoich horyzontów, a także wspólnego, ciekawego spędzania wolnego czasu.
Zarejestrowane 12 października ubiegłego roku Stowarzyszenie Uniwersytet Trzeciego Wieku działać zaczęło 3 stycznia 2008 roku. 25 czerwca podsumowało już swoje pierwsze kroki, a zupełnie niedawno, 10 października, oficjalnie zainaugurowało pierwszy pełny rok akademicki 2008/2009.

Idea uniwersytetu trzeciego wieku znana jest na świecie, w Polsce (szczególnie w większych jej miastach) również, w Sochaczewie jednak jest to nowy twór. Wart bliższego przedstawienia, bowiem jest o czym i o kim mówić. Celów działania sochaczewski uniwersytet ma wiele, a w ich realizację włącza się coraz większa grupa ludzi, zapraszane są nowe osoby. Jego uczestnicy chcą przede wszystkim pokazać, że jesień życia to nie szarość dni i smutek czterech ścian. Można ją przeżyć będąc aktywnym w sferze umysłu i ciała.
Starsi nie chcą się zamykać, popadać w marazm i stagnację, chcą nawiązywać i utrzymywać więzi pomiędzy mieszkańcami regionu oraz starszym i młodym pokoleniem. Czują się młodzi, młodość przecież nie jest etapem życia, a stanem ducha.

Wiele już udało się zrobić. Uniwersytet, pomimo paromiesięcznego braku stałej siedziby, ruszył z kopyta. Podsumowanie wyglądało imponująco: odbywały się zajęcia w ramach sekcji historycznej, rehabilitacyjno-sportowej, działała sekcja florystyczna, plastyczna, były pro-zdrowotne prelekcje, wycieczki, a nawet spływ kajakowy. Dzięki dofinansowaniu z warszawskiego urzędu marszałkowskiego oraz sochaczewskiego urzędu gminy udało się zrealizować projekt „Pokolenie Uniwersytetu Trzeciego Wieku pokazuje młodzieży rodzinne Mazowsze na lądzie i wodzie”, w którym łącznie brały udział 102 osoby.

Rok 2008/2009 zapowiada się nie mniej interesująco. Od października Uniwersytet Trzeciego Wieku znów zaprasza. Już w trakcie inauguracji w gmachu Wyższej Szkoły Zarządzania i Marketingu (gdzie władze uczelni użyczyły pomieszczeń na biuro Utw i sale wykładowe) wykład na temat rozwoju gospodarki, a przy tym i społeczeństwa, wygłosił rektor WSZiM w Sochaczewie prof. Dr hab. Wojciech Ciechomski.
W planie zajęć jeszcze historia, zajęcia plastyczne (malarstwo, tkactwo, hafciarstwo, florystyka), coś dla rekreacji, rehabilitacji i sportu, pływanie, coś dla kultury, turystyki i rozrywki (teatr, ogniska, biesiady, kuligi, wycieczki, spotkania okolicznościowe – świąteczne), kurs komputerowy od podstaw, język angielski, elementy psychologii, a także spotkania w celu przybliżenia tajemnic prawa cywilnego. Czekają wykładowcy i instruktorzy pracujący na zasadzie wolontariatu. Warto wyjść z domu, nie narzekać, nie ekscytować się swoimi chorobami i problemami. Lepiej spędzać czas przy nauce i zabawie.

Sochaczewski uniwersytet z grona dwudziestu osób założycieli rozrósł się do pięćdziesięciu zainteresowanych, ale czeka na kolejnych. Towarzyszy mu Molierowskie hasło „Jesteśmy odpowiedzialni za to co robimy, ale i za to czego nie robimy”.
Założyciele i uczestnicy uniwersytetu liczą że znajdą się ludzie aktywni i kreatywni, którzy zgodnie z tym hasłem chcą żyć, działać, i może sami zgłoszą się z pomysłami?
Prawo wstąpienia w szereg studentów uniwersytetu mają wszyscy, bez względu na wykształcenie czy miejsce zamieszkania, wiek także nie stanowi bariery, a korzystanie z wykładów ogólnych i większości zajęć jest nieodpłatne.

Justyna Marciniak