W Gawłowskim straszy!

Jeszcze parę lat temu jeździłam ze znajomymi do Lasu Gawłowskiego, by poszaleć po leśnych ścieżkach na rowerach, rozłożyć sobie kocyk, pooddychać świeżym powietrzem, wsłuchać się w odprężający szum wiatru. Dziś to miejsce stresogenne, bo i ścieżki zawalone gruzem, zamiast na kocyku można się rozłożyć na foliowych worach, nozdrza drażni smrodek, a powiewy wiatru niosą ze sobą ryzyko dostania w twarz starą gazetą. Zrobiło się również tłumnie – co chwila krążą tu auta, niektóre nawet z przyczepami, zapewne rekreacyjnie. Wszak nie ma nic lepszego, jak ruch na świeżym powietrzu. Wywalić cztery wielkie wory z głębokiego bagażnika, to nie lada sztuka, trzeba wykazać się tężyzną fizyczną. Szczerze mówiąc nie mam pojęcia, jak można zapakować swoje brudy i wywieźć je do lasu. Jak to jest, że można nieść kanapki całą drogę, a sam tylko papierek po nich zaczyna strasznie ciążyć i parzyć, tak że trzeba od razu rzucić go za siebie? Brudasy, bo inaczej ich nazwać nie można, wyrzucają już nawet odpady pobudowlane, niepotrzebne meble, sprzęty RTV, AGD itd. Aż ma się ochotę kogoś zamordować… Sytuacja Lasu Gawłowskiego to czysta rozpacz. Oczywiście, można zwalić winę na Nadleśnictwo Radziwiłłów, na odpowiednie służby, które winny dbać o porządek w lesie. Jednak z rozmowy z leśniczym Januszem Wojtkowiakiem wiem, że las sprzątają zarówno dzieci, uczestnicząc w akcji „Sprzątanie świata”, jak i nadleśnictwo, które chociażby teraz wyłoniło już firmę, która zajmie się we wrześniu bałaganem w lesie i regularnie podejmuje tego typu działania. To jednak nic nie daje, przed takimi akcjami nasila się jedynie wyrzucanie śmieci – no, bo za tydzień przecież i tak będą sprzątać. Niestety, wśród wielu z nas wciąż funkcjonuje przekonanie, że to, co państwowe jest niczyje, lub, dla odmiany, że skoro płacimy podatki, to właśnie po to, żeby nadleśnictwo sprzątało po nas śmieci z lasu. A później się co niektórzy mądrzą, że u nas to brud i smród, a na Zachodzie lepiej. Proponuję zacząć od siebie… irg