Złość piękności szkodzi

Często słyszymy, że złość jest zła, że prowadzi do agresji, do przemocy. Staramy się wyeliminować złość z naszego życia, dzieci, które się złoszczą odsyłamy na karnego jeżyka albo do kąta. Wielu rodzicom wydaje się, że problemem jest fakt, że dziecko się nadmiernie złości: tupie nóżkami, krzyczy, bije. Zwracają się po pomoc do psychologa, żeby usunąć  te zachowania z repertuaru zachowań malucha. Nie jest to najlepszy pomysł. Złość podobnie jak inne trudne emocje (gniew, wściekłość, irytacja, zdenerwowanie) jest wpisana w nasze człowieczeństwo i pełni w życiu człowieka ważną rolę. Pojawia się wtedy, kiedy coś nam odebrano, pozbawiono, kiedy nie zaspokojono jakiejś naszej potrzeby, potraktowano niesprawiedliwie, oceniono negatywnie.  Zaczynamy krzyczeć,  czasem walić pięścią w stół, pojawiają się niecenzuralne słowa, obrażamy drugą osobę – wszystko po to by uzyskać to co „nam się należy”,  żeby zmusić kogoś do uległości,  do posłuszeństwa. Jeśli tak się dzieje, jeśli takie zachowanie zadziałało – już małe dziecko uczy się, że jeśli za pomocą wyrażonej w taki sposób złości osiągnęło sukces – będzie podobne zachowania stosować częściej. Na każde „NIE” ze strony kogokolwiek będą wpadać w furię i może się zdarzyć, że z takim bagażem umiejętności wchodzą w dorosłe życie. 

Problemem nie jest sama złość, ale niewłaściwe jej wyrażanie.  Wychowujemy dzieci  tak, aby uczyły się wyrażać emocje (czyli także złośi) w taki sposób, aby nie raniły innych,  aby nie działo się to za pomocą agresji i ataku.  Najważniejszą umiejętnością jest kontrolowanie swojej złości, nie powinniśmy jej tłumić i udawać, że nie mamy problemu ze złością, bo to także może mieć negatywne dla nas skutki. Jakie:

- zaczynamy się zachowywać destrukcyjnie w stosunku do siebie i innych, nawet najbliżsi zaczynają nas unikać  z obawy przed wybuchem

-przestajemy myśleć racjonalnie, wyolbrzymiamy sytuacje i zachowania innych, wydaje się nam, że wszyscy czyhają na nasze potknięcie, błąd,  że traktująnas niesprawiedliwie i  gorzej niż innych

- przesadnie reagujemy na zachowania innych ludzi, często z błahych powodów potrafimy rozkręcić  awanturę, wystarczy iskra

-dostrzegamy zagrożenie tam, gdzie go naprawdę nie ma, mamy zniekształcony obraz rzeczywistości

- działamy bez zastanowienia się nad konsekwencjami

A co się dzieje wtedy, kiedy potrafimy w sposób właściwy „zarządzać” naszą złością?:

-daje nam energię potrzebną do osiągnięcia celu

- motywuje do rozwiązania problemu

- może dawać nam odwagę

- pomagać zachować szacunek do siebie, kiedy czujemy, że jest naruszany

- pomaga zachować bezpieczeństwo, które mobilizuje np. do ucieczki

Jak radzić sobie ze złością?

Radzić sobie to korzystać z tej energii jaką daje złość i wykorzystanie jej z pożytkiem dla siebi i innych:

Jeśli czujesz, że to uczucie cię ogarnia zrób coś co cię uspokoi:

1. Policz do dziesięciu, weż kilka głębokich oddechów, policz od dziesięciu do jednego, jeśli możesz pospaceruj, spróbuj rozluźnić mięśnie

2. Kiedy opanujesz ciało zastanów się co naprawdę się dzieje:

- co cię złości?

- czy rzeczywiście ciebie ktoś obraża, atakuje?

- czy jest jakaś prawdą w tym co do ciebie mówi?

- czy może złości cię to, że ktoś nie chce zrobić tego co ty chcesz?

- czy są pozytywne strony tej sytuacji?

3. Szukaj wyjścia z sytuacji:

- co jest teraz dla mnie ważne?

- co mogę zrobić?

- jakie mam możliwości? Która z nich jest najlepsza?

4. jeśli nie potrafisz rozwiązać tego problemu:

- pamiętaj, że nie wszystko zależy od cioebie, nie wszystko możesz zmienić

- spróbuj sobie odpuścić

- nie pozwól by ten problem przesłonił ci całe życie

5. Jeśli udało się rozwiązać problem:

- możesz sobie pogratulować, daj sobie prawo do zadowolenia, satysfakcji

- nie dałeś się ponieść emocjom

- zadbałeś dzięki temu o lepsze relacje z innym człowiekiem, to będzie procentować w przyszłości.

Zastosowanie tych pięciu kroków może być trudne na początku, ale  naprawdę daje korzyści. Zachęcamy do wprowadzenia ich w życie po to, by nie wpaść w pułapkę własnej złości, a także pomóc dzieciom w jej przeżywaniu.