A mogłoby być tak pięknie

Wyobraźmy sobie taki obrazek: nobliwa starsza pani podchodzi do ogrodzenia cmentarza i przerzuca przez nie na skarpę plastikową torebkę ze śmieciami i spalonymi zniczami. Pytana, dlaczego to robi, wzrusza ramionami i szybko, bez słowa, odchodzi.
Mamy wiosnę i coraz więcej mieszkańców wybiera się na spacery nad Bzurę. W ciepłe niedziele robi się tu coraz gwarniej, ludzie przychodzą z całymi rodzinami, by odetchnąć nad wodą na łonie przyrody. Co zastają, widzimy na zdjęciach. Zupełnie niezrozumiała, dla normalnie myślących osób, postawa części odwiedzających swych bliskich na parafialnym cmentarzu, sprawia, że skarpa od strony Bzury to jedno wielkie wysypisko. Na dodatek wiatr rozwiewa wyrzucane tam śmieci po całych błoniach.
Na skarpie dostrzec możemy wieńce, wiązanki sztucznych kwiatów, wypalone znicze, wstęgi i inne nagrobne elementy. Ale nie tylko, bo, jak widzimy, wyrzucane tam są również całe pomniki. Stawiając nowy, nie potrafimy uszanować pamięci zmarłych i wyrzucamy płytę po prostu za płot. A jeśli nawet grób nie był naszej rodziny i właśnie go kupiliśmy, bo tak też się zdarza, to również dobrze byłoby nie bezcześcić pamięci nieżyjących osób. Tymczasem wielu z nas o tym zapomina. Przydałaby się może jakaś zdecydowana reprymenda ze strony księdza proboszcza.
Co się stało, to się jednak nie odstanie i śmieci oraz fragmenty pomników same się nie posprzątają. Również brzegi Bzury wymagają przed letnim sezonem gruntownego czyszczenia. Kto ma to jednak robić? Otóż, jak udało się nam ustalić, najbardziej zanieczyszczony teren, od przedłużenia ul.Cmentarnej w kierunku liceum na całej szerokości od rzeki aż do cmentarza, wraz ze skarpą należy do skarbu państwa, znajduje się więc w gestii starostwa powiatowego. Apelujemy więc, zróbcie coś panowie, abyśmy się tego, co widzimy na zdjęciach, nie musieli wstydzić.
Jeden z czytelników ze zgrozą doniósł nam o sytuacji nad Bzurą i cmentarnej skarpie. Jak twierdził, w niedzielę poszedł nad rzekę na spacer z gośćmi z innego miasta. „Co ja się wstydu za Sochaczew tam najadłem! – mówił ze smutkiem. Posprzątajmy więc z nadzieją, że mieszkańcy przestaną robić z rekreacyjnego nadrzecznego pasażu śmietnisko.
bus