Droga krzyżowa - co to jest droga…

- dla dzieci- 16.30

- dla młodzieży i dorosłych- 18.30

W tradycji chrześcijańskiej termin „droga krzyżowa” funkcjonuje w kilku płaszczyznach. Przede wszystkim jest to męka Pańska, która została zakończona ukrzyżowaniem oraz śmiercią Jezusa. Poza tym droga krzyżowa to nabożeństwo w kościele katolickim oraz czwarta część tajemnicy bolesnej różańca świętego.

O drodze krzyżowej jako męce Pańskiej dowiadujemy się z Pisma Świętego, a dokładnie – z Ewangelii. Wydarzenie to opisują wszystkie Ewangelie, czyli pisma Marka, Mateusza, Łukasza oraz Jana. Według nich, Chrystus miał wielu przeciwników, między innymi prominentnych dostojników żydowskich. Jeden z uczniów Jezusa – Judasz Iskariota – wydał Go, co doprowadziło do uwięzienia Pana. Jezus stanął przed Piłatem, który miał Go sądzić. Chrystus – decyzją zebranej ludności – został skazany na śmierć poprzez ukrzyżowanie.

„Porta Fidei – podwoje wiary (Dz 14, 27) są dla nas zawsze otwarte. Wprowadzają nas one do życia w komunii z Bogiem i pozwalają na wejście do Jego Kościoła. Próg ten można przekroczyć, kiedy głoszone jest Słowo Boże, a serce pozwala się kształtować łaską, która przemienia. Przekroczenie tych podwoi oznacza wyruszenie w drogę, która trwa całe życie.

Wyznawanie wiary w Trójcę Świętą – Ojca, Syna i Ducha Świętego – jest równoznaczne z wiarą w jednego Boga, który jest miłością: Ojca, który w pełni czasów posłał swego Syna dla naszego zbawienia; Jezusa Chrystusa, który w tajemnicy swej śmierci i zmartwychwstania odkupił świat; Ducha Świętego, który prowadzi Kościół poprzez wieki w oczekiwaniu na chwalebny powrót Pana.”

Benedykt XVI, List apostolski Porta Fidei, nr 1

Powyższe słowa papieża Benedykta XVI, pochodzące z listu apostolskiego Porta Fidei, są wprowadzeniem w ogłoszony Rok Wiary. Uczestnicząc we wspólnej drodze Jezusa, Maryi, skazańców, żołnierzy, gapiów, wierzących i niewierzących, stajemy przed „zaproszeniem do autentycznego i nowego nawrócenia do Pana, jedynego Zbawiciela świata” (Porta Fidei, nr 6).

O, daj nam Panie natchnienie do wiary,
Albowiem wiara jest trudna twórczością,
Która wymaga czujności sumienia,
Ognia, pokory i woli, bez której
Nie ma modlitwy, ani nie ma skruchy
I świadomości popełnionych grzechów.
Bo wiara w Ciebie winna być tworzywem,
W którym się człowiek cały wypowiadał
Jak malarz w barwie, jak poeta w słowie,
Jak kompozytor w układaniu dźwięków.
Każdy z nas musi te wiarę kształtować
Według wymogów swojej twórczej woli,
Według potrzeby swej osobowości.
I ten wysiłek nawet nie wystarczy,
Bo chcąc naprawdę wierzyć w Ciebie, Boże,
Musimy zostać artystami wiary
I nieustannie tę wiarę zdobywać,
I wciąż od nowe zdobywać jej głębię,
Jak zdobywamy nowe słowo w wierszu,
Jak zdobywamy nowy dźwięk w muzyce
I nowe barwy na płótnie obrazu.
Każda rutyna i każda maniera
Są śmiercią wiary i śmiercią sumienia.
O, daj nam, Panie, natchnienie do wiary!
(R. Brandstaetter)