Dziecko hazardzista - cz.3 poradnika mądrego rodzica

Mnie to nie dotyczy, moje dziecko i hazard? – wykluczone. Tak myśli każdy rodzic, aż do momentu, kiedy sytuacja wymyka się spod kontroli, z portfela giną pieniądze,  - aaa, no tak zostawiłem w kurtce i mi ukradli. Co robi rodzic? Wierzy, a raczej chce wierzyć , że syn znowu zgubił pieniądze na wycieczkę szkolną, że ukradli mu w szkole, że… pomysłów na wytłumaczenie jest jeszcze więcej. Ważne, żeby zdobyć. Żeby zagrać. Poczuć ten przyjemny dreszczyk. No teraz nie udało się wygrać, ale mam strategię, następnym razem się uda.          – Mamo, potrzebuję pieniędzy na książkę, do szkoły, no nie wiem ciągle coś wymyślają, idź sama zapytaj dlaczego.

Miłe złego początki

Zaczyna się niewinnie, od zdrapki, loterii sms-owej czy konkursu. Losowania lotto –wszyscy w to grają, zwłaszcza jak jest kumulacja. Gry internetowe, w których się zdobywa, wygrywa. Zaraz potem pojawiają się automaty, zakłady bukmacherskie, tak zwane salony gier.Zapraszam na spacer po Sochaczewie. Tu i ówdzie można spotkać tajemnicze miejsca z zaciemnionymi szybami. W środku automaty, można przyjemnie spędzić czas, odreagować, spotkać znajomych, można wygrać przy okazji. Jeśli się jest dorosłym.W świetle prawa osoby do 18. roku życia obowiązuje zakaz wstępu do salonów gier oraz do punktów przyjmowania zakładów wzajemnych. Przed osiągnięciem pełnoletniości dzieci i młodzież nie mogą uczestniczyć w grach losowych, poza  loteriami fantowymi i promocyjnymi. Informacja o tym zakazie powinna być zmieszczona na maszynach do gry w widocznym miejscu. Tak być powinno, ale czy tak jest? Pamiętajmy jednak o najważniejszej zasadzie:Drogi rodzicu, to Ty jesteś odpowiedzialny za swoje dziecko, nie właściciel salonu gier, albo źli koledzy.

Sygnały ostrzegawcze .Hazard często określa się jako „ukryty nałóg”, bo nie powoduje widocznych objawów. Nie zobaczymy go w  rozszerzonych źrenicach, ani nie poczujemy w oddechu. Nastolatek w związku z okresem dorastania zachowuje się problematycznie, dlatego łatwo przegapić ten moment, kiedy nasza pociecha powoli wpada w sidła gry. Na co powinniśmy zwracać uwagę:

• zaniedbywanie nauki

• zaniedbywanie życia towarzyskiego i rodziny

• zaniedbywanie własnego wyglądu

• nieuzasadniona zmiana nastrojów– nastolatek doświadcza różnych stanów emocjonalnych od euforii, złości po depresję. Huśtawkę emocji powoduje ciągłe napięcie związane z przebiegiem gry i nieprzewidywalnością wygranej, niepokój związany z brakiem pieniędzy na granie, narastającymi długami itp.

• wyraźne rozdrażnienie i złość w przypadku niemożności grania na komputerze lub zakazu wyjścia z domu,

• granie do późnych godzin nocnych, przebywanie do późna poza domem

• częste, trudne do wytłumaczenia nieobecności

w domu i szkole – nastolatek przeznacza ten czas na przebywanie w miejscach, gdzie może grać,

• kłamstwa

• stały brak pieniędzy (nawet jeśli dostaje kieszonkowe) na zakup potrzebnych mu rzeczy (kłamstwa o kradzieży, zgubieniu pieniędzy)

• pierwsze kradzieże

• zadłużanie się

• ujawnianie potrzeby rywalizacji – nastolatek wyraźnie ożywia się w sytuacjach, w których występuje element ryzyka i napięcia emocjonalnego,

• brak odpowiedzialności za własne postępowanie.

Jeśli dziecko tak właśnie funkcjonuje, być może ma problem z hazardem.
W jakiej jest fazie?
W hazardzie fazy uzależnienia są bardzo specyficzne i ściśle związane z grą i wygraną:
Faza zwycięstw – dziecko gra od czasu do czasu, grę traktuje jak rozrywkę, trochę wygrywa, w przypadku większej wygranej chce ją powtórzyć, ryzykuje wtedy większe kwoty
Faza strat  - każda wygrana zachęca do dalszej gry, przegrana -  do odegrania się.
Gra coraz częściej kosztem opuszczania szkoły, zaniedbuje obowiązki domowe i inne dotychczasowe zajęcia. Zaczyna też zaciągać pierwsze pożyczki na coraz wyższe zakłady, wierząc, że wkrótce nastąpi kolejna „wielka wygrana”, która pozwoli mu je spłacić.
Faza desperacji -gracz całkowicie traci kontrolę nad zachowaniem,  nie jest w stanie przerwać gry bez względu na konsekwencje. Separuje się od rodziny i przyjaciół; narastające długi powodują w nim panikę i wzmacniają poczucie winy. Ciągłe napięcie i poczucie bezradności, jakie przeżywa, skutkuje psychicznym wyczerpaniem i depresją.
Faza utraty nadziei - ostatnia faza bywa niebezpieczna i nieprzewidywalna. Gracz może załamać się psychicznie z powodu wyrzucenia ze szkoły, utraty przyjaciół, rodziny, presji narastających długów i niemożności ich spłacenia, rosnącego poczucia winy. W tej beznadziei może sięgnąć po alkohol, narkotyki, istnieje niebezpieczeństwo próby samobójczej.
A zaczęło się niewinnie.
Rodzicu pamiętaj, jeśli:

• masz trudności z odnalezieniem się w roli rodzica,

• gubisz się w metodach wychowawczych,

• Twoje dziecko zachowuje się inaczej niż zwykle,

• czujesz, że tracisz z nim kontakt,

• nie wiesz, jak poradzić sobie z jego trudnym zachowaniem,

• nie wiesz, co dla niego jest najlepsze i od czego zacząć.

Nikt z nas nie urodził się rodzicem, uczymy się swojego rodzicielstwa, szukamy właściwych rozwiązań, aby pomóc sobie i dziecku. Nie czekaj, szukaj pomocy u specjalistów.Zapraszamy do nas: Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Sochaczewie, ul. Piłsudskiego 65 (budynek Starostwa Powiatowego), pierwsze piętro, pokój 112, tel.:(46) 864 18 63, lub e-mail: zik.pcpr@powiatsochaczew.pl