Film Ludzie Juranda

6 czerwca o godz. 17.00 w Sochaczewskim Klubie Filmowym dwa filmy. Jeden z nich jest filmem dokumentalnym, drugi fabularnym.

W tym roku wybieramy w Europie 736 europosłów, w tym 50 z Polski. Pięćdziesięciu eurodeputowanych, którzy zasiądą w Parlamencie Europejskim, Polacy wybiorą w niedzielę, 7 czerwca. Sondaże wskazują jednak na niską frekwencję w eurowyborach. Ludzie nie wierzą aby ich glos miał realny wpływ na politykę Unii.
My o tym nie będziemy debatować , ale tuż przed wyborami zapraszamy na dokument pokazujący jak wiele zależy od zwykłych ludzi, film o tym, że władzę można wziąć w swoje ręce, uniezależniając od innych, instytucji czy urzędów, stanowienie o naszym życiu.

Film pt. „Ludzie Juranda” opowiada o mieszkańcach niewielkiej miejscowości Spychowo w województwie warmińsko-mazurskim. Dzięki ich społecznej pracy i obywatelskiemu zaangażowaniu udało się dokonać w lokalnej społeczności wielu rzeczy, które mogą się wydać “niezwykłe”.

Nie tylko nie są jednak “niezwykłe”, lecz pokazują, jak wiele można zdziałać, gdy dobre pomysły i zapał zwyciężają z narzekaniem i brakiem zaangażowania w życie społeczne.

Mieszkańcy Spychowa postanowili samodzielnie i aktywnie zadbać o lokalny rozwój i bezpieczeństwo. Założyli stowarzyszenie, którego sztandarowym dokonaniem jest stworzenie obywatelskich, społecznych patroli. Znacznie zwiększyły one bezpieczeństwo w okolicy – liczba przestępstw bardzo zmalała – i stały się dla innych miejscowości wzorem do naśladowania. Na fali tego sukcesu, lokalna społeczność podjęła inne inicjatywy.
Czas trwania: 36 min.

Drugi film, całkowicie różny od wspomnianego wyżej, to „Przekleństwa niewinności”. Reżyser, Sofia Copolla, w 2000 roku nakręciła „Przekleństwa niewinności” (znane również jako „Samobójczynie”) na podstawie debiutanckiej powieść Jeffreya Eugenidesa z roku 1993.

Film opowiada o typowej rodzinie zamieszkującej amerykańskie przedmieścia. To historia pięciu sióstr, z których najpierw jedna popełnia samobójstwo, potem zaś wszystkie pozostałe.
Dlaczego wszystkie siostry Lisbon popełniły samobójstwo? Czy to wina nadopiekuńczych , dbających o pozory, rodziców? Co działo się za murami porządnego, jak powiedzieć mógłby postronny, domu?

Podążamy za parakryminalną (kryminalno-psychologiczną, jak kto woli) fabułą. Opowieść poddusza nas przerażającą i nieco zmysłową zarazem atmosferą. Wprowadzenie głosu niewidocznego narratora nie tylko nadaje przedstawionej historii dystans, ale usprawiedliwia także oniryczną stylizację. Chociaż wydarzenia są bardzo dramatyczne, opowiadanie o nich pozbawione jest naturalizmu i brutalności, chodzi bowiem o nastrój, nie o dosłowną relację. Znakomicie komponuje się tutaj nastrojowa muzyka znanego francuskiego zespołu ‘Air’.
Film trwa 96 min.