Film MIŁOŚĆ LARSA

W sobotnie popołudnie, 5 czerwca o godz. 17.00, Sochaczewski Klub Filmowy zaprasza do Ostoi św. Dominika na film „Miłość Larsa” (ang.: Lars and the Real Girl).

Obrazek z miasteczka przysypanego solidną warstwą śniegu.
Od pierwszych ujęć skupiamy uwagę na Larsie. Samotniku, mieszkającym w garażu, obok domu zajmowanego przez brata i spodziewającą się dziecka bratową.

Lars jest introwertykiem, nieśmiałym wrażliwcem. Odsuwa się od ludzi, zachowuje dystans, boi się słów, alergicznie reaguje na dotyk, niespecjalnie lubi rodzinne posiłki. Boi się jakiejkolwiek formy przywiązania, dlatego unika nie tylko zauroczonej nim koleżanki z pracy, ale i bratowej, która za wszelką cenę chce mu pomóc. Kontakt ze światem zewnętrznym ogranicza do niezbędnego minimum.

Kiedy w życiu Larsa pojawia się "prawdziwa dziewczyna" z oryginalnego tytułu filmu, chłopak z dumą wszystkim się nią chwali. Bianka, pół Brazylijka, pół Dunka, jeździ na wózku i nie mówi po angielsku. Chodzi do kościoła, jest wolontariuszką w szpitalu i co tydzień jeździ na zabiegi lekarskie.

Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że Bianka jest naturalnych rozmiarów lalką. Co ciekawe stworzoną według precyzyjnego zamówienia bohatera. Lars w ogóle nie zwraca uwagi na to, że wszyscy wokół widzą w niej tylko gumową lalkę z internetu.

Oczywiście z jej wyglądu nietrudno wywnioskować, że pobożność nie była jej pierwotnym przeznaczeniem. Jest to jednak jedyny otwarcie seksualny akcent w całym filmie. Relacja Larsa i Bianki jest całkowicie platoniczna, ale ważna. Bianka zamieszkuje w domu brata Larsa.

Emocjonalna zima w życiu Larsa przechodzi, oryginalnie, odwilż zmiany…

Wielokrotnie nagradzany scenariusz filmu napisała 55-letnia dziś Nancy Olivier, która zrobiła w Hollywood furorę jako scenarzystka serialu HBO "Sześć stóp pod ziemią". Dzięki konstrukcji filmu możemy bez poczucia niestosowności dać się wciągnąć w fantazmaty Larsa i śledzić co przyniosą kolejne dni od pojawienia się Bianki w życiu Larsa i społeczności małego miasteczka.

Fabuła filmu sięga stereotypów i schematów. Aby odkryć sens obrazu, trzeba być otwartym i wyrozumiałym człowiekiem. Gdyż film w pierwszej warstwie ciepły, urokliwy i chwilami do łez zabawny, pod płaszczem przemyca też nienachalnie kilka „cięższych” tematów.

Kapitalna gra nominowanego do Złotego Globu Ryana Goslinga (znanego z takich filmów jak „Fanatyk”, „Słaby punkt”, „Pamiętnik”, „Szkolny uchwyt”).

Film trwa 106 minut.
Premiera: 2007 rok.