Film Niedźwiadek

2 lipca SKF zaprasza do Ostoi św. Dominika na film czeskiego reżysera Jana Hřebejka z 2007 roku – „Niedźwiadek”.

Jirka, Roman i Ivan to przyjaciele ze szkolnej ławki. Dziś mają po 35 lat i choć ich drogi życiowe są odmienne, szkolna przyjaźń pozostała taka sama. Wszyscy trzej są żonaci i każdy z nich robi karierę zawodową w zupełnie innej dziedzinie. Jirka jest właścicielem galerii, Roman – lekarzem, a Ivan dyplomatą.

Fabuła kręci się wokół trzech par, które od lat przyjaźnią się ze sobą. Widzimy trzy przeplatające się małżeńskie etiudy. Kiedy jedna się rozwija, zaczyna się kolejna, która nawiązuje do pytań pojawiających się w poprzedniej lub zmienia je.

Sam reżyser nazywa swoich bohaterów "Samotnymi" z filmu Davida Ondrziczka po latach – „ożenili się, pozakładali rodziny, ale problemy pozostały te same: ktoś kogoś kocha, a ktoś kogoś już nie, ktoś zdradza albo chce mieć dziecko, tylko nie ma z kim". Brzmi jak telenowela?

Tak jak torty niedźwiadki pieczone przez Annę, które składają się z wielu warstw kremu i ciasta, film „Niedźwiadek” to wielowarstwowa historia o trzech mężczyznach i pięciu kobietach wplątanych w absurdalne sytuacje.

Hrebejk wybrał kapitalną formę: wchodzi w sam środek codziennego życia, które jakby podpatrywane jest, a nie inscenizowane, podsłuchiwane (kapitalne dialogi), a nie napisane. Nie przypadkiem zdjęcia kręcono w gronie przyjaciół, w prywatnych mieszkaniach i barze reżysera, a w "Niedźwiadku" wystąpiły też dzieci twórców - to film w dużej mierze autobiograficzny, ale też brawurowo improwizowany, niewygładzony, w swej śmieszno-gorzkiej wymowie boleśnie autentyczny.

Temat „Niedźwiadka” nie jest prosty do zdefiniowania. Jak mówi reżyser, stara się w nim pokazać najróżniejsze rodzaje miłości, rozmaite możliwości wyjścia z kryzysu, różne rodzaje słabości. Film opowiada przede wszystkim o tym, w jaki sposób człowiek może poradzić sobie z kryzysem i dlaczego, czasami to się nie udaje.

Galeria barwnych postaci była możliwa do osiągnięcia dzięki błyskotliwej ekipie aktorskiej. Hřebejkowi zawierzyli najlepsi czescy aktorzy (Jiři Machaček, Roman Luknar i Ivan Trojan), którzy zagrali po prostu bezbłędnie. Na dodatek odtwarzani przez nich bohaterowie noszą ich własne imiona.

Wszystkie perypetie rodem z telenowel służą temu, by postawić parę trafnych pytań o małżeństwo i przyjaźń. O to, czy możliwy jest ideał, a jeśli nie, to co z tym fantem zrobić. O to, czy lepiej żyć w kłamstwie, czy raczej walić prawdę między oczy, czy tolerowanie kłamstw w imię miłości (a może dobrego wizerunku?) to bohaterstwo, czy raczej tchórzostwo.

Wielce wymowne jest motto filmu: woda jest silniejsza niż kamień, miękkie jest mocniejsze niż twarde, a zasady kobiece są silniejsze od zasad męskich. Błyskotliwie przeplatające się w scenariuszu Jarchovský"ego małżeńskie losy, ujawniają niepokojące podobieństwa. W sumie przyjaciele popełniają zbliżone błędy.

Jan Hrebejk, oprócz „Niedźwiadka”, jest m.in. twórcą takich filmów jak „Rok diabła”, „Musimy sobie pomagać”, „Na złamanie karku”, „Pupendo”, „Piękność w opałach”, „Do Czech razy sztuka”, „Czeski błąd”.

reżyseria: Jan Hřebejk
scenariusz: Petr Jarchovský
Czas trwania: 98 min.
Godz. 17.00
Wstęp wolny