Gaudeamus igitur, iuvenes dum sumus

Gaudeamus igitur, iuvenes dum sumus

W dniu 8 października w kramnicach miejskich odbyła się inauguracja roku akademickiego 2019/2020. Uroczystość zainaugurowano pieśnią „Gaudeamus” przez grupę pań z grupy wokalnej, którym akompaniowała pani Jolanta Kawczyńska. Wszystkich studentów oraz zaproszonych gości powitała prezes stowarzyszenia Jadwiga Urbaniak,która przypomniała że, celem działalności UTW jest propagowanie zasad kulturalnego współżycia, zacieśnianie więzi międzyludzkich, aktywny udział w życiu społecznym, rozszerzanie wiedzy, miłe spędzanie czasu wolnego zgodnie z zainteresowaniami seniorów.
W uroczystości udział wzięli  burmistrz miasta Piotr Osiecki, w-ce burmistrz Marek Fergiński, dyrektor Powiatowego Zespołu Oświaty Urszula Opasiak, naczelnik Wydziału Sportu i Organizacji Pozarządowych Agata Kalińska, naczelnik Wydziału Kultury, Turystyki i Promocji w Urzędzie Miasta Joanna Niewiadomska-Kocik, Teresa Michałowska dyrektor Dziennego Domu Pomocy Społecznej ,panie Maria Sadowska i Teresa Miękus z Związku Emerytów i Rencistów  i przedstawiciele lokalnej prasy. Goście z panem burmistrzem na czele życzyli wszystkim studentom udanego roku akademickiego, a prowadzącym zajęcia satysfakcji z pracy.
Wykład inauguracyjny wygłosiła pani  Ula Kowalczuk miłośniczka koni. Ciekawie opowiadała gawędy o języku polskim, o koniach, anegdoty, wątki z historii, i wątki z własnych doświadczeń z koniem. Przywiozła też swoją książkę „Koń jaki jest, każdy widzi – czyli alfabetyczny zbiór 300 konizmów” to współczesne  i dawne, znane i zapomniane przysłowia, powiedzenia, związki frazeologiczne
oraz metafory związane z konmi.  Na zakończenie uroczystości panie z zespołu wokalnego zaśpiewały wiązankę piosenek o naszym mieście „Jak przygoda to tylko Sochaczew, Sochaczew” przygotowaną przez kol. Danutę Kłos. Następnie przystąpiono do czynności rutynowych  m.in. przyjęcia nowych studentów i  rozdania im informatorów, zapisów do wybranych sekcji, opłacanie składek.

Leśnym duktem
wśród wysokich traw,
buszuje wiatr.
Z kim zatańczy,
gdy odleciał ptak,
z kim pofigluje,
gdy zwiądł już kwiat.
Pobawi się
kapeluszem w kropki,
deszcz zaprosi do tanga
i poleci w świat,
przez czerwony las,
muśnie szczyty gór,
przez doliny mknie,
natęża się i dmie.
Zatrzaśnie okna i drzwi
drżą ciche dusze,
wyglądają słońca.

Genowefa Barańska