Ksiądz Jerzy Popiełuszko i Władysław Grabski patronami sochaczewskich ulic

Generał Karol Świerczewski wkrótce przestanie być patronem jednej z ulic w centrum Sochaczewa. Zastąpi go ekonomista i historyk, dwukrotny premier oraz minister skarbu II RP Władysław Grabski. w 25 rocznicę męczeńskiej śmierci kapłana, na mapie miasta pojawi się także ulica Ks. Jerzego Popiełuszki.
Decyzja o zmianie patrona ulicy, przy której znajduje się m.in. Urząd Skarbowy zapadła na ostatniej sesji (24.11). Burmistrz proponował, aby dla dobra klientów Urzędu Skarbowego w okresie przejściowym tj. przez cały 2010 rok stosować dwie nazwy. Na domach i instytucjach przy Świerczewskiego obok starych, przekreślonych tabliczek, miały zawisnąć nowe z nazwiskiem W. Grabskiego. W trakcie dyskusji padały różne argumenty, że mieszkańcy będą musieli ponieść koszty związane z wymianą praw jazd i paszportów, ratusz nie wziął pod uwagę opinii wszystkich mieszkańców ul. Świerczewskiego, a jedynie pozytywną opinię Urzędu Skarbowego. Były też głosy za zmianą – samorząd powinien postępować zgodnie z zaleceniami Instytutu Pamięci Narodowej, a tej jednoznacznie ocenia postać gen. Świerczewskiego, oraz że przy zmianie nazwy ulicy to ratusz ponosi koszty wymiany dowodów osobistych. Ostatecznie radni zdecydowali, że dwie tabliczki będą wisieć do czasu wymiany dokumentów przez wszystkie osoby zameldowane przy Świerczewskiego. Może to potrwać kilka lat.

Władysław Grabski (1874-1938) – polityk narodowej demokracji, ekonomista i historyk, dwukrotny premier oraz minister skarbu II RP. Znany powszechnie jako autor reformy walutowej, rektor SGGW. Był głównym twórcą i realizatorem tzw. "planu stabilizacyjnego", który polegał na reformie skarbu i waluty. W 1920 doprowadził do powstania prywatnego, niezależnego od państwa, Banku Polskiego i w 1924 wymiany starej waluty marki polskiej na złotego w relacji 1,8 mln marek polskich: 1 złoty. Plan doprowadził do zwalczenia hiperinflacji. Jego dziełem było opracowanie planu reformy rolnej, przyjętej przez Sejm. W 1924 z jego inicjatywy utworzono Bank Gospodarstwa Krajowego. Po podaniu się do dymisji w 1925 nie odgrywał roli politycznej i zajął się pracą naukową na wydziale Ogrodnictwa w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Był rektorem tej uczelni w latach 1926–1928. W 1936 założył Instytut Socjologii Wsi. Był prezesem Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich.

Żadnych wątpliwości nie było w przypadku ks. Jerzego Popiełuszki, który został patronem ulicy biegnącej przed kościołem w Trojanowie. Z wnioskiem o nadanie nazwy tej drodze (dojazd do kościoła i siedziby MOPS) wystąpił do burmistrza proboszcz parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny ks. Kazimierz Wojtczak.

Jerzy Popiełuszko (1947-1984) – polski ksiądz zamordowany 25 lat temu przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, Sługa Boży Kościoła katolickiego. W 1972 roku otrzymał święcenia kapłańskie z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego. Pracował w parafiach w Ząbkach (1972 - 1975) i Aninie (1975 - 1978). Z Anina został przeniesiony do Warszawy (1978) i był księdzem w Kościele Dzieciątka Jezus, św. Anny oraz, od czerwca 1980 roku, w Parafii pw. św. Stanisława Kostki. W 1978 roku został duszpasterzem środowisk medycznych w Warszawie. Od sierpnia 1980 związany ze środowiskami robotniczymi, aktywnie wspierał także Solidarność. W czasie strajku został wysłany do odprawiania mszy w Hucie Warszawa, w stanie wojennym w Kościele św. Stanisława Kostki organizował Msze za Ojczyznę. Swoją działalnością duszpasterską i nauczaniem, niezłomnością i odwagą, wsparciem dla prześladowanych robotników i działaczy związkowych przez władze PRL podczas stanu wojennego, zyskał autorytet, szerokie poparcie społeczne i popularność w Warszawie, a później także w innych miastach. Działalność ks. Jerzego Popiełuszki ówczesne władze PRL uznały za krytykę i sprzeciw wobec systemu komunistycznego. 19 maja 1983 roku prowadził pogrzeb Grzegorza Przemyka. W czasie stanu wojennego wielokrotnie oskarżany przez władze PRL o zaangażowanie w działalność polityczną, stał się celem działań operacyjnych Służby Bezpieczeństwa. 19 października 1984 r. ks. Popiełuszko został zaproszony do parafii pw. Świętych Polskich Braci Męczenników w Bydgoszczy. Wracając do Warszawy, na drodze do Torunia, niedaleko miejscowości Górsk, Jerzy Popiełuszko wraz ze swoim kierowcą zostali uprowadzeni przez funkcjonariuszy Samodzielnej Grupy "D" Departamentu IV MSW w mundurach funkcjonariuszy Wydziału Ruchu Drogowego MO (kierowcy udało się uciec z kabiny samochodu, Popiełuszkę skrępowano i przewożono w bagażniku). 30 października z zalewu na Wiśle koło Włocławka wyłowiono jego zwłoki. W czasie sekcji wykazano ślady torturowania. Proces beatyfikacyjny księdza Jerzego Popiełuszki oficjalnie otwarto 8 lutego 1997 roku w kościele pw. św. Stanisława Kostki w Warszawie, a etap diecezjalny procesu zakończono dokładnie cztery lata później. 3 maja 2001 roku nastąpiło wszczęcie prac przez Kongregację ds. Kanonizacyjnych, która w 2002 roku wydała dekret o ważności akt procesu. W 2009 r. papież Benedykt XVI zgodził się na przyspieszony tryb rozpatrzenia sprawy.