Loretta - Sochaczewianka z Włoch.

‌Małe, świąteczne ćwiczenie z wyobraźni. Gdyby tak o globalnej pozycji narodów decydowała nie ich siła militarna, ale inwencja kulinarna? Gdyby zdobywały obce terytoria i dominację nad ich mieszkańcami nie wskutek działań zbrojonych, ale poprzez popularność swej kuchni. Gdyby zamiast strażnic, twierdz, pałaców i łuków tryumfalnych, materialnymi znakami zwycięstwa były regionalne restauracje, bary i bistra. Jak myślicie który naród stałby się czołową światową potęgą? Nie jest to pytanie tylko o prywatne, smakowe gusta, ale raczej o obiektywną skalę popularności poszczególnych dań regionalnych na świecie. Jeśli te najbardziej znane z nich miałyby w takiej rywalizacji spełniać rolę broni, według mnie włoska pizza byłaby najnowocześniejszym atomowym lotniskowcem z całą flotyllą okrętów wsparcia.

Pizza: przesmaczne a proste w przygotowaniu, niby tradycyjne a otwarte na wszelkie innowacje, egalitarne danie, łączące przy stole ludzi wszelkich diet, tradycji i wyborów żywieniowych. Potrawa biedaków, która trafiła na królewskie stoły. Narodziła się, urosła i dojrzała w słonecznej Italii. Dziś wyruszymy na wycieczkę nie tylko po włoskiej kuchni. W lazurową podróż, na którą zabierze nas bardzo niezwykła przewodniczka.

Z pewnością wiecie, że "Mazurek Dąbrowskiego" powstał jako "Pieśń Legionów Polskich we Włoszech". Że imię tego kraju śpiewamy w każdym jego refrenie. A czy wiecie, że w piątej zwrotce włoskiego hymnu jest mowa o Polsce? O krwi włoskiej i polskiej, którą piją obcy zaborcy. W tym czasie wspólni wrogowie. Ja nie wiedziałem... do dziś.

A zatem z ziemi włoskiej do polskiej. A konkretnie spod Padwy do centrum Sochaczewa przybywa do nas dzisiejszy Państwa gość - pełna energii, pozytywnej siły i uroku, sochaczewianka z wyboru - Loretta. Buon giorno.