Sprawdź naszą aplikację:
Reklama
Nie tylko filozofia – finał spotkań
11/01/2006 15:54
Nie tylko filozofia – finał warsztatów
O tym, że warsztaty filozoficzne „O czym nie można mówić” należy zakończyć w szczególny sposób wiedzieliśmy wszyscy, ich współtwórcy i uczestnicy. Każde kolejne spotkanie było lepsze od poprzedniego, stąd spodziewaliśmy się także wyjątkowego zakończenia. Jednak to, co przeżyliśmy wspólnie w domu rodziny Marcina Hugo-Badera przeszło nasze oczekiwania. To był, mówiąc najzwyklejszymi słowy, cudownym wartościowy wieczór. Taki, kiedy ma się poczucie przeżycia czegoś ważnego i niepowtarzalnego. Czegoś, co może zmienić nasz sposób patrzenia na świat. A przecież takie chwile nie zdarzają nam się codziennie.
Na ten ważny dzień złożyło się kilka rzeczy. Najpierw cudowne, twórcze miejsce – dom, w którym tworzy Marcin Hugo-Bader, ale przede wszystkim nasze zaproszenie na ostanie spotkanie przyjął dr Marcin Poręba z Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Zupełnie szczerze możemy powiedzieć, że nie uzgadnialiśmy z naszym gościem tematyki wykładu, który miał wygłosić. Poniekąd było to działanie celowe.
Marcin Poręba zaskoczył nas o tyle, że nie skoncentrował się na jakimś konkretnym problemie filozoficznym. Opowiedział nam wszystkim o tym, czym – jego zdaniem – powinna być filozofia w życiu człowieka pragnącego się nią w taki czy inny sposób zajmować. Przede wszystkim zwracał uwagę na to, że nie powinna zawłaszczać całego naszego czasu i całego naszego życia. Że nie tylko warto, ale trzeba zajmować się czymś innym, studiować inne przedmioty, mieć inne pasje, nie odrywać się od codzienności i wszystkiego co ze sobą niesie. Że nawet za cenę pewnej „filozoficznej” niewiedzy warto mieć czas na te zwyczajne „inne sprawy”. Mieliśmy również okazję zadać Marcinowi Porębie te pytania, które dręczyły nad najbardziej podczas warsztatów: jaki charakter mają dowody na istnienie Boga, czy są konkluzywne; czy istnieją wojny sprawiedliwe, do jakiej szkoły filozoficznej i do jakiego typu umysłowości filozoficznej (wg Wiliama Jamesa) jest najbliższej naszemu gościowi, jak się zostaje dobrym filozofem, itd.
Po wręczeniu dyplomów i nagród za eseje i wkład w funkcjonowanie warsztatów, obecny na spotkaniu Władysław Komendarek uraczył nas ragtime’em zagranym na pianinie Hugo-Baderów.
Marcin Poręba poświęcił nam jeszcze wiele czasu i już indywidualnie rozmawialiśmy o innych problemach i sprawach filozofii, o estetyce, o możliwości rozstrzygania przez filozofię pewnych żywotnych społecznych problemów, czy o pracy wykładowcy filozofii. Nasz gość odjechał obdarowany pracami Małgorzaty Bugalskiej, Marcina Hugo-Badera i… koszulką z logiem warsztatów.
Prócz Marcina Poręby gościem specjalnym ostatniego spotkania była Magda Kubecka, przedstawicielka Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę”. Spotkania odbywały się bowiem w ramach organizowanego przez „ę” programu „Młodzi Menedżerowie Kultury”
Mamy głęboką świadomość, że jako twórcy spotkań nie możemy obiektywnie ocenić całego cyklu spotkań, a przede wszystkim ostatniego z nich. Tę ocenę składamy w ręce uczestników warsztatów. Możemy sobie natomiast pozwolić na wyrażenie naszego zadowolenia, że tak wielu młodych i trochę starszych mieszkańców Sochaczewa dało się wciągnąć w tę filozoficzną przygodę, która – co do tego wszyscy byliśmy zgodni – nie jest niczym łatwym. Filozofowanie to pewien wybór, od którego trudno się później odwrócić. Stąd tak cenne były dla nas, także tych bardziej już doświadczonych w filozofii, słowa Marcina Poręby.
Za wkład w przedsięwzięcie chcemy podziękować Towarzystwu Inicjatyw Twórczych „ę”, Liceum Ogólnokształcącemu im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie, rodzinie Hugo-Baderów, wszystkim wspierającym nas mediom: „Echu Powiatu”, „Ziemi Sochaczewskiej, Radiu „Fama”, Radiu „Niepokalanów”, a przede wszystkim dr. Marcinowi Porębie z Uniwersytetu Warszawskiego i uczestnikom spotkań.
Poniżej prezentujemy zdjęcia z finału oraz listę zwycięzców i wyróżnionych w konkursie na najlepszy esej (wraz z tekstami uczestników). Nagrodzeni i wyróżnieni otrzymali książki filozoficzne oraz koszulki z logiem projektu o czym nie można mówić autorstwa Małgorzaty Bugalskiej.
Najlepszy esej:
I miejsce – Martyna Franczuk
II miejsce – Jakub Kołacz
III miejsce – Justyna Marciniak
Wyróżnienia:
Piotr Marcinkowski
Natalia Szejko
Marcin Wolski
Już dzisiaj wiemy, że w zmienionej formie będziemy kontynuować w ramach Akademii „e-Sochaczew.pl” spotkania z filozofią. Zainteresowani znajdą wszelkie informacje na portalu www.esochaczew.pl.
Subiektywna wersja ostatniego spotkania jak zwykle w „Pamiętniku koordynatorki” A samych uczestników spotkań zachęcamy do ich oceny na www.esochaczew.pl!
Z pamiętnika koordynatorki cz. VII – ostatnia...
Dzisiaj ma być podsumowanie o podsumowaniu i od tego podsumowywania to można coś zatracić: się zatracić we wspomnieniach, sens zatracić, skoro to już koniec, myśl zatracić w natłoku i z natłoku i pewnie jeszcze niejedno – po drodze i przez przypadek.
Piszę z jednodniowej perspektywy, tj. pisze w poniedziałek, spotkanie zaś odbyło się w niedzielę (8 stycznia 2006 r.) – odbyło, a więc w chwili obecnej należy już do zdecydowanej przeszłości, w momencie publikacji przeszłość posunie się jeszcze bardziej do tyłu/ do przodu? Do tyłu chyba, choć pewna nie jestem, skoro Nietoperz spada w górę...
Spotkanie odbyło się w domu państwa Hugo-Baderów, gdzie z każdej ściany spoglądało na nas dzieło sztuki, światło świec i kominka uspakajało i wyciszało galopujące myśli codzienności, a zapach domowego ciasta łączył wszystkich uczestników wokół wspólnego stołu.
Gościliśmy wśród nas doktora Marcina Porębę, który w sposób niezwykle zajmujący przedstawił nam problem filozofii jako części życia człowieka oraz odpowiedział na wszystkie te pytania, z którymi zmagaliśmy się podczas warsztatów oraz Magdę Kubecką, członkinię Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę”, dzięki której na nowo mogłam przypomnieć sobie miłe chwile spędzone na szkoleniu „Młodych menedżerów kultury”.
Po części wykładowo – dyskusyjnej, nastąpił moment rozdania nagród i wyróżnień za eseje filozoficzne. Przyznaliśmy trzy nagrody główne (miejsce pierwsze: Martyna Franczuk za pracę pt.: Moje przeżycie metafizyczne, miejsce drugie Jakub Kołacz za esej pt. Jak to jest być nietoperzem? oraz miejsce trzecie – Justyna Marciniak za prace pt. Czy warto być egoistą?) a także trzy wyróżnienia dla Natalii Szejko (która popisała się niezwykłym kunsztem literackim), Piotra Marcinkowskiego oraz Marcina Wolskiego. Dodatkowo postanowiliśmy przyznać nagrody za stuprocentową frekwencję w myśl zasady Zacząć jest łatwo, wytrwać jest sztuką dla Joanny Demczyszyn, Michała Bugalskiego oraz Marcina Wolskiego (tak się jednak złożyło, że na ostatnie spotkanie dotarła jedynie Aśka – niemniej jednak dyplomy powędrowały do całej trójki i mam nadzieje, że nie zostanie to poczytane jako niewychowawcze ;)
Po części oficjalnej, dla uświetnienie spotkania, wystąpił nasz maestro – Władysław Komendarek. Salon Hugo – Baderów począł drgać w rytm ragtime - i to nam już pozostało, dusze rozedrgane wzniosły się pod sufit, przekrzyczały hałas wielkiego świata...
Tego dnia pod jednym dachem spotkały się cztery córki sztuki: plastyka, muzyka, literatura i filozofia. Nie wiem tylko, czy ta ostatnia nie jest pramatką wszystkiego – być może... Ważne, że czuliśmy i czuć będziemy – reszta to spór pojęciowy – w myśl Wittgensteina uśmiechnijmy się bez słów do wspólnie przeżytych chwil :)
Paulina Danecka
Akademia „e-Sochaczew”
Projekt „O czym nie można mówić” realizowany był w ramach programu „Młodzi menedżerowie kultury” Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę” finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury, Fundacji J&S Pro Bono Poloniae oraz Stowarzyszenia Upowszechniania Nowych Technologii i Rozwoju Społeczności lokalnych e-Sochaczew.pl.
O tym, że warsztaty filozoficzne „O czym nie można mówić” należy zakończyć w szczególny sposób wiedzieliśmy wszyscy, ich współtwórcy i uczestnicy. Każde kolejne spotkanie było lepsze od poprzedniego, stąd spodziewaliśmy się także wyjątkowego zakończenia. Jednak to, co przeżyliśmy wspólnie w domu rodziny Marcina Hugo-Badera przeszło nasze oczekiwania. To był, mówiąc najzwyklejszymi słowy, cudownym wartościowy wieczór. Taki, kiedy ma się poczucie przeżycia czegoś ważnego i niepowtarzalnego. Czegoś, co może zmienić nasz sposób patrzenia na świat. A przecież takie chwile nie zdarzają nam się codziennie.
Na ten ważny dzień złożyło się kilka rzeczy. Najpierw cudowne, twórcze miejsce – dom, w którym tworzy Marcin Hugo-Bader, ale przede wszystkim nasze zaproszenie na ostanie spotkanie przyjął dr Marcin Poręba z Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego. Zupełnie szczerze możemy powiedzieć, że nie uzgadnialiśmy z naszym gościem tematyki wykładu, który miał wygłosić. Poniekąd było to działanie celowe.
Marcin Poręba zaskoczył nas o tyle, że nie skoncentrował się na jakimś konkretnym problemie filozoficznym. Opowiedział nam wszystkim o tym, czym – jego zdaniem – powinna być filozofia w życiu człowieka pragnącego się nią w taki czy inny sposób zajmować. Przede wszystkim zwracał uwagę na to, że nie powinna zawłaszczać całego naszego czasu i całego naszego życia. Że nie tylko warto, ale trzeba zajmować się czymś innym, studiować inne przedmioty, mieć inne pasje, nie odrywać się od codzienności i wszystkiego co ze sobą niesie. Że nawet za cenę pewnej „filozoficznej” niewiedzy warto mieć czas na te zwyczajne „inne sprawy”. Mieliśmy również okazję zadać Marcinowi Porębie te pytania, które dręczyły nad najbardziej podczas warsztatów: jaki charakter mają dowody na istnienie Boga, czy są konkluzywne; czy istnieją wojny sprawiedliwe, do jakiej szkoły filozoficznej i do jakiego typu umysłowości filozoficznej (wg Wiliama Jamesa) jest najbliższej naszemu gościowi, jak się zostaje dobrym filozofem, itd.
Po wręczeniu dyplomów i nagród za eseje i wkład w funkcjonowanie warsztatów, obecny na spotkaniu Władysław Komendarek uraczył nas ragtime’em zagranym na pianinie Hugo-Baderów.
Marcin Poręba poświęcił nam jeszcze wiele czasu i już indywidualnie rozmawialiśmy o innych problemach i sprawach filozofii, o estetyce, o możliwości rozstrzygania przez filozofię pewnych żywotnych społecznych problemów, czy o pracy wykładowcy filozofii. Nasz gość odjechał obdarowany pracami Małgorzaty Bugalskiej, Marcina Hugo-Badera i… koszulką z logiem warsztatów.
Prócz Marcina Poręby gościem specjalnym ostatniego spotkania była Magda Kubecka, przedstawicielka Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę”. Spotkania odbywały się bowiem w ramach organizowanego przez „ę” programu „Młodzi Menedżerowie Kultury”
Mamy głęboką świadomość, że jako twórcy spotkań nie możemy obiektywnie ocenić całego cyklu spotkań, a przede wszystkim ostatniego z nich. Tę ocenę składamy w ręce uczestników warsztatów. Możemy sobie natomiast pozwolić na wyrażenie naszego zadowolenia, że tak wielu młodych i trochę starszych mieszkańców Sochaczewa dało się wciągnąć w tę filozoficzną przygodę, która – co do tego wszyscy byliśmy zgodni – nie jest niczym łatwym. Filozofowanie to pewien wybór, od którego trudno się później odwrócić. Stąd tak cenne były dla nas, także tych bardziej już doświadczonych w filozofii, słowa Marcina Poręby.
Za wkład w przedsięwzięcie chcemy podziękować Towarzystwu Inicjatyw Twórczych „ę”, Liceum Ogólnokształcącemu im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie, rodzinie Hugo-Baderów, wszystkim wspierającym nas mediom: „Echu Powiatu”, „Ziemi Sochaczewskiej, Radiu „Fama”, Radiu „Niepokalanów”, a przede wszystkim dr. Marcinowi Porębie z Uniwersytetu Warszawskiego i uczestnikom spotkań.
Poniżej prezentujemy zdjęcia z finału oraz listę zwycięzców i wyróżnionych w konkursie na najlepszy esej (wraz z tekstami uczestników). Nagrodzeni i wyróżnieni otrzymali książki filozoficzne oraz koszulki z logiem projektu o czym nie można mówić autorstwa Małgorzaty Bugalskiej.
Najlepszy esej:
I miejsce – Martyna Franczuk
II miejsce – Jakub Kołacz
III miejsce – Justyna Marciniak
Wyróżnienia:
Piotr Marcinkowski
Natalia Szejko
Marcin Wolski
Już dzisiaj wiemy, że w zmienionej formie będziemy kontynuować w ramach Akademii „e-Sochaczew.pl” spotkania z filozofią. Zainteresowani znajdą wszelkie informacje na portalu www.esochaczew.pl.
Subiektywna wersja ostatniego spotkania jak zwykle w „Pamiętniku koordynatorki” A samych uczestników spotkań zachęcamy do ich oceny na www.esochaczew.pl!
Z pamiętnika koordynatorki cz. VII – ostatnia...
Dzisiaj ma być podsumowanie o podsumowaniu i od tego podsumowywania to można coś zatracić: się zatracić we wspomnieniach, sens zatracić, skoro to już koniec, myśl zatracić w natłoku i z natłoku i pewnie jeszcze niejedno – po drodze i przez przypadek.
Piszę z jednodniowej perspektywy, tj. pisze w poniedziałek, spotkanie zaś odbyło się w niedzielę (8 stycznia 2006 r.) – odbyło, a więc w chwili obecnej należy już do zdecydowanej przeszłości, w momencie publikacji przeszłość posunie się jeszcze bardziej do tyłu/ do przodu? Do tyłu chyba, choć pewna nie jestem, skoro Nietoperz spada w górę...
Spotkanie odbyło się w domu państwa Hugo-Baderów, gdzie z każdej ściany spoglądało na nas dzieło sztuki, światło świec i kominka uspakajało i wyciszało galopujące myśli codzienności, a zapach domowego ciasta łączył wszystkich uczestników wokół wspólnego stołu.
Gościliśmy wśród nas doktora Marcina Porębę, który w sposób niezwykle zajmujący przedstawił nam problem filozofii jako części życia człowieka oraz odpowiedział na wszystkie te pytania, z którymi zmagaliśmy się podczas warsztatów oraz Magdę Kubecką, członkinię Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę”, dzięki której na nowo mogłam przypomnieć sobie miłe chwile spędzone na szkoleniu „Młodych menedżerów kultury”.
Po części wykładowo – dyskusyjnej, nastąpił moment rozdania nagród i wyróżnień za eseje filozoficzne. Przyznaliśmy trzy nagrody główne (miejsce pierwsze: Martyna Franczuk za pracę pt.: Moje przeżycie metafizyczne, miejsce drugie Jakub Kołacz za esej pt. Jak to jest być nietoperzem? oraz miejsce trzecie – Justyna Marciniak za prace pt. Czy warto być egoistą?) a także trzy wyróżnienia dla Natalii Szejko (która popisała się niezwykłym kunsztem literackim), Piotra Marcinkowskiego oraz Marcina Wolskiego. Dodatkowo postanowiliśmy przyznać nagrody za stuprocentową frekwencję w myśl zasady Zacząć jest łatwo, wytrwać jest sztuką dla Joanny Demczyszyn, Michała Bugalskiego oraz Marcina Wolskiego (tak się jednak złożyło, że na ostatnie spotkanie dotarła jedynie Aśka – niemniej jednak dyplomy powędrowały do całej trójki i mam nadzieje, że nie zostanie to poczytane jako niewychowawcze ;)
Po części oficjalnej, dla uświetnienie spotkania, wystąpił nasz maestro – Władysław Komendarek. Salon Hugo – Baderów począł drgać w rytm ragtime - i to nam już pozostało, dusze rozedrgane wzniosły się pod sufit, przekrzyczały hałas wielkiego świata...
Tego dnia pod jednym dachem spotkały się cztery córki sztuki: plastyka, muzyka, literatura i filozofia. Nie wiem tylko, czy ta ostatnia nie jest pramatką wszystkiego – być może... Ważne, że czuliśmy i czuć będziemy – reszta to spór pojęciowy – w myśl Wittgensteina uśmiechnijmy się bez słów do wspólnie przeżytych chwil :)
Paulina Danecka
Akademia „e-Sochaczew”
Projekt „O czym nie można mówić” realizowany był w ramach programu „Młodzi menedżerowie kultury” Towarzystwa Inicjatyw Twórczych „ę” finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury, Fundacji J&S Pro Bono Poloniae oraz Stowarzyszenia Upowszechniania Nowych Technologii i Rozwoju Społeczności lokalnych e-Sochaczew.pl.
Obserwuj nas na 
Google News
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Reklama
Komentarze opinie
Podziel się swoją opinią
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze
-
Reklama
-
2006-01-19 00:00:00I o to chodzi : )
odpowiedz -
2006-01-18 00:00:00No ta argumentacja mi się podoba:-)
odpowiedz -
2006-01-18 00:00:00
Oczywiście użyłam: "formą sztuki" w rozumieniu Arystotelesowskim- nie potocznym...
odpowiedz -
Reklama
-
2006-01-18 00:00:00
Przepraszam, byłam z dala...
Umberto Eco pisze: Poszukiwanie artystycznego wzoru nie jest komponowaniem, ale polega na mistycznym zatopieniu się w odtwarzanej rzeczywistości, aż do zjednoczenia się z nią. Tak więc zarówno artysta jak i rzeczywistość są formą sztuki. Obcując z dziełem sztuki dotykamy niezwykle intymnego doświadczenia świata, które - o ile nie obudzimy w sobie skłonności mistycznej - pozostanie względem nas zewnętrzne. Tak mistyka, jak i sztuka są oparte na przenikaniu osób.odpowiedz -
2006-01-17 00:00:00
Motyllo, spudłowałeś draniu! :-)))
odpowiedz -
2006-01-17 00:00:00To Dariusz Oliwa !!!!!!!!!!
odpowiedz -
2006-01-17 00:00:00
Małgorzato,
o ile dobrze rozumiem, sztuka przyzbliża się do mistyki, jeżeli uznaje artystę za coś istotowego. Ale istotowego w czym? - muszę od razu zapytać. W akcie twórczym, czy w samym wyniku tego aktu.
O odbiorcę chwilowo nie pytam, bo nie chcę sobie dodatkowo mieszać sprawy. Odbiorcą zajmiemy się później:-)
No ale czemu Ty milczysz, czemu milczysz?:)odpowiedz -
2006-01-16 00:00:00
Podczas gdy ja będę się zastanawiał nad tym, co mi napisała Małgorzata, zachęcam do przeczytania dwóch słów o naszym gościu na stronie Instytutu Filozofii:-)
www.filozofia.uw.edu.pl/pracownicy/informator/pracownicy/poreba.htmodpowiedz -
2006-01-15 00:00:00
Bardzo ciekawa argumentacja, przyznaję.
Dlaczego jednak twierdzę, że takie to jest jest ważniejsze.
Bo zakładam sobie (może błędnie), że dla Picassa w chwili tworzenia takie właśnie było. Widziane jednocześnie z wielu stron, takie, jakimi rzeczy widzi tylko Bóg.
Nie lubię ralatywizowania, ale we mnie większą ciekawość budzi OCZYWIŚCIE takie to jest, niż takim to zobaczył.
To, że filozofia może być - moim zdaniem - jedna, to kolejny element różniący ją od sztuki. Dlaczego? Nie wiem, ale mam takie przekonanie.
Cóż, nie jestem pewien, czy rozumiem ostatnie zdanie. Muszę się nad nim zastanowić. Wiem, mniej więcej, o co Ci chodzi, ale musze z tym trochę pobyć.odpowiedz -
2006-01-15 00:00:00
Panie Gasior, a czemu w ostatnim poście wypowiada sie u Ciebie filozofia, a nie poszczególni filozofowie, natomiast w wypadku sztuki poszczególni artyści.
Boję się, że podobne Twojemu posztrzeganie, leży u źródła ataków i niechęci wobec np. Picassa. Kubizm analityczny jest formalną, syntezą odrębnych czasoprzestrzennie postrzegań tego samego tematu. Wykorzystywana, w tworzeniu wiedza o przedmiocie jest obszerniejsza, ale paradoksalnie oddala nas od jego istoty. Właściwie powstaje praca o postrzeganiu postrzegania ( swoja drogą, czy z filozofiami analitycznymi nie dzieje sie podobnie?). Jeżeli uznamy, że Picasso twierdzi -to takie jest,-obudzi sie w nas irytacja, jeżeli pomyślimy -tak to zobaczył- obudzi sie w nas zaciekawienie.
Myślę, że sztuka tylko o tyle może być bliżej mistyki, o ile nie uznaje ja doświadczającego( artysta, odbiorca) za przypadłość akcydentalną.odpowiedz -
2006-01-15 00:00:00
No i teraz cały czas myślę;) Mam świadomość, że gdzieś tam błądzę i brak mi słów, żeby to wypowiedzieć, ale chyba wiem, o co mi chodzi. Umysł skręca się coraz bardziej...
odpowiedz -
2006-01-15 00:00:00
Małgorzato,
filozofia mówi tak (filozofia, nie poszczególni filozofowie, bo ci są nieraz przekonani o swej pewności):
- wydaje mi się, że to jest takie i takie, albo jakie to jest - ze znakiem zapytania.
- a sztuka mówi, jest takie i takie, złapałem to, mam i wiem, że jest takie a nie inne. Takie jak napisałem, namalowałem, wyrzeźbiłem.
Oczywiście celowo idę teraz pod prąd, ale wydaje mi się, że sztuka ma w sobie większą dozę pewności, bo jest czymś mistycznym. Często na wskroś.
Wtedy to już na pewno wie.
No, to by na razie było na tyle:)odpowiedz -
2006-01-15 00:00:00
Panie Gąsior- mi- przeciwnie wydaje się, że to filozofia wyprodukowała setki dzieł o pod tytułem "właśnie takie to jest"...Artysta raczej mówi "jak ja to teraz widzę, odczuwam" gdyby kiedyś odpowiedział jakie to jest przestał by cierpieć , przestał by tworzyć. Dzieło sztuki ostatecznie dokonuje się w odbiorcy, pomimo konkretu formy odwołuje się do indywidualnych zdolności abstrakcyjnego kojarzenia... Ten proces jest nieskończony, dlatego sięgamy po nie wiele razy. Teraz myślę, że wobec wielkiej sztuki czuję się zawsze wolna (uwolniona?)
odpowiedz -
2006-01-15 00:00:00
Małgorzato,
potraktuj to jako luźnie myśli. Sam nie mam przekonania co do niektórych.
Myślę, że dziela sztuki to takie konkrety o jakiejś potwornej sile rażenia. Jest tylko to i jest jakie jest. Oto dzieło sztuki!
Filzofia pyta, sztuka daje tylko odpowiedzi.
Innymi słowy:
FILOZOFIĄ: - Jakie to jest?
SZTUKA: - Właśnie takie!
Mufka, myślę, że filozofia niemal od początku zarzucała naukom (empirycznym), że empiryczność nie daje nam jakiejkolwiek pewności, przez co nie były one dla niej doskonałe. Nawet empiryści mieli świadomość ich słabości.
Twój rachunek też budzi moje poważne wątpliwości. Mniej kłopotliwe są określenia rozumu, ale też nie jestem do nich końca przekonany.
Dyplomy, rzeczywiście autorstwa Pauliny. Bardzo ładne:-)
odpowiedz -
2006-01-14 00:00:00
Nauki empiryczne zawsze były uważane za doskonałe, a ja wnioskowałam z bólem, że musi to być wynikiem ich zminimalizowanej duchowości. Rozum to niezaprzeczalnie harmonia, uporządkowanie i piękno. Dlatego tak teraz sobie myślę, że filozofia jest tym, co zostaje po odjęciu sztuki od nauki...
Co do warsztatów, chciałam zauważyć, że nikt nawet nie pochwalił wykonania dyplomów (pewnie) manufactured by Paulina, a ja do dziś nie mogę się napatrzeć! ;)
Pozdrawiamodpowiedz -
2006-01-14 00:00:00
Tak encyklopedycznie sztuka to dziedzina działań człowieka mająca na celu przedstawienie świata widzialnego i odczuwanego. Co za tym idzie refleksję artystyczną poprzedza pytanie "jakie to jest", które w stosunku do pytania "do czego to może się przydać" jest pytaniem z natury filozoficznym : )
odpowiedz -
2006-01-14 00:00:00
Oj Panie Gąsior, a jak Pan wyobraża sobie artyzm bez abstrakcyjnego myślenia?
odpowiedz -
2006-01-14 00:00:00Andrzeju, cóż za ostrożnośc argumentacji;) ja sama miałam problemy ze sklasyfikowaniem filozofii - bo w niektórych wypadkach - np w dialogach bywa to sztuka erystyczna, ale pramatka pasowała mi bardziej - zwłaczacz jeśli przyjąć, że pierwsze było myślenie - dobrze by było, gdyby tak było:D
pozdr - to miłe, że ktoś czyta moje teksty wnikliwie:)odpowiedz -
2006-01-14 00:00:00
Coś mi przyszło do głowy..., proszę, nie poczytaj tego Paulina za czepiactwo, bo sam mam wątpliwości, ale, czy jesteś pr5zekonana, że filozofię mozna zaliczyć do sztuk?
Już raczej ta "pramatka" bardziej mi odpowiada, ale, jak wiemy, pierwsze pojawiły się na ziemi przedmioty artystyczne, a dopiero potem abstrakcyjne myślenie.
Proszę, nie traktuj tego jak zarzuty, to raczej moje głośne myślenie...odpowiedz -
2006-01-13 00:00:00
Mnie też przykro, Rudy, że Cię nie było. Cóż, to rzeczywiście było nieporozumienie między organizatorami.
Zapewniam jednak, że będzie jeszcze okazja się spotkać!odpowiedz -
2006-01-13 00:00:00
no widzę, że jesteś słowna - coż za piękny koment - piękanie dziękuję:)
ja Cię Rudy przepraszam za to, że do Ciebie info o finale nie dotarło, ja byłam prawie pewna że wszyscy wiedzą - prawie;) dlatego proszę Cię, wyślij mi na maila swój nr kom lub po prostu maila - żebym wiedziała jak się z Tobą kontaktować - bo kontynuacja powinna być.
(mój e-mail: polina@buziaczek.pl)
pozdrawiam wszystkichodpowiedz -
2006-01-13 00:00:00
a ja jak zwykle nie wiedziałem o niczym.Boleje nad tym niezwykle.Ale jednak chciałbym podziękować wam wszystkim za niesamowitą atmosfere na tych spotkaniach i mam cichą nadzieje którą chciałbym głośno powiedzieć że będzie coś w rodzaju kontynuacji takich spotkań.Dzięki gąsior i polna za świetne przygotowanie.
nie wiem jeszcze za co dziękować.Heheh.
Pozdrawiam wszystkich
narqa Radzio:))odpowiedz -
2006-01-12 00:00:00
Paulinko, jak obiecałam tak też czynie. Dodaje komentarz do finalowego spotkania. :) Przede wszystkim gratuluje Paulinie tak swietnego przedsiewziecia. Zycze abys osiagnela w zyciu to wszystko czego pragniesz. A ja i zapewne cala nasz IIIa bedzie Ci kibicowac i trzymac za Ciebie kciuki. Oby tak dalej :)
odpowiedz -
2006-01-12 00:00:00
A! Jeszcze jedno! Proszę spojrzeć na rozmazane zdjęcie Władzia, toż to Matejkowski Stańczyk... No odjazd!
odpowiedz -
2006-01-12 00:00:00
Ten ostatni plakat rzeczywiście czaderski. Chyba najlepszy do tej pory. Genialna prostota!
odpowiedz -
2006-01-12 00:00:00
To i ja padziękuję: Paulinie i Gosiorowi, że tak się napracowali dla rozruszenia naszych postrzegań i wszystkim uczestnikom za chęć do gimnastyki. Podjęte tematy ćwiczeń mogą dociążyć człowieka na całe życie...dlatego (mając w pamięci wykład dr. Marcina Poręby) życzę nam wszystkim filozoficznej uczciwości.
Aż wstyd, że nie znam twórczego Twórcy...po oczach byłoby łatwiej, a tu zwierciadła duszy rozbite...Bardzo dobre plakaty. No, pozdrawiam mocno wszystkich.odpowiedz -
2006-01-11 00:00:00
Uwaga!!!
Nareszcie możemy zobaczyć twórcę, który cały czas towarzyszył nam "plakatowo". Przed chwilą zamieściłem jego ostatnią pracę. Ujawnił swoje oblicze, nie chce jednak ujawnić personaliów. Praca (autoportret) nosi nazwę: Czy życie jest absurdalne?. Czysty egzystencjalizm;-)
Dziękujemy Ci za te plakaty, a użytkownikom Portalu zadajemy pytanie: Czy ktoś zna tego, tak brutalnie potraktowanego dziurkaczem, człowieka?odpowiedz -
2006-01-11 00:00:00
Dziękuję za dobre słowo! I dziękuję Tobie, Paulina.
Te osoby, bez których nie byłoby tak cudownie jak było to przede wszystkim Małgorzata Bugalska, Marcin H-B no i Władek Komendarek. Odkąd zaczął się pojawiać na warsztatach wstąpił w nie jakiś ciepły, dobry duch...
Małgorzacie dziękuję za to, że filozoficznie bardzo to wszystko ciągnęła do przodu.
Osobom, która przyczyniła się bardzo do tego przedsięwzięcia jest także Piotr Marciniak. Dzięki!
Wszystkich, któzy przychodzili na spotkania, mogę zapewnić, że z filozofią się nie rozstajemy. W tym roku Akademia ma trochę planów, także z nią związanych i na pewno jesteście w nie wpisani jeżeli tylko sami odnajdujecie się, w tym, co przez te kilka tygodni robiliśmy.
Zapraszamy również z góry na inne spotkania i projekty Akademii.
Oczywiście piszcie o tym, jak oceniacie te spotkania. Bardzo nam zależy na Waszych opiniach, a w szczególności tych osób, ktroe dotychczas jeszcze tego na portalu nie zrobiły.
Pozdrawiam wszystkich gorąco!odpowiedz -
2006-01-11 00:00:00
>Ja się starałam w duchu Wittgensteina powstrzymać od komentarza, bo dla mnie słowa, którymi mogę operować są w tym kontekście za małe.
Przede wszystkim chcę podzękować wszystkim wspaniałym ludziom, którzy uczystniczyli w projekcie i dzięki którym projekt doszedł do skutku - z imienia i nazwiska wymienię tylko Andrzeja Gąsiorowskiego któremu jeszcze raz dziękuje za współpracę, cierpliwośc i zaangażowanie - bo tak naprawdę bez niego nie byłoby projektu i to on był WIELKIM KOORDYNATOREM mnie - koordynatorki:P, mam nadzieję, że nie będzie to uchybieniem wobec reszty
dla mnie te tygodnie były jedną wielka próbą wiary w przedsięwzięcia społeczne i człowieka - wiary nie utraciłam:)
nie wyobrażam sobie egzystencji bez naszych spotkań, dlatego wielką nadzieję pokładam w kontynuacji i wierzę, że filozofia raz zaszczepiona nie zapomni sama o sobie do końca życia
i na koniec trochę prywaty - pozdrowienia dla klaky IIIa - części przychodzącej i tej niemo śledzącej poczynania w necie - teraz możecie ujawnić się w komentarzu :D
odpowiedz -
2006-01-11 00:00:00
Hahahaha...pierwszy jestem! I właśnie z tego względu chciałbym podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do zorganizowania tychże warsztatów. I choć już się zakończyły to zawsze bedę je mile wspominać. Z serca całego DZIĘKUJĘ
odpowiedz
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Najnowsze rolki
Reklama
Wideo e-Sochaczew.pl
Reklama
Reklama
- Dzisiejsze 3
- Nieruchomości 115
- Praca 85
- Motoryzacja 47
- Usługi 46
- Dla domu 12
- Pozostałe 10
- Edukacja 4
Reklama
Reklama
Najnowsze wiadomości
- 18/07 Wóda, krzyki i wyścigi – czyli o tym, jak bawi się sochaczewska młodzież [Twój Temat]
- 18/07 Dzień Młodego Strażaka w Nowej Suchej - zapraszamy na kolejną edycję
- 18/07 Radni pytają o sytuację sochaczewskiego szpitala. Zarobki dyrektora, oszczędności i planowane kontrole
- 17/07 Zbigniew Stonoga o sochaczewskim szpitalu. Pytania o zarobki dyrektora i sytuację pracowników
- 17/07 Jak radni studnie w gminie Sochaczew budowali
- 17/07 Stonoga o szpitalu w Sochaczewie
- 17/07 Wylądował w rowie - wypadek na DK92 w Starym Dębsku
- 17/07 Drewno trafiło do potrzebujących mieszkańców
- 17/07 Wielkie czyszczenie rowów w Sochaczewie
- 17/07 Wójt Gminy Rybno Damian Jaworski zaprasza na VII Gminny Rajd Rowerowy – 15 sierpnia, czekają nagrody
- 17/07 Schron pod boiskiem - powiat podpisał kolejną umowę
- 17/07 Piknik Sąsiedzki Chodaków i kino plenerowe już w sobotę
- 17/07 Natychmiastowa kara za przekroczenie prędkości
- 17/07 Wypadek na Gawłowskiej - potrącona na pasach
- 17/07 Atrakcje na weekend 17 – 19 lipca - Sochaczew i okolice
- 17/07 Gmina Rybno pozyskała 124 tys. zł dofinansowania na lampy solarne i raport energetyczny
- 16/07 MiłyPan na Disco Bzura
- 16/07 82. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego - zapraszamy na uroczystości
- 16/07 Powiatowy Budżet Obywatelski 2027 - są już wyniki
- 16/07 Plan ogólny Sochaczewa pod lupą mieszkańców. Pytania o działki, zabudowę i tereny zielone
I o to chodzi : )
No ta argumentacja mi się podoba:-)
Oczywiście użyłam: "formą sztuki" w rozumieniu Arystotelesowskim- nie potocznym...