,,Nie zabieraj narządów do nieba" - co na to sochaczewianie?

W Polsce Światowy Dzień Donacji i Transplantacji obchodzono po raz pierwszy 26 października 2005 roku w Bydgoszczy. Wówczas inicjatorem była Klinika Transplantologii prowadzona przez dr. Zbigniewa Włodarczyka. Od tamtej pory co roku organizowane są różnego rodzaju wydarzenia społeczno- edukacyjne, które dążą do zwiększania świadomości społecznej dotyczącej m.in. przekazywania swoich narządów po śmierci.

Według polskiego prawa obowiązuje domniemana zgoda na bycie dawcą. Oznacza to, że w przypadku braku sprzeciwu, uznaje się daną osobę potencjalnym dawcą narządu. Osoby, które stanowczo nie chcą, aby ich organy zostały pośmiertnie pobrane, mogą wyrazić swój sprzeciw w następujący sposób:

- w formie wpisu w centralnym rejestrze sprzeciwów na pobranie komórek, tkanek i narządów ze zwłok ludzkich,

- w formie pisemnego oświadczenia podpisanego własnoręcznie,

- w formie oświadczenia ustnego złożonego w obecności co najmniej dwóch świadków, pisemnie przez nich potwierdzonego. 

Jednak coraz więcej ludzi decyduje się na pomoc kilku innym istnieniom i wyraża zgodę na pobranie od siebie organów do przeszczepu po swojej śmierci. W takiej sytuacji wskazane jest wypełnienie i noszenie w portfelu oświadczenia woli. To w przyszłości może okazać się niezwykle ważne, zarówno dla lekarzy, jak i najbliższej rodziny. 

„Każdy przeszczep narządu ma swoje źródło w decyzji o wielkiej wartości etycznej, decyzji, aby bezinteresownie ofiarować część własnego ciała z myślą o zdrowiu i dobru innego człowieka. Na tym właśnie polega szlachetność tego czynu, który jest autentycznym aktem miłości.” - papież Jan Paweł II

Niejednokrotnie przekonaliśmy się, że sochaczewianie bardzo chętnie oddają krew i rejestrują się jako potencjalni dawcy szpiku. Starają się służyć pomocą w każdy możliwy sposób. A jak to wygląda jeśli chodzi o pośmiertne oddawanie organów? Czy uważacie, że noszenie przy sobie oświadczenia woli jest rzeczywiście potrzebne?

(źródło dawca.pl)