Odeszła od nas...

14 listopada społeczność gminy Iłów pożegnała nauczycielkę historii ze Szkoły Podstawowej w Iłowie. Świętej pamięci Pani Katarzyna Domańska była pedagogiem w tej placówce przez 32 lata. W tym okresie dała się poznać jako sumienny i serdeczny nauczyciel, opiekun, wychowawca i bibliotekarz; lubiany i ceniony przez uczniów, rodziców, współpracowników. W jej ostatniej drodze uczestniczyło kilka pokoleń wychowanków, władze gminy, rodzina współpracownicy, koleżanki i koledzy, sąsiedzi, przedstawiciele lokalnych środowisk, mieszkańcy gminy. Z głębokim żalem żegnamy panią Katarzynę Domańską. Poniżej fragmenty wspomnienia o zmarłej odczytane podczas pogrzebu przez dyrektora jej rodzimej placówki.

Kasia pracowała w naszej szkole od 17 września 1984 roku na stanowisku nauczyciela historii. Potrafiła w uczniach wzbudzać zainteresowanie dla historii regionu, dziejów ziemi iłowskiej (...).

Była inicjatorką i organizatorką licznych imprez środowiskowych, konkursów, przedsięwzięć. Dała się poznać jako niestrudzona propagatorka turystyki. To dzięki niej, kolejne pokolenia uczniów brały udział w wycieczkach krajoznawczych (...). 

Praca z dziećmi i młodzieżą zawsze przynosiła jej satysfakcję i mobilizowała do wysiłku. Swoje lekcje historii prowadziła z pasją, potrafiła wytłumaczyć najbardziej zawiłe kwestie. Bardzo dbała o swoich wychowanków, interesowała się ich sprawami. W dyskretny i taktowny sposób potrafiła rozwiązywać problemy uczniów.  

Jako wychowawca wielu roczników - sprawiedliwa, wymagająca, konsekwentna, ale przede wszystkim wrażliwa i bez reszty zaangażowana w sprawy swoich podopiecznych, którzy mogli na nią liczyć w każdej sytuacji (...).

Znaliśmy ją jako niezwykle pracowitą osobę, oddaną zawsze realizacji powierzonych zadań. Potrafiła wysłuchać, zrozumieć, doradzić w różnych sytuacjach, można było na nią zawsze liczyć. 

Przez ostatnie lata Kasia zmagała się z codziennymi trudnościami, bólem, przeszkodami, jakie stawiała przed Nią choroba. Mimo to, zawsze starała się być pogodna, nie okazywać cierpienia i spełniać swoje obowiązki. Nie skarżyła się, nie pokazywała smutnej twarzy. Przez lata walczyła z ciężką chorobą. Wierzyła, że uda się ją pokonać. Niestety przegrała tę walkę.

Kasiu, odeszłaś od nas zbyt wcześnie, nie zdążyłaś zrealizować wszystkich planów i marzeń. Odpoczywaj w pokoju, nie zapomnimy o Tobie, będziesz żyła w naszej pamięci, wspomnieniach i myślach. Rodzinie i bliskim składamy wyrazy głębokiego współczucia.

Ewa Ryfa

Opr. J.K