OFIAROWANIE (9.04.2011)

Sochaczewski Klub Filmowy informuje, że seans 2 kwietnia w Ostoi św. Dominika nie odbędzie się, zapraszamy natomiast 9 kwietnia o godz. 17.00 na wyjątkowy obraz – „Ofiarowanie” w reżyserii Andrieja Tarkowskiego z 1986 roku, ostatni film reżysera będący swego rodzaju artystycznym testamentem, realizowany zresztą ze świadomością zbliżającego się końca, bowiem Andriej wówczas chorował.

Umowna, zredukowana do sytuacji narracyjnej akcja opowieści toczy się na szwedzkiej wyspie Gotlandia, na której w samotnym domu malowniczo usytuowanym nad brzegiem morza mieszka Aleksander – były aktor, niegdyś rozkochany w Szekspirze i Dostojewskim, obecnie krytyk literacki i teatralny, po trosze psycholog i zdeklarowany ateista. Kiedy podczas urodzin bohatera pojawia się zapowiedź katastrofy nuklearnej bohater ofiarowuje się Bogu, wierząc że w ten sposób ocali świat i bliskich.

Tarkowski rozpisał swój film na ciąg symbolicznych scen, filozoficznych dialogów i monologów. To dopracowana w najdrobniejszych szczegółach, wielowymiarowa i ponadczasowa opowieść o współczesnym człowieku, stawiane są w niej m.in. pytania o sens istnienia i współczesny wymiar ofiary.

Kameralną teatralną przestrzeń Tarkowski zderzył z precyzyjnie skomponowanymi malarskimi kadrami docierającymi do granic możliwości kina jako obrazowego medium. Widać fascynacje reżysera malarstwem i fotografią. Niezwykłe zdjęcia są dziełem zdobywcy dwóch Oscarów - Svena Nykvista, wieloletniego współpracownika Ingmara Bergmana. Do tego niezwykłego przedsięwzięcia Tarkowski zaprosił także wybitnego bergmanowskiego aktora Erlanda Josepsona („Fanny i Aleksander”),

Okresy długiej, skłaniającej do rozmyślań ciszy sąsiadują z eksplozjami rozpaczliwej gadaniny. Mówi się o Tarkowskim „reżyser- pisarz”. Filmowi towarzyszy m.in. muzyka Jana Sebastiana Bacha

Ze względu na egzystencjalny charakter zadawanych pytań, ascetyczną narrację, realno-symboliczną konstrukcję świata i bohaterów „Ofiarowanie” nasuwa skojarzenia z twórczością Ingmara Bergmana.

Za plener filmu posłużyła niewielka wyspa Faro – miejsce zamieszkania Bergmana – oddzielona wąską cieśnina od północnej części Gotlandii.

Film, oprócz wszystkich nagród jakie zdobył (Nagroda Specjalna Jury, Nagroda Międzynarodowej Federacji Krytyki Filmowej FIPRESCI, nagroda Jury Ekumenicznego oraz nagroda dla S. Nykvista za zdjęcia na MFF w Cannes w 1986 r.) w 1995 roku znalazł się również, obok innego obrazu Tarkowskiego, na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne.

Trwa 142 minuty

Andriej Tarkowski jest reżyserem takich filmów jak: "Andriej Rublow", "Solaris", "Zwierciadło", "Stalker", "Czas podróży", "Nostalgia".

Każdorazowe spotkanie z nim to niezwykłe przeżycie estetyczne. Spotkania z reżyserem otwierają oczy, umysł i serce.