Poznaj swojego dzielnicowego

W naszym autorskim cyklu zaprezentowaliśmy już Waldemara Chądzyńskiego - dzielnicowego Boryszewa, Marcina Izydorka - dzielnicowego płd centrum Sochaczewa. Dziś prezentujemy policyjnego opiekuna Trojanowa - Tomasza Wojciechowskiego.

Rewir Tomasza Wojciechowskiego zaczyna się od ul. Polnej, biegnie prawą stroną al. 600-lecia do rzeki Utraty, aż do granic miasta (okolice ul. Wypalenisko, ul. Sadowa, Podgórna). Liczy ok. 7,5 tysiąca mieszkańców.

Jeszcze dwa lata temu największą plagą Trojanowa były włamania do mieszkań. Dziś okradane są, jeśli już, to raczej piwnice. Podobnie problem stanowiła duża grupa pijaczków pod Luxem niedaleko kościoła. Wzmożono patrole i teraz jest zdecydowanie lepiej.

- Jak by pan mógł, pod względem charakteru wykonywanej pracy, opisać swój rewir? - spytałam dzielnicowego Wojciechowskiego.
- Dopiero go poznaję, jestem dzielnicowym zaledwie od dwóch miesięcy. Niepokoją mnie przede wszystkim duże grupy młodzieży pijącej alkohol, której niewłaściwe zachowanie zakłóca spokój mieszkańców osiedli. Która krzyczy, zaczepia przechodniów, również policjantów. Dotyczy to przede wszystkim rejonu bloków od numeru 62 do 70. Także przy ul. Targowej są problemy z młodzieżą. Spotyka się tu dość często zjawisko malowania przez młodzież elewacji bloków kotłowni, niekiedy świeżo odnowionych.
Wielu mieszkańców całego Sochaczewa w tym momencie kiwa głowami. Problem tzw. blokersów zdecydowanie jest masowy, dotyczy niemal wszystkich miejskich osiedli.
- Jakie działania podejmuje się w tym przypadku?
- Musimy zdać sobie sprawę, że samo wystawanie pod oknami nie jest wykroczeniem. Jeżeli dochodzi do zakłócania porządku, a zatem wykroczenia, musimy złapać sprawców na gorącym uczynku bądź mieć świadka, by móc ich ukarać mandatem bądź wysłać wniosek do Sądu Grodzkiego. Stałe działania polegają przede wszystkim na legitymowaniu, kontrolowaniu takich osób.
A wiemy, jak to jest z tym świadkowaniem. Niewielu się na nie decyduje, bo choć narzekamy, angażować się nie chcemy, często też paraliżuje nas strach przed zemstą smarkaczy (niekiedy zdecydowanie wyrośniętych).
Dzielnicowi opowiadają, że często po zatrzymaniu nieletniego "w złym miejscu i o złej porze" kierują powiadomienia do rodziców, jednak nie informując o szczegółach zajścia, a jedynie występując o wzmożenie opieki nad dzieckiem. I co się okazuje? Bardzo rzadko rodzice dzwonią, by dopytać się, co się w ogóle stało, niektórzy chwytają za słuchawkę jedynie po to, by zwymyślać policjantów, z góry zakładając, że ich pociecha jest absolutnie bez skazy.

- Krąży opinia, że szczególnie niebezpieczne jest osiedle bloków między kościołem a Luxem, że tam lepiej nie chodzić, bo albo cię pobiją, albo okradną.
- Myślę, że jest to opinia mocno przesadzona i już nieaktualna. Nie obserwujemy tam żadnych tego typu zdarzeń. Opinii takich nie popiera rzeczywistość. Myślę, że ludzie je wypowiadający nigdy nie byli na tym osiedlu, nie znają mieszkających tu ludzi. A ja z nimi raczej nie mam problemów, wręcz mogę powiedzieć, że miło mi się z nimi współpracuje. Faktem jest, że osiedle to jest ciemne, nie działają latarnie, co może odstraszać.

W następnym numerze "Echa" poznamy kolejnego dzielnicowego i jego rewir. Już dziś jednak możemy podać ważną informację, że za ok. dwa tygodnie wszystkich dzielnicowych Sochaczewa będziemy mogli rozpoznać po odblaskowych kamizelkach z napisem na plecach "DZIELNICOWY". Na pewno to poważny krok do zbliżenia z mieszkańcami.

Sierżant Tomasz Wojciechowski ma 28 lat, kawaler, mieszka w Sochaczewie. Od 3,5 lat służy w policji, najpierw pracował na posterunku policji w Teresinie, od 2,5 miesięcy jest dzielnicowym Trojanowa przy KPP w Sochaczewie. Przeszedł podstawowe szkolenie policyjne w Łodzi.

UWAGA
18. lutego o godz. 18.00 w Gimnazjum nr 1 odbędzie się spotkanie mieszkańców południowego centrum Sochaczewa (od ul. Warszawskiej [nr parzyste] po ul. Licealną i Żyrardowską [nr nieparzyste]) z ich dzielnicowym Marcinem Izydorkiem. Może przyjść każdy: po to, by się czegoś dowiedzieć i po to, by przedstawić swój problem i zapytać o radę.

figa