Pozostaliśmy z bluesem, zalew boryszewski i plac przed PKP, czyli czym żył Sochaczew 30, 20 i 10 lat temu

Dziś odcinek sentymentalno-archeologiczny. 10 lat temu zmarł Wiesław Chmielewski, jeden z najważniejszych znawców i popularyzatorów muzyki bluesowej, dla mnie osobiście dziennikarski wzór i przyjaciel. 20 lat temu miasto przejmowało plac przed dworcem PKP, a 30 lat temu kąpaliśmy się masowo w boryszewskim zalewie. Co jeszcze opisywały sochaczewskie media w trzecim tygodniu sierpnia? Zapraszam na subiektywny przegląd tamtych lat.

1992

W Sochaczewie nasila się postępujący deficyt wody – pisała Ziemia Sochaczewska z 16 sierpnia 1992 roku. Z danych cytowanych przez gazetę wynikało, że deficyt wynosi 800 m2 na dobę. Władze miasta i dziennikarze apelowali o niepodlewanie ogródków, co nagminnie miało miejsce.

Trwało instalowanie okablowania umożliwiającego sochaczewianom odbiór telewizji satelitarnych „po kablu”. Jak informowała spółdzielnia mieszkaniowa, zakończono montaż pierwszego etapu, dzięki któremu do sieci mieli zostać niebawem podłączeni mieszkańcy Osiedli Polna, Polna III i Victoria. Spółdzielnia montowała własne instalacje, dzięki czemu abonament był dość niski. Jak zapewniał pracownik zajmujący się nadzorem nad antenami, uzyskane z podłączenia kolejnych mieszkańców pieniądze pozwolą na odbiór 10 kanałów telewizji satelitarnej. A co oferowała wówczas Telewizja Polska?

Sanepid sprawdził stan wody w zalewie boryszewskim – okazało się, że można się w niej kąpać, choć nie było to zalecane. Zalew cieszył się ogromną popularnością wśród sochaczewian, mimo że brakowało infrastruktury, a teren był rzadko sprzątany. Jak czytamy w Ziemi Sochaczewskiej, Urząd Miasta był w trakcie przejmowania należącego wówczas do skarbu państwa terenu na własność.

Foto Sławomir Burzyński. Archiwalne wydania Ziemi Sochaczewskiej dostępne są na stronie internetowej gazety

2002

Definitywnie kończyła się pewna epoka – rozrywkowa. Jak czytamy w felietonie FAN-a w Ziemi Sochaczewskiej z 20 sierpnia 2002 roku, słynny chodakowski lokal Relax został ostatecznie zamknięty, a w budynku trwały prace mające na celu stworzenie tam przychodni. Przy okazji autor przypominał historię tego przybytku, który powstał w latach 70. - odbywały się tam dancingi, a miejsce tętniło życiem. Starsi mieszkańcy Chodakowa pewnie pamiętają, że na dole była restauracja, a na górze pokoje hotelowe, które, jak pisał autor felietonu, niejedno widziały. W latach 80. lokal zaczął podupadać, aż do chwili, kiedy został ostatecznie zdewastowany i zamknięty.

Zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami zaległości w opłatach z tytułu podatku od nieruchomości można było regulować „w naturze”, z czego zamierzały skorzystać Polskie Koleje Państwowe, mające wówczas spory dług wobec Urzędu Miasta. Toczyły się rozmowy w sprawie przejęcia placu przed dworcem PKP, dzięki czemu możliwe stałoby się zlokalizowanie tam przystanków ZKM. Wcześniej, na podobnej zasadzie, miasto zostało właścicielem wielu działek na terenie danego Chemitexu.

2012

Seniorzy Orkana Sochaczew po raz czternasty z rzędu zdobyli medal w mistrzostwach Polski w Rugby 7. Tym razem na szyjach naszych zawodników zawisł brąz.

Baliśmy się, że niewiele fundamentów tu zobaczymy, gdyż wiedzieliśmy, że Niemcy stosowali ładunki wybuchowe przy burzeniu tej pierzei. Możesz sobie wyobrazić, jaka była nasza radość, gdy zobaczyliśmy fragment piwnicy najpiękniejszej kamienicy w południowej pierzei – mówili Tomasz Olszacki i Łukasz Popowski po zakończeniu kolejnego sezonu badań archeologicznych w Sochaczewie. Ich podsumowanie znajdziecie poniżej

Tymczasem urzeczywistniały się marzenia o rewitalizacji wzgórza zamkowego w Sochaczewie – Urząd Marszałkowski zadeklarował wsparcie finansowe ze środków unijnych

W 1987 roku sochaczewski zespół Detonator BN wygrał festiwal w Jarocinie. W 2012 roku te czasy wspominali w rozmowie z Tomkiem Ertmanem członkowie zespołu

20 sierpnia 2012 roku zmarł Wiesław Chmielewski – znawca i miłośnik muzyki bluesowej, pasjonat historii i podróży, dziennikarz, skarbnica wiedzy z wielu dziedzin. Dla mnie przede wszystkim przyjaciel, z którym spędziłam wiele wspólnych wieczorów realizując (a czasem nawet współprowadząc, co poczytywałam sobie za zaszczyt) przez pięć lat w radiu Jego niezapomnianą audycję „Wieczór bluesowy”. Trudno pisze się o takich osobach jak Wiesław, kiedy ich zabraknie. Pozostaliśmy z bluesem, ale bez Wiesia. To ogromna strata...