Premiera "Był sobie dzieciak"

PREMIERA  01.08.2013 GODZ. 1700/1900

2 – 7.08.2013 godz. 2000

trailer:  http://vimeo.com/70739575

                    Reżyseria i scenariusz– LESZEK WOSIEWICZ                                     

Wykonawcy:

MAREK -  RAFAŁ FUDALEJ

IRENA - MAGDALENA CIELECKA

HANS -  PIOTR GŁOWACKI

ULI -  MIROSŁAW ZBROJEWICZ

YOVA -  ERYK LUBOS 

Akcja filmu rozgrywa się pod koniec II-giej wojny światowej w 1944 roku w Polsce w trakcie Powstania Warszawskiego krwawo tłumionego przez Niemców. Marek   (Rafał   Fudalej),   niedoszły   maturzysta,   początkujący poeta,   podczas   przymusowej ewakuacji   z   objętego   Powstaniem   miasta   po   raz   ostatni   zagląda   do   swego   dziecięcego fotoplastykonu, by - jak w magicznej kuli - zobaczyć obrazy swego straconego dzieciństwa jak i to, co może go czekać w budzącej przerażenie przyszłości. Zapala lampę wewnątrz fotoplastykonu,   ale   ogień   z   lampy szybko  rozprzestrzenia   się   na   rozmieszczone   wokół zdjęcia. Nagle granice między płonącym fotoplastykonem, a płonącym miastem zacierają się. Z   pozornego   chaosu   wyobraźni   przerażonego   Marka,   w   świecie,   w   którym   za   każdym rogiem, za każdym zaułkiem może go spotkać wszystko, co najgorsze zaczyna wyłaniać się ciąg logicznych, opowiadanych z żelazną konsekwencją wydarzeń.

Marek rozstaje się z ukochaną Matką, by pobiec w głąb płonącego miasta, do Śródmieścia wolnego od Niemców, gdzie przebywa jego ojciec. Po drodze ratuje od linczu przypadkowo spotkaną kobietę (Irena – Magdalena Cielecka) posądzoną o to, że jest folksdojczką i strzelała do polskich dzieci. Idzie za nią choć ona go odtrąca. Otacza opieką znalezionego w gruzach chłopca, który stracił całą swoją rodzinę i jako jedyny ocalał z pacyfikacji ulicy, by razem z nim pomagać Irenie. W końcu całkowicie ulega fascynacji piękną Ireną, choć czuć wokół niej mroczną aurę śmiertelnego zagrożenia. Wykonując jej dwuznaczne polecenia niemal traci życie z rąk Weterana, który posądza go o szpiegostwo. Nie opuszcza jej nawet, kiedy ona chce się go pozbyć, by w najmniej oczekiwanym momencie, kiedy zbliżył się do niej jak prawdziwy kochanek, odkryć, że Irena jest uosobieniem zła, że nie sprzyja jak dotąd myślał powstańcom,   ale   współpracuje   z   groźnym   patrolem   esesmanów   z   brygady   Dirlewangera krwawo, z niezwykłą brutalnością pacyfikującej miasto… i że zamordowała Tomka.  Ta naiwna, dziecięca, wręcz katastroficzna ciekawość, co się dalej wydarzy każe mu zacząć odgrywać role, o które nikt by go nie posądził. Nie poddaje się mimo ewidentnego gwałtu na nim dowódcy esesmańskiego patrolu (Hans). Choć powinien znienawidzić Irenę wyznaje jej miłość, by pokazać jej i sobie, że jest ponad złem, które ich otacza, że potrafi ich oboje wyrwać z rąk oprawców. Dzięki zatajonej znajomości języka niemieckiego poznaje sekretny plan Dirlewangerowców, a potem przy pierwszej nadążającej się okazji, podejmuje walkę z nimi na śmierć i życie.

     Z przestraszonego dziecka o umyśle zaczadzonym poezją staje się kimś w rodzaju bohatera, a świat   wokół   niego, nieprzewidywalny,   pełen   chaosu   brutalnej   wojny,   w   płomieniach płonących   ulic   przybiera   postać   płonącego,   dziecięcego,   pełnego   bajkowych   opowieści fotoplastykonu. Historia w tym fotoplastykonie wchłania zwyczajne ludzkie losy i przemienia je w ponadczasowe ikony. 

ARTYSTYCZNA FORMA FILMU

Ten rozbudowany wewnętrznie przekaz fabularny możliwy stał się dzięki nadaniu filmowi swoistej   formy   -   niespotykanej   dotąd   w   światowym   kinie.   To   multiplikacje   obrazów, zmieniające się kolory wraz z przemianą emocjonalną bohaterów od intensywnych barw do czerni   i   bieli,   kontrapunktowa   muzyka,   montaż   intelektualny   nawiązujący   do   najbardziej odkrywczych   dokonań   Eisensteina,   subtelna   gra   między   fikcją   fabularną   a   dokumentalną relacją – w sumie niepowtarzalny, unikalny obraz artystycznej ekspresji odwołującej się do najbardziej nowoczesnych form przekazu multimedialnego.