Relacja z premiery spektaklu muzycznego "Przedszkolaczek"

„Decyzja o udziale w spektaklu była spontaniczna, i zaraz potem ogarnął mnie strach który podpowiadał " wycofaj się", bo dzieci to trudni i wymagający odbiorcy ale, że lubię wyzwania postanowiłam stawić czoła temu przedsięwzięciu ... dodatkowym czynnikiem który sprawił, że nie uciekłam po pierwszych próbach była mega fajna ekipa”

„Na udział w spektaklu zgodziłam się ponieważ uznałam to za fajną przygodę i nowe dla mnie wyzwanie oraz sprawdzian czy w moim wieku będę potrafiła oddać zachowanie dziecka i tak się otworzyć by widownia mi uwierzyła.”

„Zgodziłam się wziąć udział w spektaklu, ze względu na jego treść i przesłanie. Pokazujemy dzieciom kawałek naszego dzieciństwa i utwory na których same się wychowałyśmy.”

„Chciałam spróbować swoich sił w czymś zupełnie nowym, czymś, co pozwoli mi się oderwać od codzienności. Lubię śpiewać, a w grupie jest zawsze łatwiej. Zwłaszcza w takiej, w której możemy się przy okazji pośmiać, miło spędzić czas i odstresować.”

link do pełnej galerii zdjęć ze spektaklu

Czy trudno było się wcielić w dzieci?

„W pierwszej chwili tak.. a potem samo się stało, może dlatego, że w każdym dorosłym jest coś z dziecka ... czasem to tkwi na wierzchu a czasem trzeba te pokłady z siebie wydłubać.. ale ostatecznie wszyscy to mamy.. a jak nam to wyszło ocenią widzowie”

„Na początku tak.! Jednak z próby na próbę zdałam sobie sprawę, że nie jestem tak otwartą osobą i nie jest to takie łatwe. Dodatkowo każda z nas musi być innym dzieckiem pod względem charakteru i tu klops! Nie wiem w ostateczności jakim dzieckiem chcę być!”

„Najtrudniej jest się wcielić w rolę dziecka. My jako dorośli tracimy z wiekiem pewną swobodę i naturalność kosztem dojrzałości i panowania nad emocjami, a tu poniekąd trzeba to w sobie na nowo odnaleźć”

„Na co dzień mam do czynienia z dziećmi, swoimi i nie tylko. Obserwuję je w różnych sytuacjach, czasem zachowują się kompletnie nieprzewidywalnie. Niełatwo jest wcielić się w rolę dziecka tak, aby to było przekonywujące. Zwłaszcza na scenie, gdzie dochodzi trema. Niemniej jednak dzieciaki to zawsze wdzięczny temat.”

„By ocenić na ile mi i pozostałym biorącym udział w spektaklu mamom udało się oddać istotę dzieciństwa. Przede wszystkim jednak po to by powrócić wspomnieniami do tych lat i na nowo odkryć siebie!”