Savoir-vivre

Czyli ogłada, dobre maniery, bon-ton, konwenans towarzyski, kindersztuba; znajomość obowiązujących zwyczajów, form towarzyskich i reguł grzeczności obowiązujących w danej grupie.
Dla wszystkich, którzy często nie wiedzą jak się zachować w danej sytuacji przygotowaliśmy kurs dobrych manier.

Część II
Życie towarzyskie

„Zawsze dzwonię do znajomych, dziękując im za kolację. Kiedyś powiedzieli mi, że chyba przesadzam.”
- Skoro tak uważają, to do nich dzwonić nie musimy, mimo że to miła i bezpretensjonalna forma podziękowania za spędzony razem wieczór. Temu kto urządzał kolację, jest miło, że goście dobrze się bawili i dzwonią, by podziękować, ale dzwonienie nie jest obowiązkowe. Chociaż z drugiej strony, jeśli gospodarze musza przyjąć nazajutrz po przyjęciu 15 identycznych telefonów z podziękowaniami, może to być dla nich lekko męczące.
„Znajomi często przysyłają mi sms-owe pozdrowienia z zagranicznych wycieczek. Pewnie takie same wysyłają do innych. Powinnam na nie odpowiadać czy wystarczy podziękować nadawcom po ich powrocie?”
- Sms to, jak pocztówka, zawsze miły dowód pamięci. Zwłaszcza jeżeli przeznaczony jest tylko dla nas, a nie do kilku znajomych wysyłany hurtowo. Brak odpowiedzi nie jest nietaktem, ale może być rozumiany jako objaw naszej zazdrości. Nawet jeżeli tak jest, nie dajmy tego po sobie poznać. Albo odpiszmy tylko, jak bardzo im zazdrościmy .
„Przerażają mnie ludzie rzucający się na jedzenie na służbowych przyjęciach. Zazwyczaj dla mnie zostają już tylko dekoracje. Czy też powinnam atakować stół?” - Radzimy ostentacyjnie nic nie jeść. Od tego jeszcze nikt nie umarł. Nasze babcie namawiały do zjedzenia czegoś przed przyjęciem. To zasada nadal aktualna. Pusty żołądek sprawia, że nawet najbardziej wytworne towarzystwo zaczyna zachowywać się jak stado zgłodniałych wilków, podczas gdy na przyjęciu jedzenie jest tylko jedną z atrakcji.

cdn.

opr. mo