Sochaczewski program gospodarowania lokalami miasta — czy lista pobożnych życzeń

Na jedną z pierwszych przyszłorocznych sesji rady miasta trafi projekt programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy na lata 2026-2030. Czytając dokument, można odnieść wrażenie, że jest to program pobożnych życzeń, a na nich spełnienie w budżecie miasta brak środków.

Na ostatniej sesji rady miasta radni jednogłośnie przyjęli uchwałę w sprawie ustanowienia 50-procentowej bonifikaty przy wykupie mieszkań komunalnych. Natomiast na jedną z najbliższych sesji trafi projekt programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy na lata 2026-2030. Zawarto w nim nie tylko informacje dotyczące liczby mieszkań będących w zasobach gminy, ale także plany remontów, plany sprzedaż czy wysokość zadłużenie najemców wobec Urzędu Miejskiego.

Jak wynika z projektu dokumentu, miejski samorząd w Sochaczewie posiada 520 lokali mieszkalnych, w tym: 436 lokali w 26 budynkach stanowiących w 100 procent własność gminy, 72 lokale w 21 budynkach wspólnot mieszkaniowych oraz 12 lokali w budynku będącym w samoistnym posiadaniu gminy.
Okazuje się, że ten zasób mieszkaniowy jest za mały. Według danych z 30 czerwca 2025 r. dotyczących wniosków złożonych przez mieszkańców wynika, że w zasobach miasta brakuje 54 lokali. Chodzi o 32 lokale mieszkalne z przeznaczeniem do odpłatnego używania dla gospodarstw domowych o niskich dochodach oraz 22 lokale z przeznaczeniem na najem socjalny i z przeznaczeniem na realizację wyroków sądowych orzekających eksmisję. Oczywiście te liczba mogły już ulec zmianie. Jednak prawdą jest, że w Sochaczewie od lat brakuje mieszkań socjalnych. 

Jak wynika z danych urzędu praktycznie każdy budynek, w którym znajdują się lokale komunalne, wymaga remontu. Z tym tylko, jak zaznaczono: „Jako priorytetowe uznaje się remonty budynków mieszkalnych mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i mienia, a w dalszej kolejności inwestycje i remonty zmierzające do zachowania substancji mieszkaniowej wraz z instalacjami na prawidłowym poziomie technicznym oraz prace modernizacyjno-remontowe polegające na podnoszeniu standardu”.  Na ten cel od 2026 do 2030 roku planuje się przeznaczyć 1 165 000 zł. Co jest kroplą w morzu potrzeb. 
Dodajmy, że samorząd dopuszcza możliwość przeprowadzania remontów i modernizacji wskazanych do zasiedlenia lokali przez lokatorów we własnym zakresie, w zamian za zwolnienie z opłat czynszowych. Problem jednak w tym, że poniesione koszty remontu nie mogą przekraczać trzykrotności opłaty za czynsz. Na co to starczy, przy obecnych cenach, pozostaje tajemnicą urzędników.

Program ma również na celu, jak to zaznaczono, poprawę efektywności gospodarowania zasobami lokalowymi. Samorząd chce to osiągnąć między innymi poprzez:  preferencyjną sprzedaż wszystkich lokali w budynkach wspólnot mieszkaniowych, zamianę lokali pomiędzy najemcami. Ową efektywność burmistrz chce, również osiągnąć ustalając czynsze na poziomie umożliwiającym pełne pokrycie kosztów bieżącej eksploatacji budynków i lokali, w tym kosztów bieżących remontów, poprawy warunków technicznych i standardu lokali mieszkaniowych. Kogo na takie czynsze będzie stać, skoro większość budynków wymaga generalnych remontów idących w setki tysięcy złotych?
Już teraz z opłatą czynszy jest problem, z którym miasto boryka się od lat i jak do tej pory nie udało się go rozwiązać. Chodzi o zaległości czynszowe. Te od lat są na stabilnym poziomie i wynosiły w ubiegłym roku  3 378 181,99 zł. Dodajmy, że w 2020 roku było to 3 490 841,33 zł, 2021 - 3 308 546,21 zł, 2022 - 3 338 909,52 zł a w 2023 - 3 409 063,61 zł.
Nie trzeba wielkiej wyobraźni, aby wiedzieć, jak będzie wyglądało zadłużenie po podwyżce czynszów, dzięki którym komunalne lokale staną się normalnymi mieszkaniami.