Sochaczewskie punki zdetonowały Jarocin

Początek lat osiemdziesiątych. W szarym Sochaczewie powoli odradza się kontrkultura. Jest kilkoro hipów (m.in. Fergens, Kasa, Kroki, Mała). Punki dopiero tworzą załogę, a rastamani (jeszcze bez dredów) zaczynają słuchać reggae. Pieczę nad nimi trzymają gitowcy, którzy „walą w ryj” przy każdej nadarzającej się okazji.

Stało się tak, jak kilkoro małolatów postanowiło zorganizować pierwszy zlot kontestatorów. Miał się odbyć w Parku Garbolewskiego, który w tamtych latach wyglądał bardziej jak las. Ciemne alejki wiły się przez wszechobecne krzaki, w których wiele się działo. Na spotkanie przyszło kilka osób. Sielanka trwała krótko. Podeszło do nich 3-4 gitów. Każdy z małolatów dostał kilka klapsów i na tym skończyła się historia zlotów w naszym mieście na początku lat osiemdziesiątych XX wieku.

W takim klimacie wyrastali Pająk i Miro. Szare blokowiska. Brudne klatki schodowe. Tanie fajki i tanie wino. Takie było życie w realnym socjalizmie. W takich okolicznościach spotkali się na początku lat 80-tych poprzedniego wieku Mirek Adamkiewicz i Leszek Stopczyński. Chcieli od życia coś więcej. Chcieli tworzyć, chcieli grać. Ich marzenia spełniły się w 1985 roku. Wtedy powstał zespół Detonator BN, który „ swoją muzyką miał zaskoczyć fanów muzyki punkowej. Założeniem twórców zespołu było stworzenie muzyki punkowej innej niż granej w tamtym okresie, z tekstami, które będą oceniać rzeczywistość w sposób absolutnie czytelny.” Dołączenie do kapeli dziewczyny grającej na oboju (Lidka Draber) był strzałem w dziesiątkę.

„Melodyjny punk z obojem, zaskakuje i zachwyca swoją lekkością, a teksty zaklinają rzeczywistość okresu komunizmu. Utwory, jakie gra Detonator BN, były tworzone przy współudziale wszystkich członków grupy, ale głównymi sprawcami muzyki i tekstów byli liderzy zespołu Mirek Adamkiewicz i Leszek Stopczyński, którym – przez cały czas istnienia kapeli – zależało na stworzeniu muzyki daleko odbiegającej od muzyki komercyjnej lat osiemdziesiątych.”

Pierwsze koncerty grali w szkołach, domach kultury oraz klubach studenckich. Pojawiali się także na przeglądach muzycznych. Warto wspomnieć o koncercie w Bodzanowie, na którym była … tylko jedna dziewczyna ...

Do Jarocina próbowali się dostać w 1986 roku ale nie znaleźli uznania w oczach Waltera Chełstowskiego. Nie odpuścili i rok później mając rekomendację Władka Komendarka zagrali na „małej scenie” i tak się spodobali publiczności, że oddała ona na sochaczewski zespół 1180 głosów. Daleko z tyłu znalazły się bardziej znane zespoły m.in. Wańka Wstańka and the Ludojades, Kolaboranci, Chłopcy z Placu Broni czy punkowe Sexbomba i Aurora.

Niestety z tego sukcesu nie mógł się cieszyć założyciel zespołu Leszek Stopczyński, który w 1987 roku poszedł w kamasze (zastąpił go Marcin Kozioł z Łowicza).

Detonator jako laureat zagrał na dużej scenie. Przed koncertem finałowym podszedł do nich „smutny pan” i powiedział „Macie nie zagrać Armii Czerwonej”. Zgodnie odpowiedzieli „Nie zagramy” i … zagrali. Tym zachowaniem podpadli ówczesnej władzy i mieli kłopoty z odebraniem nagrody. O tych perypetiach informowała nawet ogólnopolska prasa.

Od tego momentu zaczęły się ich kłopoty oraz … kariera. Co prawda nagrodę za Jarocin dostali jakiś miesiąc po festiwalu ale w tym czasie zagrali serię koncertów z tuzami Muzyki Młodej Generacji – TSA, Lombard, Kombi, Lady Pank oraz Daab.

Detonator BN jako laureat zagrał w Jarocinie jeszcze w roku następnym. Dał się poznać z dobrej strony podczas Rocka Pokoju (Warszawa) i Małego Jarocina (Łódź). W tym czasie oboistkę zastąpił saksofonista Jacek Wójcicki, a następnie Michał Rollinger (znany ze współpracy z Wilkami oraz Closterkeller). Rozpoczęła się także kariera międzynarodowa. Muzyki Detonatora mogła posłuchać publiczność w czeskiej Pradze, Moskwie (zagrali w Parku Gorkiego dla 25 tysięcy osób), Charkowie oraz Kijowie. Jednak na koncertach w Związku Radzieckim nie odważyli się zagrać „Armii Czerwonej” i nie ma się temu co dziwić. Stanęli też przed szansą wyjazdu do USA. Niestety Mirek Adamkiewicz nie dostał się na politechnikę i wylądował w armii … na szczęście nie czerwonej. Zespół musiał zawiesić działalność.

Niestety na drodze kariery stanęła obowiązkowa służba wojskowa. Jeszcze przed pamiętnym Jarocinem w „kamasze” poszedł basista Leszek Stopczyński. Po jarocińskim sukcesie armia w swe objęcia wzięła Mirka Adamkiewicza, który zamiast do USA, trafił do JW. Miłość do muzyki pozostała. Leszek na basie gra w Suriaelu. Mirek tworzy swoją muzykę w samotności i na płytkach daje je w prezencie znajomym. Czy jeszcze kiedyś razem zagrają? Na razie nie dają się na taki koncert namówić.

W tym roku staraniem wytwórni ZIMARECORDS ukazała się płyta winylowa oraz CD Detonatora BN (Będziemy Najlepsi). Na winylu znalazło się piętnaście utworów. Na CD o sześć więcej. Jest też wkładka z bogatą dokumentacją fotograficzną oraz wspomnieniami o zespole.

Winyl

Strona A

1. Wszystko jest piękne (Jarocin 1987)
2. Adela (Charków 1988 )
3. Dla młodych matek (Jarocin 1987)
4. Koty (Jarocin 1987)
5. Nasza edukacja (Jarocin 1987)
6. Ty jesteś sam (Jarocin 1987)
7. Psy (Jarocin 1987)
8. Armia czerwona (Jarocin 1987)

Strona B
9. Nie mów (Łowicz 1991)
10. Psy (Jarocin 1988)
11. Mutanci do rur (Jarocin 1988)
12. Dobranocka (Wysypisko Łódź 1986)
13. Przed nami (Łowicz 1991)
14. Żyjmy póki czas (Sochaczew 1988)
15. O Henryku z OHP (Łowicz 1991)

+CD

16. Szalone myśli (Warszawa 1988)
17. Skoro już musisz (Sochaczew 1988)
18. Masturbacja (próba 1986)
19. Czuje że żyję (Łowicz 1991)
20. Wszystko jest piękne (sesja z Ulicznym Opryszkiem 2020)
21. Koty (sesja z Ulicznym Opryszkiem 2020)

W latach 1984 – 1991 w Detonatorze BN grali i śpiewali

Leszek Stopczyński – perkusja, gitara basowa, śpiew

Mirek Adamkiewicz – gitara, śpiew

Jacek Sidor – gitara basowa

Andrzej Kowalewski – perkusja

Piotr Zduńczak – gitara basowa

Artur Jakóbek – gitara

Lidla Draber – obój

Robert Lewandowski – perkusja

Marcin Kozioł – gitara basowa

Jacek Wójcicki – saksofon

Michał Rollinger – saksofon

Adam Michejda – gitara basowa

Jerzy i Janusz Szostak – managerowie

Autor: Tomasz Ertman