Spacer ze Słowem (18)

1. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym (Dz 2,4) – to jedno zdanie z Dziejów Apostolskich oddaje podstawowy sens wydarzenia Pięćdziesiątnicy, czyli zesłania Ducha Świętego. Dotyczy ono nie tylko samych uczniów Jezusa, ale ludzi ze wszystkich narodów pod słońcem.

Duch Święty przychodzi do nas z darami: jednemu dany jest przez Ducha dar mądrości słowa, drugiemu umiejętności poznawania… innemu jeszcze dar wiary… innemu łaska uzdrawiania… Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch… Wszyscyśmy zostali napojeni jednym Duchem (1 Kor 12,8-11.13).

Św. Paweł uczy nas przy tej okazji, że dary, chryzmaty i talenty, które wszyscy otrzymaliśmy nie są przeznaczone wyłącznie dla nas samych. Ponieważ gdzie jest dar, tam musi być służba tym darem, dzielenie się z bliźnimi jego owocami. To dopiero stanowi pełnię wykorzystania talentów.

2. Niedawno zmarły Ryszard Kapuściński był obdarzony niezwykle licznymi i cennymi darami oraz talentami. Tak pisał o swojej pracy: Dlaczego jestem pisarzem? Dlaczego tyle razy ryzykowałem życie, podchodziłem tak blisko do umierania? Czy po to, żeby złożyć sprawozdanie z tajemnic losu lub zarobić na pensję? Moja praca to powołanie, to misja. Nie poddałbym się tym niebezpieczeństwom, gdybym nie czuł, że jest to coś niezwykle ważnego…

Misja to coś takiego, czego owoce wychodzą poza nas samych. Nie robimy tego tylko po to, by kupić samochód lub zbudować willę. Robimy to dla innych…

Do tego, żeby uprawiać dziennikarstwo, przede wszystkim trzeba być dobrym człowiekiem. Źli ludzie nie mogą być dobrymi dziennikarzami. Jedynie dobry człowiek usiłuje zrozumieć innych, ich intencje, ich wiarę, ich zainteresowania, ich tragedie, ich trudności. I natychmiast, od pierwszej chwili, stać się częścią ich losu.

3. Jednym z piękniejszych darów, jakich udziela Duch Święty, jest dar wdzięczności. Mistycy chrześcijańscy niejednokrotnie wskazywali, że najdoskonalszą z form modlitwy jest właśnie modlitwa dziękczynienia, wyrażania wdzięczności Bogu. W przypisanym przez liturgię na uroczystość Zesłania Ducha Świętego psalmie znajdujemy przepiękny wyraz takiej wdzięczności (Ps 104):

Błogosław duszo moja Pana!
O Boże, mój Panie, jesteś bardzo wielki…
Rozpostarłeś niebo jak namiot,
wzniosłeś swe komnaty nad wodami…
Ty zdroje kierujesz do strumieni,
co pośród gór się sączą…
Tyś stworzył księżyc, aby czas wskazywał;
słońce poznało swój zachód…
Jak liczne są dzieła Twoje, Panie!
Ty wszystko mądrze uczyniłeś…
Póki mego życia, chcę śpiewać dla Pana
I grać mojemu Bogu, póki mi życia starczy…

Konrad Sawicki