Teatr Maska – kuźnia sochaczewskich talentów

Takiej klasy teatralnej formacji w Sochaczewie jeszcze nie było. Reżyser Dawid Żakowski i jego utalentowana grupa proponują naszym mieszkańcom przeżycia, po jakie jeszcze niedawno musieli jeździć do największych miast Polski z najlepszymi scenami. 1 marca scenę MOK-u przy Żeromskiego rozpaliły ekspresja, zmysłowość, spójna forma i talent bardzo młodych ludzi.

„Kruchość kryształowej powłoki” to najnowszy spektakl Teatru Maska, działającego od dwóch lat przy Miejskim Ośrodku Kultury w Sochaczewie pod przewodnictwem reżysera, instruktora teatralnego, a także aktora, a przy tym sochaczewianina Dawida Żakowskiego. Jego premierę zobaczyliśmy, i nadal przeżywamy, w ostatnią niedzielę 1 marca 2015 r.

To dobrze, że Dawid Żakowski chciał i realizuje swoje umiejętności, a przede wszystkim powołanie w rodzinnym mieście, choć nie rozstaje się z Warszawą, dzięki czemu zresztą jego młodzi podopieczni z Sochaczewa mają żywy kontakt z tak ważnymi ośrodkami jak Centrum Promocji Kultury Praga Południe. To między innymi tutaj Teatr Maska realizował swój wkład w duży projekt Stowarzyszenia Sztuka Nowa, którego Dawid jest prezesem, pt. „Podaj dalej”.

Sztuka „Kruchość kryształowej powłoki” jest niejako post-produkcją tego projektu. Powstała, bo musiała, bo drogi poszukiwań twórczych, na dodatek tak złożonych w formie, mają to do siebie, że dają efekty, a że mocno szukano i głęboko przeżywano, efekt okazał się znakomity.

To co publiczność zobaczyła i przeżyła 1 marca o godz. 19.00 w MOK-u na Żeromskiego nazwać możemy doskonale zaaranżowanym utworem teatralnym, w którym artystom udało się słowo, taniec i muzykę połączyć w mocną, ekspresyjną i niezwykle spójną odpowiedź na pytanie o miejsce cywilizacyjnego tworu, którym stal się człowiek, pośród natury, do której kiedyś należał.

„Święto wiosny” Igora Strawińskiego było dla takiego tematu doskonałą inspiracją, przy czym opowieść zamknięta w 45 minutach spektaklu Teatru Maska dotknęła dzieł i przede wszystkim sylwetek wielu innych autorów i w gruncie rzeczy została napisana przez wszystkich aktorów i twórców sochaczewskiej grupy. Wspólny, rytmiczny taniec i chóralnie skandowane teksty silnie wzmacniały ów fakt, podkreślając przy tym zatarcie miejsca jednostki wśród współczesnego, wyjątkowo zlanego ludzkiego tłumu. Wszystko to sprawiło, że jak podkreślił przed spektaklem sam Dawid Żakowski, „Kruchość kryształowej powłoki” odbiera się bardziej sercem niż głową.

Piszącą te słowa szczególnie uderzyła w spektaklu – GRANA i WYŚPIEWANA NA ŻYWO – piękna muzyka, której autorami okazali się być bardzo młodzi członkowie Teatru Maska: Agnieszka Olender  – pianino, Justyna Kania – śpiew. Elektronicznego pazura dodał całości występujący gościnnie zespół Arcade Dancefloor (również z Sochaczewa): Piotr Zimny –  perkusja, Konrad Bańburski – klawisze i efekty dźwiękowe.

Gratulujemy wszystkim i mamy nadzieję „Kruchość kryształowej powłoki” jeszcze nie raz zobaczyć.

figa

"Kruchość kryształowej powłoki"

Reżyseria: Dawid Żakowski

Scenariusz praca zespołowa na podstawie libretta Święta wiosny i tekstów / idei poniższych postaci:

Występują:

Aleksandra Gersz, mówiła w imieniu Davida Hawkinga

Katarzyna Fornalska, mówiła w imieniu Friedricha Wilhelma Nietzschego

Justyna Kania, mówiła w imieniu James Dewey Watson

Karolina Miałkos, mówiła w imieniu Marii Skłodowskiej-Curie

Agnieszka Olender, mówiła w imieniu Igora Strawińskiego

Zuzanna Paduch, mówiła w imieniu Marii Skłodowskiej-Curie

Konrad Paluchowski, mówił w imieniu Henryka Davida Thoreau

Małgorzata Popławska, mówiła w imieniu Karola Darwina

Dawid Rębowski, mówił w imieniu Nikoli Tesli

Olga Siekierska, mówiła w imieniu Bryce’a Seligmana DeWitta

Muzyka na żywo:

Agnieszka Olender – pianino

Justyna Kania – śpiew

Gościnnie zagrał zespół Arcade Dancefloor / nowa sochaczewska formacja muzyki elektronicznej, w tym

Piotr Zimny –  perkusja

Konrad Bańburski – klawisze i efekty dźwiękowe