Życiorys Ks. Henryka Franciszka Łupińskiego - Żegnamy Infułata

Zmarł wieloletni proboszcz parafii św. Wawrzyńca w Sochaczewie, ks. Infułat Franciszek Łupiński. Urząd swój pełnił 22 lata, od wiosny 1981 roku. W połowie maja br., ze względu na stan zdrowia, przeszedł na rezydenturę.

W połowie maja br., mając na uwadze m.in. dorobek ewangelizacyjny ks. Infułata, zakończone sukcesem wieloletnie starania o utworzenie parafii dla mieszkańców zachodniej części miasta, Burmistrz Bogumił Czubacki postanowił wystąpić do Rady Miejskiej z wnioskiem o nadanie ks. Łupińskiego Honorowego Obywatelstwa Miasta Sochaczewa. Tytuł został nadany 27 maja. Uchwałę w tej sprawie przyjęto jednogłośnie. Odczytano życiorys wieloletniego proboszcza parafii św. Wawrzyńca, przypomniano jego dokonania i zasługi. Ksiądz Infułat nie uczestniczył w sesji.

Życiorys Ks. Henryka Franciszka Łupińskiego

Ks. Henryk Franciszek Łupiński urodził się 31 października 1936 r. w miejscowości Łupianka Stara — położonej nad rzeką Narwią, 25 km na zachód od Białegostoku. Szkołę podstawowa ukończył w rodzinnej wiosce. Następnie uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego w pobliskich Łapach, gdzie w 1954 r. zdał maturę. W tymże roku wstąpił do Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie. Był to okres wyjątkowo trudny dla Kościoła w Polsce. Stefan Kard. Wyszyński Prymas Polski został uwięziony przez władze komunistyczne. Czasy studiów seminaryjnych, możność słuchania wykładów wybitnych uczonych z dziedziny filozofii, teologii, historii, biologii były przyczyną ukształtowania żywej wiary, obiektywnego poglądu na świat i rzetelnej miłości do Narodu i Ojczyzny.
2 sierpnia 1959 r. ks. Łupiński otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk Prymasa Polski w Katedrze Warszawskiej. Następnie pełni obowiązki wikariusza w parafii Rzeczyca, Piaseczno i św. Katarzyny w Warszawie na Służewie. Blisko dziesięcioletni okres pracy na peryferiach Warszawy, organizowanie punktu katechetycznego w duży osiedlu, gdzie nie było ani kaplicy, ani kościoła, wrogość i trudności czynione przez ówczesne władze były wielkim doświadczeniem i ugruntowaniem przekonania, że warto walczyć o prawa należne każdemu człowiekowi. Organizuje więc komitet budowy nowego kościoła. Komitet ten nic nie zyskał, ale sprawę nagłośnił i po kilku latach otrzymano pozwolenie na budowę kościoła pod wezwaniem Błog. Maksymiliana Kolbego.
W listopadzie 1973 roku ks. Łupiński zostaje duszpasterzem parafii Domaniewice koło Łowicza, gdzie pełni urząd proboszcza do 5 maja 1981 roku.
W tym czasie przeprowadza remont kościoła i plebani, rozpoczyna budowę domu parafialnego, czyni pierwsze przygotowania do koronacji papieskimi koronami Obrazu Matki Boskiej.
W pierwszą niedzielę lipca roku 1981 nastąpiło uroczyste objęcie urzędu proboszcza i wicedziekana w parafii św. Wawrzyńca w Sochaczewie. Wielkim problemem był brak pomieszczeń na starej plebani dla proboszcza, czterech wikariuszy oraz pomieszczeń kancelaryjnych. Podejmuje więc starania o budowę nowej plebani i przebudowę starej.
Ogłoszenie stanu wojennego skupia na plebani wielu ludzi walczących o prawdziwą wolność. Niebawem rozpoczyna się organizacja i budowa kościoła na Pilawicach, później w Kątach i ostatnio w Sochaczewie — Karwowie.
Po powstaniu Diecezji Łowickiej — ks. Łupiński zostaje powołany (13 lipca 1992 roku) na stanowisko wikariuszy generalnego, natomiast 9 stycznia 1993 roku obdarzony papieską godnością Protonotariusza Apostolskiego, czyli Infułata. Ks. Łupiński był jedynym duchownym w naszej diecezji odznaczonym tą godnością. 15 maja 2003 roku został przeniesiony na rezydenturę przy parafii św. Wawrzyńca w Sochaczewie.

Msza żałobna za duszę ks. Infułata odbędzie się jutro, w sobotę, o godzinie 11.00.