Zimowy Spacer w Poszukiwaniu Skarbu Królowej Bony

" Zimowy Spacer w Poszukiwaniu Skarbu Królowej Bony"

To w sumie już trzeci spacer w tym roku, pierwszy - I Aktywny Spacer Noworoczny, drugi - I Nocny Nielegalny Spacer po Puszczy Kampinoskiej po tym spacerze pojawił się pomysł na organizacje trzeciego spaceru, dodatkowo utworzenie strony Facebook-owej "Na Kampinoskim Szlaku" - mam nadzieje strony pomagającej pokazać wspaniałe walory KPN dodatkowo zachęcającej do spacerowania po puszczańskich szlakach.

"Kto istotnie i szczerze chce poznać rodzimy krajobraz, kto w jego widoku szuka zrozumienia pojęć i poglądów(...), niech go stara się widzieć jak najczęściej, niech go właśnie ze szczególna bacznością ogląda z tych stron, które z natury rzeczy mogą być rzadsze i z większym zachodem widziane" -Aleksander Janowski, 1910

Zimowy Spacer w Poszukiwaniu Skarbu Królowej Bony odbył się 9 lutego, udział w nim wzięła łącznie szóstka spacerujących, Beata, Iwona, Katarzyna, Damian, Łukasz, Adrian.

Skąd nazwa spaceru "w poszukiwaniu skarbu Królowej Bony" - dość w prosty sposób się pojawiła, trasa spaceru przebiegała obok dawnego wczesnośredniowiecznego grodu - Zamczysko, do naszych czasów zachowały się jednak jedynie ziemne wały i fosy okalające dawny gród. Cały teren jest objęty Rezerwatem Ścisłym ze starodrzewem dębowym w wieku ok 300 lat , na zachodnim wale mogiła nieznanego żołnierza Armii Krajowej zastrzelonego w 1944 r. rezerwat o nazwie Stare Zamczysko, owiany jest legendami o skarbach Królowej Bony, niektóre z nich mówią że gdy Królowa Bona wyjeżdżała z Polski do Włoch zachaczyła o "Zamczysko" zostawiając część skarbów w grodzie. Skarbów szukano po 1945 roku ale bez skutecznie. W 1557 r. Bona umarła, została otruta po raz drugi. Miała wtedy 63 lata.

I my skarbu nie znależliśmy w postaci klejnotów, rubinów, złota i w jakiej innej świecącej się postaci. Widoki jakie podziwialiśmy będąc tam na miejscu gdzie ponad tysiąc lat temu być może przebywała Królowa Bona są takim "skarbem".

Opis trasy naszego spaceru:

Trasa liczyła sobie ok 23 km, początek wycieczki obok parkingu w Granicy, skąd za znakami niebieskimi przechodzimy obok zabytkowych budynków Ośrodka Dydaktyczno-Muzealnego KPN i dalej wzdłuż jednego z najstarszych drzewostanów puszczańskich, chronionego już w 1936 r. Przechodzimy w miejscu gdzie w 1940 roku powstał obóz w Nartach, gdzie Niemcy w pięciu barakach drewnianych przetrzymywali ponad 400 żydów z getta warszawskiego, zmuszonych do prac przy kopaniu Kanału Olszowieckiego.

Idąc dalej szlakiem niebieskim docieramy do wspomnianego grodu Zamczysko. Dalej już czerwonym szlakiem docieramy do skraju wsi Górki i zmarłej już Sosny Powstańców 1863 r., na której konarach carscy kozacy wieszali Polaków. Po krótkiej ciszy oddającej hołd walczącym powstańcom ruszamy szosą przez Górki, na północny brzeg kanału Łasica; kanał ten wykopany w II poł. XIX w., był w czasie okupacji hitlerowskiej granicą pomiędzy Generalnym Gubernatorstwem a ziemiami wcielonymi do Rzeszy.

Skręciwszy w drogę gruntową, szlak wkracza po kilku kilometrach na teren dawnej wsi Cisowe- jednej z kilkunastu osad zwanych budami, założonych wśród lasu w końcu XVIII w. Zamieszkiwali w nich budnicy, w zamian za wycinanie lasu zwolnieni od pańszczyzny. Obecnie na grunty wsi po dwustu latach powraca las, częściowo sadzony przez leśników, częściowo z samosiewu.
Wśród starodrzewu sosnowego w uroczysku Posada Cisowe skręcamy w szlak żółty, kierując się na południe, z powrotem do Granicy. Za grzbietem Demboskich Gór śródleśna polana Posada Demboskie.
O pobliska gajówkę Demboskie i jej okolice toczono ciężkie boje w dniach 16-17 IX 1939 r. "Zapadł już zmrok. Mgła zaległa nad niskim, bagnistym terenem porosłym wysoka leszczyną. Widoczność była minimalna. Ciężkie karabiny nieprzyjaciela przycichły, tylko ogień artylerii, szczególnie możdzierzy, skoncentrował się na gajówce" - Zbigniew Szacherski, 1966.

Można tu podziwiać najtęższy dąb szypułkowy w KPN. Poruszamy się - Kacapska Droga prowadzi ku południowi, przez północny pas bagienny z torfowiskami urozmaiconymi wyspami grądów. Wzdłuż drogi widoczne są ślady torowiska leśnej kolejki wąskotorowej z Piasków Królewskich.
Miejscami z drogi otwiera się widok na bagna, olsze rosną tu na charakterystycznych wysokich kępach .Dalej miejsce zwane Na Kotlinie gdzie jeszcze niespełna sto lat temu wypalano tu węgiel drzewny i uzyskiwano potaż.

Wkrótce potem szlak doprowadza do wydmy. Rzepowa Góra z rosnącym na niej monokulturowym drzewostanem sosnowym jest największą z wszystkich wydm Puszczy usypanych przez wiatr na gradach wśród bagien.

Na Rzepowej Górze w dniu 17IX 1939 r. został śmiertelnie ranny płk Stanisław Królicki, dowódca 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich. Bój o wydmę był bardzo zacięty. Panująca nad niemal bezleśna wtenczas okolica, była obsadzona przez żołnierzy niemieckich i stanowiła trudną do przebycia zaporę na drodze polskich jednostek ku Warszawie.

Na końcowym odcinku docieramy do cmentarza wojennego z II wojny światowej, cmentarz został zaprojektowany w kształcie orła. Pochowanych jest na nim 800 żołnierzy Armii "Poznań" i "Pomorze" poległych głównie w dniach 16-18 września 1939 roku w czasie bitwy nad Bzura, Są również pojedyńcze groby żołnierzy Armii Krajowej pochodzące z 1942 roku. Na cmentarzu podziwiamy wybudowany duży pomnik ku czci poległych.

Po ok 400 metrach od cmentarza kończymy swój Zimowy Spacer w Poszukiwaniu Skarbu Królowej Bony.

Piękne widoki i historia opowiadająca o żołnierzu Polskim sprawia, powinna sprawić aby odwiedzać te miejsca, podziwiać i pamiętać o bohaterach.

Pokrywa śnieżna dodatkowo dodała tej wyjątkowej atrakcyjności, niby tylko kilka kilometrów do puszczy, a jednak tak daleko....

Zapraszam do polubienia strony " Na Kampinoskim Szlaku" -https://www.facebook.com/NaKampinoskimSzlaku

Kolejny spacer w marcu, szczegółowe informacje wkrótce.

Artykuł pisany z pomocą stron internetowych i Przewodnik Puszcza Kampinoska - Lechosław Herz.

Adrian Kowalski