bo u Chrystusa my na ordynansach...

Temat mojego dzisiejszego wpisu nie jest przypadkowy. To jeden z wersów ,,Pieśni konfederatów"" (o historii tego pięknego i wzruszającego utworu możesz przeczytać tutaj), gdyż Brochów ma więcej wspólnego z konfederacją barską, niż można sobie wyobrazić. Przypomnijmy: konfederacja barska 1768-1772, to zbrojny związek szlachty polskiej przeciwko królowi Stanisławowi Poniatowskiemu i mieszaniu się Imperium Rosyjskiego w sprawy polskie, powstały w obronie Rzeczypospolitej i wiary katolickiej; przez niektórych uważane za pierwsze polskie powstanie niepodległościowe. 

Co ma wspólnego Brochów z tym patriotycznym zrywem???? W Bazylice św. Jana Chrzciciela w Brochowie pochowani są dwaj uczestniczy wydarzeń tamtych dni - Roch Lasocki i Edward Zembrzuski. Dzisiaj chciałabym skupić się na tym pierwszym. 

Roch Lasocki żył w latach 1741-1791. Był synem Pawła Lasockiego i Barbary Wilkowskiej. Wychowanie odebrał od jezuitów w Warszawie. Wielokrotnie posłował na sejmy z ramienia ziemi sochaczewskiej. W momencie powołania konfederacji barskiej złożył urząd miecznika sochaczewskiego i został jej aktywnym członkiem: w Dreźnie zabiegał o zgodę Karola Chrystiana Józefa Wettyna na objęcie korony polskiej, a w Stambule został oficjalnym przedstawicielem konfederacji. Po powrocie do kraju uzyskał przebaczenie króla, a ten mianował go nawet szambelanem królewskim. Zmarł 7 dni po uchwaleniu Konstytucji 3 Maja. Pochowany w kościele brochowskim na terenie swoich dóbr.

A teraz coś ode mnie. Mogę Wam potwierdzić, że Roch Lasocki przebywał w dobrach brochowskich, gdyż był ojcem chrzestnym dzieci, które urodziły się pod koniec XVIII w. w Brochowie.

Pieśń konfederatów barskich możesz posłuchać tutaj. POLECAM! 

[Opracowano na podstawie: biogram Rocha Lasockiego w Polski słownik biograficzny. T. 16 z. 4 og. zb. 71, red. nacz. Emanuel Rostworowski, Kraków 1971; Konopczyński W., Konfederacja barska t.1-2, Warszawa 1991; własne ustalenia i badania autora]