Dom dla repatriantów

Władze miejskie planują przygotować jeden z opuszczonych budynków mieszkalnych dla żyjącej w Sochaczewie od czterech lat rodziny z Uzbekistanu. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, będzie się ona mogła przeprowadzić do odnowionego domu jeszcze w tym roku.

Na ostatniej sesji radni miejscy zaakceptowali jednomyślnie propozycję burmistrza Bogumiła Czubackiego zmodernizowania zaniedbanego budynku przy ulicy Torowej 93 w celu przeprowadzenia doń mieszkającej w naszym mieście od 2001 roku rodziny z Uzbekistanu.

Dzieci i mąż pani Natalii - naszej rodaczki, której przodkowie zostali deportowani na Ukrainę z Orchówka k. Włodawy w 1946 roku - od początku mieszkają w nadającym się już tylko do rozbiórki domu przy al. 600-lecia, znosząc bardzo trudne i uwłaczające ludzkiej godności warunki codziennego życia.

Odpowiednie i godne urządzenie rodziny było i w pewnej mierze jest utrudnione faktem, że jej członkowie nie posiadają statusu repatriantów. Proces formalnego zalegalizowania ich pobytu w Polsce toczy się już bardzo długo, na szczęście zbliża się już ku końcowi. W lipcu pisaliśmy o tym, że wiza repatriacyjna dla pani Natalii i jej dzieci miała być gotowa w sierpniu.

- Jestem w stałym kontakcie z osobą, która zajmuje się kwestią repatriacji sochaczewskiej rodziny w sferze formalnej - mówi sekretarz Urzędu Gminy Andrzej Wierzbicki. - Od sierpnia otrzymuję informację, że wiza repatriacyjna będzie gotowa lada dzień, przy czym cały czas trwa uzupełnianie dokumentów. Ostatnie ustalenia są takie, że repatriacja zostanie sfinalizowana na przełomie października i listopada.

Zakładając, że pobyt rodziny w Sochaczewie zostanie nareszcie zalegalizowany, władze miejskie od kilku miesięcy prowadzą poszukiwania godnego dla niej miejsca zamieszkania. Między innymi zaproponowano pani Natalii i jej mężowi mieszkanie w bloku z centralnym ogrzewaniem i ciepłą wodą, jednak rodzina na propozycję nie przystała. Po prostu ma swoje potrzeby, dla których wolałaby żyć w domu z kawałkiem działki.

Propozycja przeprowadzki do domu przy Torowej 93 spotkała się ze wstępną akceptacją rodziny. Ale, aby zasiedlenie stało się możliwe, to znaczy, by dom w ogóle nadawał się do zamieszkania, władze miejskie muszą sfinansować i przeprowadzić gruntowną modernizację nieruchomości.

Torowa 93 to obecnie opuszczony (po eksmisji jednego z lokatorów i przesiedleniu do mieszkania zamiennego pozostałych) dom z 1938 roku, należący do Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej. Nie ma co kryć - na razie jest w opłakanym stanie. Nigdy nie dokonywano tu żadnych inwestycji. Teren jest bez wody, bez kanalizacji, nieuzbrojony. Dom pozbawiony jest łazienki, ogrzewania centralnego, wymaga wymiany okien i drzwi, odwodnienia.

Ale też Torowa 93 ma swe zalety. Działka jest wygodnie wykrojona i nie taka mała - mierzy 950 m2. Wewnątrz 58-metrowego domu władze miejskie chcą wykroić niewielką łazienkę i ubikację.

Wstępny kosztorys dołączony do ekspertyzy technicznej i projektu modernizacji zakłada, że potrzeba ok. 70 tysięcy złotych na doprowadzenie budynku do dobrego stanu, ale władze miejskie liczą się z tym, że przystosują nieruchomość do zasiedlenia w podstawowym wymiarze i za mniejsze pieniądze. Poza tym, jak mówi Agnieszka Kupryjaniuk z Wydziału Gospodarki Komunalnej UM - Zadanie to można dofinansować ze środków zewnętrznych. Ale, byśmy mogli wystąpić o wsparcie do starostwa powiatowego czy wojewody mazowieckiego, rodzina musi posiadać wizy repatriacyjne.

Lada dzień burmistrz Bogumił Czubacki podejmie decyzję, jakie środki z tegorocznego budżetu zostaną skierowane na modernizację Torowej i czy prace, które będzie w stanie udźwignąć miasto, pozwolą na przeprowadzenie rodziny jeszcze w tym roku.
Bez względu jednak na to, kiedy to się stanie, nieruchomość na al. 600-lecia natychmiast potem zostanie rozebrana. Miasto dysponuje już pozwoleniem na rozbiórkę tego szpetnego budynku i ma zarezerwowane środki na ten cel w wysokości 15 tysięcy złotych.

M. Figut