Jak u Lyncha

Piątkowy wieczorek taneczny w boryszewskiej filii MOK upłynął w scenerii rodem z filmów Davida Lyncha. Czerwień kotar, karnawałowe stroje muzyków CAMERATY MAZOVII, ciemności starego teatru rozpraszane przez światła pojedynczych świec, ciągle nieliczni, ale coraz bardziej śmiali tancerze pobierający naukę u Rafała Karbowiaka, walce, tanga, bossa novy…
To już drugi taki wieczór w MOK-u, ale pierwszy z udziałem sochaczewskiej orkiestry kameralnej CAMERATA MAZOVIA, która bez najmniejszego wysiłku, stylowo i z radością zaprezentowała wiecznie żywe taneczne standardy. Goście wieczoru mogli spróbować swoich sił nie tylko przy walcach i tangach, ale także przy „młodszych” tańcach latynoamerykańskich.
O wyjątkowości wieczoru zadecydowały nie tylko techniczne umiejętności muzyków, ale przede wszystkim to, że potrafią oni grać ze zrozumieniem i na skrzydłach już własnej wyobraźni przenosić się do Wiednia, na Kubę, czy Hawaje, a innymi słowy, po prostu dobrze bawić i cieszyć wykonywaną muzyką.
Wpisując się w ten sposób w kulturalne życie Sochaczewa CAMERATA MAZOVIA staje się „zjawiskiem”, które, w pewnym sensie, pojawiło się u nas „znikąd”, bo przecież poza wszelkimi instytucjami. Do życia powołała ją muzyczna pasja i przekonanie, że warto grać. Co ważne, w jej przypadku nie mamy do czynienia ze „sztywniactwem” klasyków. Techniczne umiejętności nie zabijają u muzyków dystansu do samych siebie, a swobodny humor kierującego orkiestrą Artura Komorowskiego sprawia, że słuchając muzyki orkiestry, z jednej strony mamy zapewnione przeżycia estetyczne najwyższej próby, z drugiej, po prostu odpoczywamy.
Szkoda tylko, że ciągle tak niewielu odważnych na parkiecie, ale jeśli MOK Boryszew będzie konsekwentny, to na pewno z wieczoru na wieczór będzie ich coraz więcej.

Akademia „e-Sochaczew.pl”