Lekcja pokory

Panie Karolu, absolutnie mnie Pan nie uraził. Myślę, że innych także nie, gdyż w Pana wypowiedziach słychać dużo troski i wiele życzliwości do ludzi. Mnie natomiast chyba nie służy późna wieczorna pora w jasnym przekazie swoich myśli... Swoją wypowiedź odniosłam do poruszonej przez Pana kwestii o wyzywaniu i wykpiwaniu ludzi wyrażających swoje opinie. Dostrzegam dużą zależność pomiędzy tym, co wewnątrz nas a tym co przekazujemy na zewnątrz i dlatego uważam, że każdy z nas powinien starać się rozwijać swoją inteligencję emocjonalną (pogłębiać samoświadomość, co pozwoli nam wykazywać więcej zrozumienia dla innych oraz doskonalić zarządzanie swymi emocjami). Dzięki temu będziemy stawali się lepszymi ludźmi. Myślę, że dotyczy to wszystkich, również mnie i Pana. A wracając do Michała, wszyscy możemy go wesprzeć w inicjatywie zbierania plastikowych korków, dzięki którym w jego domu pojawi się winda, co odciąży jego dzielną mamę w dźwiganiu, a Michałowi pozwoli na większą swobodę i niezależność w poruszaniu się.

Pozdrawiam i życzę miłej niedzieli :)

Pani Moniko z pewnością są to osoby sfrustrowane ale czy inteligentne polemizował bym...:)
Nie zranienie innych jest dla nich pojęciem obcym, gdyż to ich los niesłusznie zranił. To poprzez wychowanie i wpajanie dobrych nawyków, pewnych zasad moralnych potrafimy kierować swoim zachowaniem, swoimi emocjami. Ktoś kto był kiedyś sprawnym i w wyniku wypadku czy innego czynnika stał się takim, ma zaburzone myślenie o własnej nowej sytuacji z którą nie potrafi się pogodzić. Często zadają to pytanie...dlaczego ja....? Uciekła mi tym razem lekcja pokory nad którą jak sądzę wszyscy się zastanawiają gdy na swej drodze napotykają takich jak Michał.
Miło się z Panią rozmawia...:) i sądzę, że wyjaśniłem swoje spostrzeżenia...:)

Z serdecznym pozdrowieniem, Karol.

Nie chciałem urazić nikogo a przede wszystkim Pani i Pani świetnego Ucznia. Niektórzy niepełnosprawni nie potrafią odnaleźć się w swojej niepełnosprawności, zaakceptować jej i stąd wynikają ich zachowania, frustracje. Wspomniałem o tym tylko po to by zauważyć takie osoby dla nich pokora jest obca, nieznana. Nie będę tu przytaczał i przedstawiał znane mi przypadki. Zostawmy jednak skrajności i zastanówmy się nad przedstawianiem takich osób jak Michał, którzy mają pasję i zainteresowania a nawet pomagają innym to naprawdę SUPER WYCHOWANEK. Dla takich ludzi warto żyć, warto pomagać, warto docenić i wspierać. Jestem pod ogromnym wrażeniem, gratuluję Michałowi.

Serdecznie pozdrawiam, Karol.

Świadomość siebie ma wpływ na świadomość innych. Wiąże się to oczywiście z okazywaniem szacunku innym. Ludzie, którzy mają szacunek dla samego siebie, maja go również dla innych ludzi.

Dotknął Pan tematu braku wzajemnego zrozumienia wśród ludzi, czyli poziomu inteligencji emocjonalnej. Ludzie, którzy mają dobrze rozwiniętą inteligencję intrapersonalną (oznaczającą rozumienie siebie samego i swoich reakcji) mają również na wysokim poziomie inteligencję interpersonalną (rozumienie innych ludzi). W skrócie – ludzie, którzy dobrze znają, rozumieją i akceptują siebie samych, wykazują również akceptację i zrozumienie dla innych ludzi. Nie odkryłam tu Ameryki, pracował nad tym Gardner i opisał w literaturze. Dlatego poprawianie świata powinno zaczynać się od samego siebie :)

Temat trudny, bo kto zdrowy myśli o tych którym coś dokucza, gdy nawet o nich nie słyszy i nie ma z nimi kontaktu, powiem więcej znam takie osoby które mimo własnych doświadczeń uszczerbku na zdrowiu są bezwzględnie podli. Przepraszam za takie oceny ale spotkałem się z takimi przypadkami dość często. Trudno szukać w sobie pokory gdy nawet na tym portalu jesteśmy wyzywani i wykpiwani za własne przemyślenia czy spostrzeżenia. Dziś trzeba przybrać raczej zbroję i nie dać się kopać. Wyciszenia szukać w poezji, muzyce czy medytacji...i tak rozumie swoją pokorę jeśli coś pokręciłem proszę mnie poprawić.

Brawo dla takiego Ucznia.
Pozdrawiam serdecznie, Karol